Ο σημερινός λόγος του Barack Obama στην Αθήνα

Η καταπληκτική ομιλία του Barack Obama στην Αθήνα! Αξίζει τον κόπο να αφιερώσει κανείς 50 λεπτά από το χρόνο του.

Κι εδώ στα Ελληνικά:

Ο "κακός" καπιταλισμός

H σημαία της Κούβας υψώθηκε το πρωί στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, σηματοδοτώντας την ιστορική αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Αβάνας και της Ουάσινγκτον, ύστερα από δεκαετίες
http://tvxs.gr/news/kosmos/i-simaia-tis-koybas-sto-steit-ntipartment

Ο ψυχρός πόλεμος τελείωσε.

Το τείχος του Βερολίνου έπεσε.

Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε.

Η Κίνα έγινε καπιταλιστική οικονομία (όπως και το Βιετνάμ).

Η Κούβα αποκαθιστά διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ

Μόνο η Βόρεια Κορέα κρατάει. (για πόσο ακόμα;;;)

Κι όμως υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που θεωρούν ότι μπορεί να εξηγήσουν και να αλλάξουν τον κόσμο του 21ου αιώνα, εφαρμόζοντας ξεπερασμένες θεωρίες του 19ου αιώνα!

Άνθρωποι που βλέπουν τις κομμούνες ως λύση στα προβλήματα του καπιταλισμού.

(Τα οποία προβλήματα κανείς δεν αντιλέγει πως υπάρχουν, καθώς δεν υφίσταται το τέλειο σύστημα, όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους!)

Ο καπιταλισμός είναι το πιο πετυχημένο σύστημα αυτή τη στιγμή. Εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο μέσος άνθρωπος σήμερα ζει πολύ καλύτερα από ότι το 1900*. Η κομμουνιστική θεωρία, εφαρμόστηκε κι (όπως ήταν αναμενόμενο) απέτυχε**.

Αυτό δε σημαίνει ότι φτάσαμε στο τέλος της ιστορίας. Όλα τα συστήματα κάνουν τον κύκλο τους. Έτσι και το σημερινό κάποια στιγμή θα αλλάξει. Αλλά θα αλλάξει όταν το απαιτήσει η εξέλιξη, όταν θα έχει παλιώσει κι ένα πιο σύγχρονο σύστημα, προσαρμοσμένο στις νέες ανάγκες της τότε εποχής θα ξεπηδήσει. Όπως ξεπήδησε ο καπιταλισμός μετά τη βιομηχανική επανάσταση.

Μέχρι τότε θα παλεύουμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη εντός του καπιταλιστικού συστήματος. Ας μην ξεχνάμε ότι κατακτήσεις όπως η 8ωρη/5μερη εργασία, η κοινωνική ασφάλιση, η καθολική ψηφοφορία όλων των ενηλίκων στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, το συνταξιοδοτικό σύστημα, κλπ, δεν χρειάστηκαν ανατροπή του συστήματος για να επιτευχθούν, αλλά διάθεση για συμμετοχή στα κοινά και για διεκδίκηση!

* Το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε, η παιδική θνησιμότητα μειώθηκε, ασθένειες καταπολεμήθηκαν, οι θάνατοι από πολέμους μειώθηκαν, το ποσοστό των φτωχών σε παγκόσμιο επίπεδο μειώθηκε, μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού έχει πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και πρωτοβάθμια εκπαίδευση...

** Γιατί θεωρώ ότι η κομμουνιστική θεωρία ήταν καταδικασμένη να αποτύχει:

Επειδή λανθασμένα εξιδανίκευσε τον άνθρωπο σε ένα απόλυτα έλλογο ον, αποτυγχάνοντας να λάβει υπόψη το ποσοστό του χαρακτήρα του που αποτελούν τα ένστικτα και τα πάθη του.

Για να γίνω κατανοητός θα δώσω το εξής παράδειγμα:
Έστω ότι με έναν τρόπο (δε μας απασχολεί το πώς - μαγικά) σε μια στιγμή όλος ο πλούτος της γης μοιράζεται απόλυτα ισότιμα στον καθένα από εμάς. Σε μια στιγμή γινόμαστε κάτοχοι της ίδιας αξίας υλικών αγαθών με όλους τους ανθρώπους γύρω μας. Αμφιβάλλει κανείς ότι την αμέσως επόμενη στιγμή, κάπου, κάποιος, θα κλέψει/σκοτώσει τον διπλανό του για να αποκτήσει ακόμη περισσότερα; Το σύστημα είναι ασταθές από τη φύση του!

Επίσης, στην πράξη αποδείχτηκε ότι όταν το κίνητρο είναι το "γενικό καλό" κι όχι το προσωπικό όφελος, ο άνθρωπος είναι διατεθειμένος να κάνει λιγότερες θυσίες...

Πώς η Δύση έχασε την Ουκρανία

του Τάκη Μίχα

Στις 21 Φεβρουαρίου ο εκλεγμένος πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, μετά από δύο ημέρες αιματηρών ταραχών που είχαν ως αποτέλεσμα 75 νεκρούς, υπέγραφε μια συμφωνία με την αντιπολίτευση, που προέβλεπε εκλογές, αναθεώρηση του Συντάγματος, κυβέρνηση συνασπισμού και απελευθέρωση όλων όσων είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Την συμφωνία αυτή, που ικανοποιούσε απόλυτα τα αιτήματα της πολιτικής αντιπολίτευσης, χαιρέτησαν με ενθουσιασμό τόσο η Ευρωπαική Ένωση όσο και οι ΗΠΑ. Μάλιστα ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου έκανε ένα πρόσθετο βήμα και διαβεβαίωσε τη διεθνή κοινή γνώμη ότι η κυβέρνησή του «θα παρακολουθεί προσεκτικά την εφαρμογή της συμφωνίας».

Όμως η συμφωνία αυτή προφανώς δεν ικανοποιούσε καθολου τις «εξεγερμένες μάζες» στο Μεϊντάν. Όπως δήλωσε αμέσως ένας εκπρόσωπός τους: «Αυτό είναι μόνο ένα κομμάτι χαρτί. Δεν θα φύγουμε από τα οδοφράγματα μέχρι να φύγει ο Γιανουκόβιτς». Όπως και έγινε. Ο Γιανουκόβιτς εγκατέλειψε κακήν κακώς τη χώρα και μια νέα κυβέρνηση ορίσθηκε, προκειμένου να οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές, ενώ παράλληλα φρόντισε να εκδώσει και ένταλμα σύλληψης εναντίον του πρώην προέδρου, αποκλείοντας έτσι με αυτό τον τρόπο την συμμετοχή του στις εκλογές.

