29 Μαΐου: Θλιβερή επέτειος; Για ποιους;

Σαν σήμερα συνέβη η άλωση της Κωνσταντινούπολης, πρωτεύουσας της παρηκμασμένης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (που οι ιστορικοί ονόμασαν "Βυζαντινή"). 

Πολλοί θεωρούν την επέτειο "μαύρη", "θλιβερή", κ.ο.κ. για τον ελληνισμό. 

Πώς όμως μπορεί κανείς να θεωρεί κάτι τέτοιο, όταν την 29η Μαΐου 1453 δεν υπήρχε ελληνισμός!!
Πολύ πιο πριν ήδη, οι Έλληνες είχαν εξοντωθεί από τους χριστιανούς. 
Ο ελληνισμός δε χάθηκε σε μια μέρα, αλλά μετά από αιώνες διώξεων, σφαγών και καταπίεσης. 

Αν παρόλα αυτά θα έπρεπε να διαλέξουμε μια μέρα σαν αποφράδα, αυτή θα ήταν η 26/6/363, μέρα του θανάτου του αυτοκράτορα Ιουλιανού του φιλόσοφου (που οι χριστιανοί αποκαλούν παραβάτη και αποστάτη) , του ιστορικά τελευταίου ηγέτη με ελληνική παιδεία: 

Ο Ιουλιανός ήταν πολύ επηρεασμένος από την κλασική παιδεία, και τον ενοχλούσε η ραγδαία εξάπλωση του Χριστιανισμού, τον οποίο θεωρούσε ασύμβατο με την ελληνική φιλοσοφία και εν γένει τον ελληνικό πολιτισμό 

"Ημίν ανήκουσιν η ευγλωττία και αι τέχναι της Ελλάδος και η των Θεών αυτής λατρεία, υμέτερος δε κλήρος εστί η αμάθεια και η αγροικία και ουδέν πλέον. Αύτη εστίν η σοφία υμών". 

Από θρησκευτικής άποψης, επιθυμούσε την επιστροφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Εθνική θρησκεία (την οποία οι Χριστιανοί θεωρούσαν ειδωλολατρία, γι αυτό και προσέδωσαν στον Ιουλιανό επίθετα όπως «Παραβάτης», «Ειδωλιανός», «Αδωναίος», «Καυσίταυρος», «Αποστάτης» και «Πισαίος»). 

Σύμφωνα με τον Βικτόρ Κουζέν (Cousin), ολόκληρος ο κόσμος της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας τερματίσθηκε ουσιαστικά με τον θάνατο του Ιουλιανού.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82

Υ.Γ:
"Παιδείαν ὀρθὴν εἶναι νομίζομεν οὐ τὴν ἐν τοῖς ῥήμασιν καὶ τῇ γλώττῃ πολυτελῆ εὐρυθμίαν, ἀλλὰ διάθεσιν ὑγιῆ νοῦν ἐχούσης διανοίας, καὶ ἀληθεῖς δόξας ὑπέρ τε ἀγαθῶν καὶ κακῶν, καλῶν τε καὶ αἰσχρῶν· ὅστις οὖν ἕτερα μὲν φρονεῖ, διδάσκει δὲ ἕτερα τοὺς πλησιάζοντας, αὐτὸς ἀπολελεῖφθαι δοκεῖ τοσούτῳ παιδείας, ὅσῳ καὶ τοῦ χρηστὸς ἀνὴρ εἶναι." 

Σωστή παιδεία, νομίζω, δεν σημαίνει το να χειρίζεσαι τις λέξεις με ευρυθμία, αλλά το να σε διακρίνει η υγιής νοητική διάθεση να σκέφτεσαι λογικά, να 'χεις σωστές απόψεις για το καλό και το κακό, το ωραίο και το αισχρό. Αυτός, λοιπόν, που άλλα πιστεύει και άλλα διδάσκει σ' όσους μαθητεύουν πλάι του, νομίζω έχει απομακρυνθεί τόσο από την παιδεία όσο και από την τιμιότητα.

- Ιουλιανός 

Το σύστημα εξουσίας

Athens Voice - Edito 435

Στη χώρα μας αυτά τα χρόνια διεξάγονται δυο πόλεμοι. Ο ένας, στις κομματικές ανακοινώσεις και στα ΜΜΕ, ανάμεσα σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, ανάμεσα σε περήφανους Έλληνες και προδότες, ανάμεσα σε εθνικοπατριώτες και υποτελείς των ξένων κατακτητών. Αυτός ο πόλεμος είναι προορισμένος για το φιλοθεάμον κοινό και έχει στόχο να κρύψει το δεύτερο, τον πραγματικό. Που είναι ο πόλεμος του χρεοκοπημένου πελατειακού και παρασιτικού συστήματος να καθυστερήσει τις εξελίξεις, να διασώσει ό,τι περισσότερο μπορεί από τα προνόμια και τα έσοδά του.