Να σημειωθεί εδώ ότι ούτε η Ε.Ε. ούτε οι ΗΠΑ διαμαρτυρήθηκαν για την καταπάτηση της συμφωνίας της 21ης Φεβρουαρίου, την οποία όπως είδαμε προηγουμένως είχαν χαιρετίσει θετικά. Ιδιαίτερα, δε,0 η διαβεβαίωση του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, σχετικά με την «προσεκτική παρακολούθηση της τήρησης της συμφωνίας»... ήταν σαν να μην είχε γίνει ποτέ!

Αυτό φυσικά δεν εκπλήσσει. Από την αρχή των επεισοδίων οι δυτικές κυβερνήσεις είχαν κλείσει τα μάτια τους στη δράση των ενόπλων ομάδων που είχαν καταλύσει κάθε έννοια έννομης τάξης στη χώρα και τρομοκρατούσαν όποιον πολίτη δεν συμφωνούσε με τις φαντασιώσεις τους. Αντίθετα, από την αρχή οι δυτικές κυβερνήσεις είχαν ακολουθήσει μια γραμμή που με μαθηματική βεβαιότητα οδηγούσε σε πολιτικά αδιέξοδα: αφενός προέβαλαν την εμμονή τους στην προάσπιση της ελευθερίας και της νομοκρατίας, όμως ταυτόχρονα υποστήριζαν την μη προάσπιση της ελευθερίας και της νομοκρατίας αν αυτή η προάσπιση επέβαλε τη χρήση βίας. Έτσι π.χ ενώ είχαν υπάρξει 3 δικαστικές αποφάσεις για την εκκένωση της πλατείας Μεϊντάν και το ξήλωμα των οδοφραγμάτων, οποιαδήποτε προσπάθεια της –είτε μας αρέσει, είτε όχι- νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης Γιανουκόβιτς να εφαρμόσει τις αποφάσεις των δικαστηρίων, αντιμετωπιζόταν με υστερικές κραυγές από τις δυτικές κυβερνήσεις. Ούτε, φυσικά, διανοήθηκαν οι δυτικες κυβερνήσεις να ζητήσουν τον άμεσο αφοπλισμό των εξτρεμιστών μετά την υπογραφή της συμφωνίας της 21ης Φεβρουαρίου. Με αποτέλεσμα να αποθρασυνθούν οι εξτρεμιστές, γνωρίζοντας πως ό,τι και να έκαναν και να ζητούσαν θα αντιμετώπιζαν, σε τελική ανάλυση, την αμέριστη κατανόηση της Δύσης.

Πώς μπορεί κανείς να ερμηνεύσει αυτή τη στάση της Ε.Ε. και των ΗΠΑ; Σύμφωνα με τον καθηγητή Νικολάι Πέτρο αυτή η στάση, που στην ουσία σηματοδοτούσε μια τέλεια αδιαφορία για την πραγματική κατάσταση, τόσο στο Κίεβο, όσο και στην Ουκρανία, ερμηνεύεται από το γεγονός ότι ευθύς εξ αρχής η Δύση είδε το θέμα της Ουκρανίας μέσα από ένα γεωπολιτικό πρίσμα, όπου το τι ακριβώς συνέβαινε στην Ουκρανία ήταν παντελώς αδιάφορο:

«Η πολιτική της Δύσης» γράφει ο καθηγητής Πέτρο, σε άρθρο του στο Νation «έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα στην Ουκρανία, επειδή το επίκεντρο της πολιτικής της είναι η Ρωσία και όχι η Ουκρανία. Για αυτό έχει χάσει κάθε επαφή με την Ουκρανία».

Στο βαθμό λοιπόν που κάποιος είχε αντι-ρωσικά αισθήματα, αυτό τον έκανε στα μάτια των δυτικών αυτόματα δημοκράτη και «φιλοδυτικό». Για αυτό αγκάλιασαν τους εξτρεμιστές και τους επέτρεψαν να οδηγήσουν την κατάσταση στα σημερινά αδιέξοδα.


http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.kosmos&id=32181

Κουτόφραγκοι παιδί μου σου λέω...

Former Prime Minister of Greece, George Papandreou, Will Teach at Columbia SIPA

Dean Robert Lieberman announced today that George Papandreou, former prime minister of Greece, will teach a seminar at Columbia University’s School of International and Public Affairs (SIPA) in the spring 2013 semester.

“It’s a great privilege to welcome George Papandreou to our community as a SIPA Global Fellow,” said Lieberman. “Greece today is a living laboratory for some of the key global public policy challenges of our time — including economic policy, social policy, and more — and I know our students and faculty look forward to learning about decision-making at the very highest level.”

Papandreou’s seminar course will focus on the European financial crises of recent years. The former prime minister has also been invited to speak to the SIPA community at large.

“It is an honor for me to join and contribute to such timely discussions at SIPA,” said Papandreou. “This is a critical juncture, not only for Greece and Europe, but for the developed world at large. New ideas and shared perspectives are critical as we face mounting economic, environmental and democratic challenges on a global level.”

George A. Papandreou served as prime minister from October 2009 to November 2011. He was selected as one of Foreign Policy magazine’s Top 100 Global Thinkers in 2010 for “making the best of Greece’s worst year.” He previously held government posts including undersecretary of culture, minister of education, and, from 1999 to 2004, foreign minister. As leader of the Panhellenic Socialist Movement political party, or PASOK, from January 2004 to March 2012, Papandreou launched radical reforms of the Greek party political system.

“George Papandreou has been a leader in challenging times,” said Provost John Coatsworth. “He brings to Columbia and SIPA a wealth of knowledge and experience from more than 30 years as a policymaker in Greece, as a major participant in the development of the European Union and its evolving institutions, and as a thoughtful commentator on a wide range of global public policy issues. I am confident his presence will be of great value to our community.”