Στο δεύτερο αυτό πόλεμο, τις προηγούμενες μέρες, το σύστημα εξουσίας δέχτηκε μια σημαντική απώλεια. Την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ. Μετά τη χρεοκοπία των κρατικών τραπεζών, του Τ.Τ. και της Αγροτικής με τα κομματικά δάνεια και τα δάνεια στους κομματικά ελεγχόμενους συνεταιρισμούς, ο μεγαλύτερος ομφάλιος λώρος του πελατειακού κράτους με το δημόσιο χρήμα ήταν ο ΟΠΑΠ. Κόμματα μέσω ιδρυμάτων, ινστιτούτων και κομματικών media, συνδικαλιστικές ομάδες, εκκλησία, ολιγάρχες προμηθευτές, πολιτικοί της διαπλεκόμενης υπογραφής, χιλιάδες σύλλογοι, σωματεία, ενώσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις, της επιδοτούμενης φιλανθρωπίας, των επιχορηγούμενων λαογραφικών σκοπών, του χορηγημένου τοπικού ενδιαφέροντος, χρεοκοπημένα Μέσα ενημέρωσης και ηλεκτρονικές σελίδες του απροκάλυπτου εκβιασμού, το κρατικοδίαιτο ποδόσφαιρο των προέδρων που διοικούν τις ομάδες τους από τον Κορυδαλλό και ο κρατικός αθλητισμός των επιτροπών, των ομοσπονδιών φαντάσματα και των κομματικών υπαλλήλων, έχασαν τον τροφοδότη λογαριασμό.

Οι επιπτώσεις της πρόσφατης ιδιωτικοποίησης θα είναι πολύ μεγαλύτερες από μία οποιαδήποτε αποκρατικοποίηση. Το κομματικό σύστημα και οι πελάτες του χάνουν την πιο άμεση επαφή με το ζεστό χρήμα. Τα αποτελέσματα θα φανούν πολύ γρήγορα σε όλο το πλέγμα των πελατειακών σχέσεων. Θα φανούν ιδιαίτερα σ’ εκείνο το τμήμα των ανύπαρκτων «μέσων ενημέρωσης» που ύψωναν μαχητικά τη σημαία «ενάντια στους δοσίλογους», για να περάσουν μετά από το ταμείο και να εξαργυρώσουν τη λήξη εχθροπραξιών.

Η σχεδόν σιωπηλή, όμως, μεταβίβαση σε ιδιώτες επενδυτές της πρώτης μεγάλης δημόσιας επιχείρησης που αποκρατικοποιείται, είναι διπλά αποκαλυπτική. Πού είναι εκείνες οι χιλιάδες φλογερές φωνές που τρία χρόνια πριν, από τον Μάιο του 2010, διαδήλωναν «ενάντια στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας»; Την ίδια βδομάδα έπεσε ένα ακόμα ταμπού, αυτό των απολύσεων στο Δημόσιο. Και όμως, η μόνη αντίδραση ήταν μια θλιβερή συγκέντρωση στο Σύνταγμα λίγων εκατοντάδων ανθρώπων την οποία σχεδόν ούτε κάλυψαν τα δελτία ειδήσεων.

Δεν είναι περίεργο; Μιλάμε για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, έγινε η πρώτη μεγάλη αποκρατικοποίηση, οι οικονομικές συνθήκες για το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού μετά από 3 χρόνια ύφεσης είναι πολύ χειρότερες από το 2010. Οι άνεργοι έχουν φτάσει το 1 εκ. 300 χιλιάδες. Κι όμως, τότε, τέτοιες μέρες ακριβώς πριν 3 χρόνια, είχαμε τις πιο βίαιες και αιματηρές διαδηλώσεις, τρεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν στο κέντρο της Αθήνας. Πριν τις αποκρατικοποιήσεις, πριν τις απολύσεις, πριν την ανεργία, πριν τους φόρους, πριν τα λουκέτα. Επί δύο χρόνια, το 2010 και το 2011, κάθε μέρα με βίαιες διαδηλώσεις, διαλύθηκε το κέντρο της πόλης, εξοντώθηκε η εμπορική ζώνη, υπονομεύτηκε ο τουρισμός. Σήμερα, λεκτικοί διαξιφισμοί ρουτίνας στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Γιατί τότε κι όχι τώρα; Οι απίστευτης βιαιότητας συγκρούσεις, η παρανοϊκή ατμόσφαιρα εμφυλίου που στήθηκε μόνο στη χώρα μας, ήταν η επίδειξη δύναμης του χρεοκοπημένου συστήματος εξουσίας, ήταν η λυσσασμένη άρνησή του να πληρώσει το μερίδιο που του αναλογούσε. Ήταν η προσπάθεια όλου του ελληνικού παρασιτισμού να μεταφέρει το βάρος στους ασθενέστερους. Οι μέσα και υψηλότερα στο πελατειακό κράτος πολέμησαν και κατάφεραν να μεταφέρουν όλο το κόστος της μείωσης των ελλειμμάτων στους πιο χαμηλά και στους εκτός.