Papandreou has received several honors for his work to promote peace and democracy and to fight racism — efforts highlighted by his successful campaign, as foreign minister, to engineer a rapprochement between Greece and Turkey. He is vice chairperson of the International Olympic Truce Foundation, an institution he actively promoted when the city of Athens was awarded the 2004 Olympic Games. An active supporter of the information society and e-democracy, Papandreou was selected in 2003 as one of the “25 People Who Are Changing the World of Internet Politics.”

He graduated from Amherst College and holds an MSc in Sociology and Development from the London School of Economics. Papandreou was a fellow at Harvard University’s Center for International Affairs in 1992-93 and a visiting fellow at the Harvard Kennedy School Institute of Politics in fall 2012.

First elected to parliament in 1981, Papandreou remains an MP today. He has also served as president of Socialist International, an international coalition of like-minded political parties, since his unanimous election in January 2006.

“We’re pleased to give our students access to the insights of such a highly sought-after figure as George Papandreou,” Lieberman added. “There was considerable demand to participate in his informal study group at Harvard last fall and I expect his course at Columbia SIPA will be equally popular.”

Columbia University and SIPA are honored to welcome numerous international leaders to campus each year. Among the former heads of state or government who have received instructional appointments at SIPA are President Mary Robinson of Ireland and Prime Minister Gordon Bajnai of Hungary. In recent years, SIPA has also welcomed distinguished figures including Kofi Annan, a former secretary-general of the United Nations, and Alfred Gusenbauer, a former chancellor of Austria, as lecturing Global Fellows.

http://www.sipa.columbia.edu/news_events/announcements/20130118_papandreou.html

Α, τους βλάκες! Α, τους κουτόφραγκους! Από το Χάρβαρντ στο Κολούμπια ο "άχρηστος", ο "ανίκανος", ο "λίγος"... Πόσο χαζοί είναι! Δεν είναι ανοιχτομάτηδες σαν εμάς που τον σουτάραμε νωρίς! Πόσο αστείοι! Πόσο γελάω μαζί τους!

Military in Greece Is Spared Cuts

Letter From Europe

By JUDY DEMPSEY 



He said recently that allied defense expenditures had declined by more than $56 billion compared with 2009. Practically all of those cuts happened in Europe, reducing defense spending there by an average of 15 percent.

Speaking at a meeting of the NATO Parliamentary Assembly in Prague, Mr. Rasmussen added that among the European allies, “only two devoted more than 2 percent of the gross domestic product to defense.”

One of those countries was Greece.

That seems astonishing given that Greece is in a deep economic and financial crisis. Greece’s economy has shrunk by 25 percent over the past two years.

During that time, the middle and lower classes — not the rich business community — have been hit hardest. The International Monetary Fund and the European Commission have imposed stringent austerity measures in return for loan guarantees. As a result, pensions and health care, transportation and education have all been cut drastically.

The armed forces, so far, have gotten away relatively lightly. During the height of the global financial crisis of 2008, Greek defense expenditures accounted for 3.1 percent of gross domestic product. Over the past two years, Greek defense spending still amounted to 2.1 percent of G.D.P.

“In relative terms, defense expenditure has been reduced given how much gross domestic product has fallen,” said Alexander S. Kritikos, an economics professor at the German Institute for Economic Research in Berlin.

“But the defense budget is still very high. It has been largely insulated from the huge cutbacks borne by the middle classes and poorer people,” he added.

Last August, the €10 billion, or $13 billion, defense budget was trimmed by €516 million. Even at that, Greece is the second-biggest defense spender among the 27 NATO countries after the United States, according to NATO statistics.

More than 73 percent of its budget is for personnel costs alone, making it one of the highest among NATO allies. Furthermore, military and civilian personnel account for 2.7 percent of Greece’s total labor force during, also making it one of the highest in NATO, according to alliance figures.

It is particularly hard to see how the armed forces can justify the current budget, as the money is not spent on supporting NATO or E.U. missions. According to the latest figures from the NATO-led International Security Assistance Force, Greece has 10 soldiers based in Afghanistan, out of a total of 102,011 troops from 50 countries.

In its neighborhood, Greece has 118 soldiers serving in NATO’s stabilization mission in Kosovo, out of a total of 5,565 troops from 30 contributing countries.

NATO does not publicly comment about any ally. But officials, speaking on condition of anonymity, said the Greek government has not used the financial crisis to overhaul its armed forces by making the purchase of military equipment transparent, or reducing the personnel count of 136,000, of whom 90,000 are soldiers.

Curiously, the Greek public, which has often protested against the austerity measures, has yet to demand that the armed forces carry some of the burden. One reason, analysts say, is Greece’s residual fear of Turkey, a leading NATO member — despite the improvement of relations between the two countries over the past decade.

“It’s all very well calling for deeper defense cuts, but geography still matters. Certain fears still run deep,” said Tomas Valasek, president of the Central European Policy Institute, a security think tank in Bratislava, Slovakia.

Other analysts agree that the Greek armed forces can always resist big defense cuts by playing the Turkey card. “The generals will always have an excuse to keep the budget high,” Mr. Kritikos said.

Indeed, over the past several months, the Greek media have written that Turkey violated Greek airspace at least once. In response, the Turkish General Staff said its airspace had been repeatedly violated by Greece, Italy and Israel.

There is another political reason for exempting the army from cuts. Closing some of the 500 military bases and 17 training centers would mean sending tens of thousands of young soldiers into the ranks of the unemployed, adding a dangerous component to social unrest, according to Sipri, a Swedish research institute. Perhaps, analysts said, the Greek armed forces will have to wait for any major restructuring until the country’s economy picks up.

Judy Dempsey is editor in chief of Strategic Europe at Carnegie Europe. (www.carnegieeurope.eu)

http://www.nytimes.com/2013/01/08/world/europe/08iht-letter08.html?smid=tw-share&_r=0

George Papandreou: Save Greece, Save Europe.

The Second Coming

What can the 44th president really achieve in his second term? Here are 10 ideas.
JANUARY/FEBRUARY 2013



George Papandreou: Save Greece, Save Europe 

During a different era of American leadership on the European continent, U.S. diplomats and dollars midwifed an audacious political project, one that sought to end war and usher in prosperity. With Soviet tanks looming across the Iron Curtain, European prosperity would prevent the spread of communism and balance Soviet power in the East. The fruits of this project would primarily be economic, but its basis was firmly political -- a broadly accepted consensus that European wars must be brought to an end and that the horrors of World War II must never be revisited. This was an idealism tempered by Cold War logic, and it was the greatest triumph in American 20th-century diplomacy. Today, that European project finds itself under threat, and the moment requires a return of American leadership. Only Europe can lead the way out of this crisis, but in his second term, President Obama needs to help save Europe from itself.

The first step has to be saving Greece. Time and again, my country has pledged fealty to the prevailing European doctrine of harsh austerity, but for the world bond markets, it seems, we can never cut deeply enough. The reason is a crisis of confidence: Prevailing uncertainty over whether Greece will remain in the eurozone has crippled our economy, eliminating the prospect of any business activity until the problem is solved -- thus almost guaranteeing that it never is. Europe has to say, "The crisis ends here. Greece is part of the eurozone, full stop."

To make such a declaration credible, however, it needs the backing of the world's largest and still most dynamic economy. Here's where Obama comes in. The U.S. president can help solve the European crisis with the kind of deft economic diplomacy that has admittedly eluded his administration to date.

America's greatest successes in Europe have mostly been projects of integration, from supporting the creation of the European Union to the reunification of Germany. Reclaiming that mantle requires that Obama and his diplomats publicly declare their faith in a more integrated Europe. Above all, Obama must remind the German people of how the United States stood by Germany not only throughout the Cold War, but through the tumultuous decade that followed the fall of the Berlin Wall and the collapse of the Soviet Union. And he must persuade German Chancellor Angela Merkel to do whatever it takes to make Europe work -- and assure her that the American people will once again help.

Obama's team, led by the Treasury Department, has urged Europeans to take decisive steps, from funding infrastructure projects to collectivizing debt, to restore growth to sagging European economies. European leaders have rebuffed those entreaties, viewing the Americans as hypocritical for exporting their financial crisis to Europe while also telling European officials how they should respond to it -- without bringing any of their own still-considerable resources to bear.

We're not asking for handouts. Along with an end to the uncertainty that is crippling our economy, what Greece needs most of all is investment: investment in a Greece that is changing and in a Greece that has great potential.

And it's not just Greece. From Southern Europe to North Africa, the Mediterranean basin, a part of the world that is critical to U.S. national security, is in transition. Obama could dispatch high-level business delegations, sending a powerful message about the region's investment opportunities. But Obama could set his sights even higher. One of his predecessors, Dwight Eisenhower, famously said, "If a problem cannot be solved, enlarge it." So it is with us: Obama should throw his weight behind a major energy, diplomatic, and peace initiative linking the Middle East, the Mediterranean, and Europe through energy cooperation. That effort could include both existing and recently discovered conventional resources, but would also target investment in a new grid for clean, renewable energy -- one of the Mediterranean's most plentiful, yet largely untapped, resources. Such a "Green Marshall Plan" would be important not just in economic terms, but also in its potential to support and expand democracy. What is needed most of all is the vision.

Finally, to help revitalize a country that has a deep history with the United States, a visit to Greece, in support of the Greek people's potential, would be a true vote of confidence in Greece and Europe's capacity to resolve the eurocrisis.

Obama is fond of invoking the grand sweep of history. He wants to be remembered as a consequential president. What better way to secure his legacy than to hitch it to the Democrats who began the European project: FDR, Truman, and Kennedy?

George Papandreou is former prime minister of Greece.

http://www.foreignpolicy.com/articles/2013/01/02/the_second_coming?page=0,2

Ο Παπανδρέου στο "Democracy Now!"

Οι ΗΠΑ έβλεπαν τον Λαλιώτη πίσω από τη 17Ν

Μέχρι και μερικούς μήνες πριν από τη σύλληψη του βασικού πυρήνα της οργάνωσης 17 Νοέμβρη, Αμερικανοί αξιωματούχοι ισχυρίζονταν σε απόρρητες εκθέσεις και εμπιστευτικά τηλεγραφήματά τους ότι οι Ελληνες τρομοκράτες καθοδηγούνταν από ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Ειδική και συχνή αναφορά γινόταν στον Κώστα Λαλιώτη και τον Ιωσήφ Βαλυράκη, ενώ για μεγάλο διάστημα ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρούνταν ο καθοδηγητής της 17 Νοέμβρη - σχετικός υπαινιγμός υπάρχει σε άκρως απόρρητο τηλεγράφημα του υφυπουργού Εξωτερικών Λόρενς Ιγκλμπέργκερ που εστάλη στον Αμερικανό πρέσβη Μοντίγκλ Στερνς την τελευταία εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1983.

Υποψίες είχαν και για τον μετέπειτα διοικητή της ΚΥΠ Κώστα Τσίμα, με τον οποίο όμως -όπως δείχνουν τα έγγραφά τους- συζητούσαν για τη δραστηριότητα των τρομοκρατικών οργανώσεων στην Ελλάδα. Στις συζητήσεις αυτές ο Τσίμας ήταν πάντα κατηγορηματικός ότι το ΠΑΚ και το ΠΑΣΟΚ δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την 17Ν ή άλλες παρόμοιες οργανώσεις.


Λάθος πληροφορίες
Εκθέσεις και τηλεγραφήματα έχουν υπογράψει όλοι σχεδόν οι Αμερικανοί πρέσβεις από το 1975 μέχρι το 2002, ένας δε εξ αυτών, ο Τόμας Νάιλς, παρέδωσε το 1995 στην ελληνική κυβέρνηση -πρωθυπουργός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου- επιστολή στην οποία ανέφερε το όνομα εκείνου που υποτίθεται ότι υπέγραφε τις προκηρύξεις της 17Ν. Παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο τηλεγράφημα παραμένει απόρρητο και δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί, εντούτοις πληροφορηθήκαμε ότι ο ισχυρισμός του κ. Νάιλς ήταν λανθασμένος.

Γενικά, όσα υποστήριξαν ή ισχυρίστηκαν οι Αμερικανοί διπλωμάτες μετά τη δολοφονία του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλτς και μέχρι τον Ιούνιο του 2002 «αποδείχθηκαν κατά 95% ότι δεν βασίστηκαν σε ορθή πληροφόρηση» δήλωσε στο «Εθνος της Κυριακής» βετεράνος διπλωμάτης ο οποίος υπηρέτησε στην Ελλάδα.

Ο ίδιος Αμερικανός διπλωμάτης αναφέρθηκε σε μία περίπτωση που κατέστη ψύχωση για την αμερικανική πλευρά και αφορά Ελληνα υπήκοο (τον Ι.Σ.) ο οποίος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, συμμετείχε στη δολοφονία του Γουέλτς. «Γι' αυτόν η πληροφόρηση ήταν ορθή» υποστήριξε εμφαντικά. Στη συνομιλία του με το «ΕτΚ» ομολόγησε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες σκέφθηκαν να τον απαγάγουν, αλλά το σχέδιο που εκπόνησε ο Γκας Λάσκαρης Αβρακώτος «δεν έλαβε ποτέ το ΟΚ από τον Λευκό Οίκο», αν και παρόμοιες σκέψεις έγιναν και στη διάρκεια της δίκης των μελών της 17Ν.

Πρώην πράκτορας της CIA που υπηρέτησε στην Ελλάδα ομολόγησε στο «ΕτΚ» ότι συμμετείχε στις διαδικασίες τοποθέτησης κοριών σε χώρους όπου διέμεναν και εργάζονταν ο Κώστας Λαλιώτης και άλλα επώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, παρακολουθούσαν στενά τον πρώην υπουργό ΠΕΧΩΔΕ και οργάνωσαν ειδική επιχείρηση για να τον προκαλέσουν και να τον εξαναγκάσουν «να κάνει το μοιραίο λάθος». Στην επιχείρηση συμμετείχε η ελληνική αστυνομία, ενώ σε κάποια φάση της έλαβε μέρος και ένα ελληνικό μέσο ενημέρωσης.


Η μέθοδος
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Αμερικανοί χρησιμοποιούσαν συχνά μερικά ελληνικά μέσα ενημέρωσης για να δημοσιοποιήσουν τις πληροφορίες τους, μερικές εκ των οποίων λάμβαναν από τη Νέα Δημοκρατία. Στη συνέχεια κατέγραφαν στα τηλεγραφήματά τους το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων που είχαν βασιστεί στις δικές τους πληροφορίες, και το υιοθετούσαν επίσημα.

Σε ένα από αυτά που έχει εξασφαλίσει το «ΕτΚ» και φέρει ημερομηνία 20 Μαΐου 1985 (Α), ο πρέσβης Μοντίγκλ Στερνς συνδέει τους κ. Λαλιώτη και Βαλυράκη με τον Χρήστο Τσουτσουβή, που δολοφονήθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς στου Γκύζη. Ο Αμερικανός πρέσβης φέρει τον τότε γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κώστα Τσίμα να διαψεύδει ότι ο Τσουτσουβής σκοτώθηκε από τον συνεργό του, όπως είχαν υποστηρίξει δημοσιογράφοι με την καθοδήγηση των Αμερικανών.

Στην περίληψη του εγγράφου ο κ. Στερνς γράφει: «Ο ύποπτος για τρομοκρατία Χρήστος Τσουτσουβής, που σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών με την ελληνική αστυνομία στις 15 Μαΐου, ήταν το θέμα στο οποίο επικεντρώθηκε μεγάλο μέρος της σεναριολογίας στον ελληνικό Τύπο. Ο αντιπολιτευόμενος Τύπος διαβεβαίωνε ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι συγκάλυπτε τα αποτελέσματα της έρευνας εξαιτίας αυτών των δεσμών. Το ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε αυτές τις κατηγορίες. Ενόσω αναμένονται ακόμη τα αποτελέσματα της έρευνας, το ημι-επίσημο πρακτορείο ΑΠΕ ανέφερε ότι Ελληνες αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο Τσουτσουβής ήταν εκτελεστής για λογαριασμό τρομοκρατικής οργάνωσης που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα αλλά ελεγχόταν από το εξωτερικό».


(Α). Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα προς τον υπουργό Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον. Θέμα: «Σενάρια για τον ύποπτο για τρομοκρατία Χρήστο Τσουτσουβή». Ημερομηνία:20 Μαΐου 1985, Ωρα: 16.23

TO ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΔΙΑΡΡΟΩΝ
Πώς συνέδεαν Τσουτσουβή με ΠΑΣΟΚ
Στη συνέχεια ο κ. Στερνς καταγράφει τον τρόπο ενημέρωσης των ελληνικών ΜΜΕ: «Ο ελληνικός Τύπος προέβαλε ιδιαίτερα την έρευνα για το παρελθόν (background) του Χρ. Τσουτσουβή. Ωστόσο ελλείψει μιας επίσημης αναφοράς σε σχέση με τις έρευνες και τα αποτελέσματα, βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στις δικές του πηγές, και το αποτέλεσμα είναι ένας αριθμός μη επιβεβαιωμένων -ακόμη- ρεπορτάζ. Σύμφωνα με διάφορες αναφορές, η Αστυνομία εντόπισε γιάφκα που χρησιμοποιούσε ο Τσουτσουβής και βρίσκεται στην οδό Αντιόπης στην Ανω Κυψέλη.

Εκεί βρήκαν το αυθεντικό αντίγραφο του φυλλαδίου που αφέθηκε στο σημείο όπου δολοφονήθηκε πρόσφατα ο εισαγγελέας Γιώργος Θεοφανόπουλος. Την ευθύνη γι' αυτή τη δολοφονία είχε αναλάβει μια οργάνωση ονόματι ''Αντι-κρατική Πάλη'', η οποία φέρεται να θεωρείται από την Αστυνομία ως παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Η Αστυνομία επίσης φέρεται να βρήκε εκρηκτικά και πλαστές πινακίδες οδήγησης στο διαμέρισμα. Σύμφωνα με τις αναφορές, η γιάφκα είχε νοικιαστεί από έναν διακοσμητή εσωτερικών χώρων με το όνομα Νίκος Κουβάτσος που δραπέτευσε - τον υποπτεύονται ως τον συνεργό του Τσουτσουβή».

Ο Αμερικανός πρέσβης καταγράφει τους ισχυρισμούς για τη σχέση του Τσουτσουβή με το ΠΑΣΟΚ (με βάση πληροφορίες που είχαν αφήσει να διαρρεύσουν Αμερικανοί αξιωματούχοι):


Οι εκλογές του '81
«Μετά την αναγνώριση του Τσουτσουβή από τον πατέρα του (και όχι από μια αγνώστου ταυτότητος γυναίκα), πολλοί ρεπόρτερ έσπευσαν στο γενέθλιο χωριό του, τον Αγιο Βασίλειο, κοντά στην Κόρινθο για να πάρουν συνεντεύξεις από συγγενείς και φίλους. Εκτός από την αναφορά των κινήσεών του αφότου έφυγε από το χωριό του στο 1971, τα ΜΜΕ είπαν ότι ο Τσουτσουβής επέστρεψε στον Αγιο Βασίλειο το 1981 για να ψηφίσει στις εθνικές εκλογές.

Υποστήριξαν ότι ο Τσουτσουβής συμμετείχε ενεργώς στην προεκλογική εκστρατεία για το ΠΑΣΟΚ και ότι εκείνη την εποχή ήταν ενεργό μέλος της τοπικής οργάνωσης. Επιπλέον ο αντιπολιτευόμενος Τύπος διαβεβαίωσε ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (ΠΑΚ, ο πρόδρομος του ΠΑΣΟΚ) στις αρχές της δεκαετίας του ΄70. Αναλύοντας σενάρια υποστήριξαν ότι είχε σχέσεις με κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, συμπεριλαμβανομένου του υφυπουργού Νέας Γενιάς Κώστα Λαλιώτη και του πρώην υφυπουργού Επικοινωνιών Ιωσήφ Βαλυράκη - ο τελευταίος ήταν επικεφαλής του παραρτήματος του ΠΑΚ στη Σουηδία. Οι ίδιες εφημερίδες κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι συγκάλυπτε τα αποτελέσματα της έρευνας επειδή ο Τσουτσουβής είχε δεσμούς με το ΠΑΣΟΚ.

Αυτές οι κατηγορίες ανάγκασαν το ΠΑΣΟΚ να εκδώσει ανακοίνωση με την οποία αρνείτο ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος είτε του ΠΑΚ είτε του ΠΑΣΟΚ. Παρομοίως ο Λαλιώτης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι είχε συναντήσει ποτέ τον Τσουτσουβή. Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος ανέφερε ότι δεν ήταν ο Τσουτσουβής μέλος της εκλογικής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στον Αγιο Βασίλειο το 1981, αλλά ο ξάδερφός του με τον οποίο έχουν το ίδιο ονοματεπώνυμο». για τη δραση του τσουτσουβη Eκτελεστής της «Αντικρατικής Πάλης»


Το τηλεγράφημα του Στερνς αναφέρει και τα εξής: «Παρότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει μέχρι στιγμής αποκαλύψει τις λεπτομέρειες της έρευνας, το ημι-επίσημο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφερε στις 20 Μαΐου ότι τα παρακάτω συμπεράσματα έχουν εξαχθεί από την Ελληνική Αστυνομία και την ΚΥΠ, οι οποίες -όπως είπε- συνεργάζονταν αρμονικά με την Interpol και την ιταλική, την αυστριακή, τη γαλλική και τη γερμανική αστυνομία.

Ο Τσουτσουβής ήταν ''εκτελεστής'' για την ''Αντικρατική Πάλη'' που ήταν μία από τις διάφορες οργανώσεις που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα, αλλά ελέγχονταν από το εξωτερικό. Ο Τσουτσουβής είχε λάβει ειδική εκπαίδευση στο εξωτερικό ως ''μαχητής πόλεων''. Επιπλέον τα δακτυλικά αποτυπώματα του Τσουτσουβή βρέθηκαν ''σε διάφορες άλλες εγκληματικές δραστηριότητες'' και τον ενέπλεξαν στη δολοφονία του Θεοφανόπουλου.

Σε μια συνάντηση με αξιωματούχο της Πρεσβείας στις 17 Μαΐου ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κώστας Τσίμας εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο νεκρός που οπλοφορούσε και ο συνεργός του ήταν μέλη της 17 Νοέμβρη ή τουλάχιστον κάποιας τρομοκρατικής οργάνωσης. Σύμφωνα με τον Τσίμα, ο Τσουτσουβής είχε τρεις σφαίρες πάνω του, όλες είχαν προέλθει από τον αστυνομικό. Είπε ότι τα ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία σκοτώθηκε από τον συνεργό του που διέφυγε είναι αναληθή».

Σχολιάζοντας όλες τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή του εκείνη τη στιγμή ο Αμερικανός πρέσβης έγραψε προς τον προϊστάμενό του στην Ουάσιγκτον το εξής σχόλιο:

«Η κλεμμένη και τοποθετημένη από πριν μοτοσικλέτα με τις χαλκευμένες πινακίδες κυκλοφορίας είναι αγαπημένο modus operandi της 17 Νοέμβρη. Οπως και η άμεση απάντηση με πυρά στην προσέγγιση των αστυνομικών που ζητούσαν ταυτότητες. Διαθέσιμες πληροφορίες ωστόσο συνδέουν τον Τσουτσουβή περισσότερο με την ''Αντικρατική Πάλη'' παρά με τη 17 Νοέμβρη και δεν υπάρχουν ακόμη αδιάσειστες αποδείξεις που να συνδέουν τις δύο οργανώσεις. Η αστυνομία συνεχίζει τις έρευνες με εμφανή επιμέλεια και εμείς θα συνεχίσουμε να αναφέρουμε πληροφορίες μόλις αυτές γίνουν διαθέσιμες».


Από Στερνς και Ιγκλμπέργκερ
Υπονοούμενα για τον Ανδρέα
Απαντώντας στον τότε υφυπουργό Εξωτερικών Λόρενς Ιγκλμπέργκερ, που του είχε αποστείλει επιστολή, η οποία παραμένει απόρρητη, ο πρέσβης Μοντίγκλ Στερνς γράφει στις 11 Δεκεμβρίου 1983 ότι τον ανησυχεί η σχέση με την κυβέρνηση Παπανδρέου στον τομέα ασφάλειας (Γ):

«Το πιο πολύπλοκο και ευαίσθητο ζήτημα που ανακύπτει από το μήνυμά σας αφορά τις σχέσεις με την ελληνική κυβέρνηση στον τομέα της ασφαλείας και πληροφοριών», αναφέρει ο Αμερικανός πρέσβης, ο οποίος δεν προσπαθεί να στρέψει τα φώτα της CIA μακριά από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Γράφει: «Αν αυτό συμβαίνει ή όχι (σ.σ.: αναφέρεται στην υποτιθέμενη σχέση με το ΠΑΣΟΚ), πρέπει σίγουρα να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να πείσουμε την ελληνική κυβέρνηση ότι η Ελλάδα έχει πρόβλημα ασφαλείας μεγαλύτερο από το δικό μας. Επιπλέον, ενώ στο παρελθόν ήμασταν ο πρωταρχικός στόχος ομάδων, όπως η «17 Νοέμβρη», υπάρχει κάθε πιθανότητα ότι η ίδια η κυβέρνηση θα στοχοποιηθεί στο μέλλον. Η μόνη πραγματική ασφάλεια για την κυβέρνηση, καθώς και εμάς, είναι η διάλυση της «17 Νοέμβρη» και η πάταξη των τρομοκρατών όποιοι και αν είναι. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι πρόθυμη να συνεχίσει την έρευνα όπου και αν οδηγεί αυτή» (εννοεί ακόμα και αν οδηγεί στο ΠΑΣΟΚ)!

Στο ίδιο τηλεγράφημα ο Στερνς συμφωνεί με τον Ιγκλμπέργκερ ότι «τα πραγματικά αποτελέσματα πρέπει να ξεκινήσουν από τον πρωθυπουργό (Παπανδρέου). Συνεπώς πιστεύω ότι το μοναδικό και πιο σημαντικό θέμα που πρέπει να συζητήσει ο υπουργός Σουλτς με τον Παπανδρέου στις 7 Δεκεμβρίου 1983 είναι ο αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα και τι πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση για να τον αντιμετωπίσει. Αυτό το θέμα είναι μόλις ένα μικρό βήμα από το πρόβλημα της τρομοκρατίας στην Ελλάδα και για τον τρόπο που θα το εξαλείψει η ελληνική κυβέρνηση».


(Γ). Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία προς τον υπουργό Εξωτερικών με κοινοποίηση και στον υφυπουργό Εξωτερικών Λόρενς Ιγκλμπέργκερ. Θέμα: «Τάσεις της πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης για την τρομοκρατία: Η εκτίμηση και οι εισηγήσεις μου». 11 Δεκεμβρίου 1983, Ωρα: 14.07


Ο Ντάνος Κρυστάλλης και η Πρεσβεία
«Αγαπημένος» των συγγραφέων των τηλεγραφημάτων ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο Ντάνος Κρυστάλλης. Στις 26 Ιουνίου 1986 ο τότε Αμερικανός πρέσβης Ρόμπερτ Κίλι έγραψε στον τότε υπουργό Εξωτερικών τα εξής:

1. Ο δημόσιος κατήγορος στην Αθήνα πρότεινε στις 25 Ιουνίου όπως ο Ντάνος Κρυστάλλης, ο πληροφοριοδότης της Αστυνομίας που συνελήφθη ως ύποπτος τρομοκράτης, κατηγορηθεί για μία εγκληματική ενέργεια (κατοχή εκρηκτικών) και τρία πταίσματα. Απορρίφθηκαν οι πιο σοβαρές κατηγορίες για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του ηγέτη της μείζονος αντιπολίτευσης Μητσοτάκη και εμπλοκή σε τρομοκρατικές ενέργειες για τις οποίες είχε πιέσει ο εισαγγελέας τον περασμένο Σεπτέμβριο. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση. Ο Κρυστάλλης είναι εκτός φυλακής με εγγύηση.

2. Παρότι κάποιες από τις εφημερίδες της 26ης Ιουνίου ασχολήθηκαν εκτενώς με το γεγονός ότι μειώθηκαν οι ποινές κατά του Κρυστάλλη, οι περισσότερες εφημερίδες δημοσίευσαν μικρά σε έκταση ρεπορτάζ. Οταν ο Κρυστάλλης συνελήφθη για πρώτη φορά πέρυσι, και στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι δούλευε επί πληρωμή ως πληροφοριοδότης για την ΚΥΠ και τέσσερις άλλες υπηρεσίες πληροφοριών, η αντιπολίτευση έκανε «σημαία» την εν λόγω υπόθεση ως απόδειξη της ανικανότητας της κυβέρνησης να εξουδετερώσει την τρομοκρατία.

3. (Σχόλιο): Η άποψη που επικρατεί στην Αθήνα για τον Κρυστάλλη είναι ότι πρόκειται για ένα άτομο που πιθανώς εκμεταλλεύτηκε, αλλά ταυτόχρονα έγινε και αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις διάφορες υπηρεσίες πληροφοριών για τις οποίες εργαζόταν. Η απόρριψη των πιο σοβαρών κατηγοριών εναντίον του δεν προκαλεί έκπληξη, αφού η επιβολή τους -αν υποθέσουμε ότι υπήρχαν επαρκείς αποδείξεις- θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη αμηχανία στην κυβέρνηση».

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/01/17.html

Ο πόλεμος που γινόταν από την Αμερική και τη Ν.Δ, στο ΠΑΣΟΚ και την Ελλάδα, είχε βρει το τέλειο θύμα, τον αγωνιστή της δημοκρατίας και της παράταξης Κώστα Λαλιώτη!

Δυστυχώς όμως ακόμη και σήμερα, η λάσπη που έριξαν οι εθνικοί μειοδότες έχει αφήσει τα σημάδια της.

Για τον αγνό πατριώτη όμως, ο αγώνας του Λαλιώτη υπέρ της πατρίδας, με τεράστιο προσωπικό κόστος, ενάντια στη δεξιά και τους προδότες της, έχει αναγνωριστεί και ο Κώστας Λαλιώτης έχει τοποθετηθεί στο βάθρο των αγωνιστών της δημοκρατικής παράταξης, δίπλα στον Αντρέα Παπανδρέου, τον Απόστολο Κακλαμάνη, τον Αναστάσιο Πεπονή και τόσους άλλους...!

Ποινική δίωξη κατά της Goldman Sachs για εξαπάτηση επενδυτών

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς της Γουόλ Στριτ άσκησε δίωξη, σήμερα, κατά του οίκου «Goldman Sachs», με την κατηγορία ότι στην εξέλιξη της διεθνούς οικονομικής κρίσης του 2008, που αναστάτωσε πολλές ανεπτυγμένες οικονομίες, «εξαπάτησε πολλούς επενδυτές».
Συγκεκριμένα, ο οίκος κατηγορήθηκε ότι «σε συμπαιγνία» με μεγάλο «αμοιβαίο κεφάλαιο αντιστάθμισης κινδύνων» επιχείρησε να διασώσει κεφάλαια από δικά του στεγαστικά δάνεια από το χώρο της κλυδωνιζόμενης (τον Οκτώβριο 2008) αμερικανικής αγοράς ακινήτων,
Εκείνη την εποχή στην αγορά ακινήτων διακινούντο αθρόα τραπεζικά δάνεια, με υψηλά επιτόκια, αλλά με αποδέκτες πιστωτές με αμφίβολη πιστοληπτική ικανότητα.
«Η συμπαιγνία»«Αυτή δε η συμπαιγνία έγινε εν πολλοίς σε βάρος των συμφερόντων των επενδυτών» του ανωτέρω οίκου, που είχε τιτλοποιήσει (τραπεζικές) απαιτήσεις στο χώρο της αμερικανικής κτηματο-μεσιτικής αγοράς, προσέθεσε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.
Αυτή είναι η πρώτη νομική δίωξη, που σχετίζεται με την πρωτόγνωρη μεταπολεμική οικονομική κρίση στις ΗΠΑ, σημείωναν στη Νέα Υόρκη οι οικονομικοί παρατηρητές.
Συμπλήρωναν μάλιστα ότι αυτή η υπόθεση θα εκδικαστεί ενώπιον δικαστηρίου της Νέας Υόρκης.
«Ο οίκος Goldman Sachs, με μία νέα τακτική εξαπάτησε στην πραγματικότητα επενδυτές του, υπονομεύοντας και την αξιοπιστία δικών του προϊόντων» (...) «ακολουθώντας πάντως παλαιές απλές (παράνομες οπωσδήποτε) πρακτικές» του χρηματο-επενδυτικού χώρου, αναφέρεται στη μήνυση, που άσκησε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς κατά της "Goldman Sachs".
Η εξέλιξη συμπαρέσυρε καθοδικά τους βασικούς δείκτες πολλών χρηματιστηρίων στη δυτική Ευρώπη κι είχε ανασταλτικό χαρακτήρα στη συνεδρίαση της Παρασκευής στην Γουόλ Στριτ, σχολίασαν συναλλασσόμενες πηγές.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=4570204

Η δική μου απορία είναι από πότε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς της Γουόλ Στριτ ενδιαφέρεται τόσο για την προστασία των επενδυτών!...

23 μέλη της CIA καταδικάστηκαν για απαγωγή "υπόπτου"!

Eικοσι τρείς πράκτορες της CIA καταδικάστηκαν από δικαστήριο του Μιλάνο για την απαγωγή μουσουλμάνου κληρικού το 2003.

Ο άνδρας μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο, όπου καταγγέλλεται ότι υπέστη βασανιστήρια.

Είναι η πρώτη δίκη που αφορά τις μυστικές μεταφορές υπόπτων για τρομοκρατία που πραγματοποιεί η CIA σε εδάφη τρίτων χωρών.

Ο ιταλός δικαστής καταδίκασε τους 23 Αμερικανούς - όλοι εκτός από έναν είναι μέλη της CIA - και δύο ιταλούς μυστικούς πράκτορες σε κάθειρξη οκτώ ετών για την απαγωγή του κληρικού Χασάν Μουσταφά Οσάμα Νασρ ή Αμπού Ομάρ, το 2003 από το Μιλάνο. Ο άνδρας στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο για ανάκριση, όπου καταγγέλλει ότι υπέστη βασανιστήρια.

Η δίκη στην Ιταλία ξεκίνησε το 2007 και θεωρείται ορόσημο καθώς είναι η πρώτη που που πραγματοποιείται στην Ευρώπη και αφορά στην καταδίκη των μυστικών μεταφορών υπόπτων για τρομοκρατία από την CIA με σκοπό την ανάκριση τους σε τρίτες χώρες.

Ο πρώην επικεφαλής της CIA στο Μιλάνο, Ρόμπερτ Σέλντον καταδικάστηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών και 22 άλλοι Αμερικανοί, που δικάστηκαν ερήμην καθώς οι ΗΠΑ έχουν αρνηθεί αίτημα έκδοσής τους, καταδικάστηκαν σε πενταετή φυλάκιση.

Για τον Νικολό Πολάρι, τον πρώην επικεφαλής της ιταλικής κατασκοπείας SISMI, ο δικαστής Όσκαρ Μάτζι υποστήριξε ότι προστατεύεται "λόγω των κρατικών μυστικών" και ως εκ τούτου δεν μπορεί να δικαστεί. Την ίδια τύχη είχαν ακόμη ο πρώην επικεφαλής της CIA στη Ρώμη Τζέφρι Καστέλι και δύο άλλοι πράκτορες της CIA, οι οποίοι δεν δικάστηκαν λόγω "της διπλωματικής ασυλίας τους".

Ο Αιγύπτιος Αμπού Ομαρ δήλωσε στο δικαστήριο ότι απήχθη κατά τη διάρκεια της ημέρας από έναν δρόμο του Μιλάνου τον Φεβρουάριο του 2003 σε συντονισμένη επιχείρηση μεταξύ της CIA και της SISMI.

Μεταφέρθηκε με πτήση στη Γερμανία και μετά στην Αίγυπτο όπου κρατήθηκε για αρκετά χρόνια χωρίς να του έχουν απαγγελθεί κάποιες κατηγορίες, πριν αφεθεί ελεύθερος.

Οι δικηγόροι του μουσουλμάνου ισχυρίζονται ότι υπέστη βασανιστήρια σε φυλακή υψίστης ασφαλείας, όπου κρατήθηκε στην Αίγυπτο και απαιτούν 10 εκατομμύρια ευρώ ως αποζημίωση.

http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=613292&cid=8