Υπονόμευσαν τις μεταρρυθμίσεις, διαφύλαξαν τα προνόμιά τους, κέρδισαν πολύτιμο χρόνο. Πλήρωσαν περισσότερα αυτοί που πλήρωναν πάντα, έχασαν τις δουλειές τους αυτοί που δεν είχαν κομματική προστασία.Τώρα που το μεγαλύτερο μέρος των πρωτογενών ελλειμμάτων καλύφθηκε με θυσίες αυτών που ήταν λιγότερο υπεύθυνοι, ω της έκπληξης, με κατεστραμμένη οικονομία, με 27% ανεργία, παρ’ όλα αυτά, γίναμε ξανά μια κανονική χώρα. Αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία τα προβλήματά μας. Δεν καίμε, δεν δέρνουμε κόσμο στο δρόμο, δεν σπάμε μάρμαρα, δεν διώχνουμε τους τουρίστες, δεν καταστρέφουμε τα καταστήματα.

Φτηνά κομματικά συμφέροντα, ιδιοτελείς επιδιώξεις επαγγελματικών ελίτ, συμμορίες της δραχμής, ο εκτεταμένος μαφιόζικος ελληνικός παρασιτισμός, σαμπόταραν την προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων, προτίμησαν να βυθίσουν όλη τη χώρα σε μια περίοδο αστάθειας και χάους, για να μην πληρώσουν το τίμημα που τους αναλογούσε.

Καναλιζάρισαν το φόβο και την αγανάκτηση του κόσμου σε αντιδημοκρατικές, αντικοινοβουλευτικές και αυτοκαταστροφικές οδούς της «δικαιολογημένης οργής», οι οποίες καθυστέρησαν την προσπάθεια ανάταξης. Όταν οι σκοποί επετεύχθησαν, όταν τα κομματικά κέρδη εξαργυρώθηκαν, άρχισαν όλα να επανέρχονται στο φυσιολογικό. Ας προσέχαμε. Η ευθύνη είναι και των δυο πλευρών. Η ελληνική κοινωνία πρέπει κάποτε να αναρωτηθεί γιατί τόσο εύκολα μπήκε σ’ αυτό το τούνελ της παράνοιας.

Ακόμα και τώρα, τίποτα δεν έχει κριθεί. Το κομματικό, μιντιακό και ολιγαρχικό σύστημα εξουσίας προσπαθεί να παραχωρήσει έκταση, αλλά να διατηρήσει ανέπαφες τις πελατειακές δομές που του επιτρέπουν την αναπαραγωγή του. Νομιμοποιεί αυθαίρετα, ανασταίνει τα περιβόητα «stages» του Κ. Καραμανλή ως ολιγόμηνους διορισμούς στο δημόσιο, τρία χρόνια δεν τελειώνει την έρευνα για τις πλαστές συντάξεις στα ασφαλιστικά ταμεία, «συγχωνεύει» οργανισμούς και δημοτικές επιχειρήσεις αφήνοντάς τις ανέπαφες, εφευρίσκει «διαμάχες» υπουργών και τροπολογίες για να αποφύγει την εκκαθάριση των αργόμισθων και επίορκων από το Δημόσιο. Προστατεύει τον εαυτό του και την πελατεία του. Και κάνει ταξίδια στις Κίνες και τις Αραβίες για να βρει επενδυτές. Είναι μάταιες προσπάθειες. Δεν θα υπάρξουν επενδύσεις αν πρώτα δεν αλλάξει άρδην η δικαιοσύνη, η παιδεία, ο κρατικός μηχανισμός. Δεν θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη αν δεν πέσουν οι φραγμοί που στήνουν οι κομματικοί διακόπτες στην κυκλοφορία του χρήματος με σκοπό τη δημιουργία πολιτικού χρήματος.

Η Ελλάδα θα πάρει μπρος μόνο με μικρές και μεγάλες νίκες, νίκες εσωτερικές, εναντίον του παρασιτισμού. Μόνο με αλλαγές, με μεταρρυθμίσεις, μόνο αν γκρεμίσει ό,τι την κρατάει καθηλωμένη. Όσοι δεν παίρνουν θέση σ’ αυτή την αντίθεση, όσοι εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να δημιουργούν εχθρούς έξω από τα σύνορα, έξω από την κοινωνία μας, εχθρούς βολικούς, «κατακτητές και ναζί», έχουν στην πραγματικότητα πάρει ήδη θέση. Με την Ελλάδα που χρεοκόπησε. Την Ελλάδα της καθυστέρησης.

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/435/edito-435

Ντροπή σας λαμόγια...

Με διακομματική τροπολογία «εξαφάνισαν» τα πρόστιμα των αιρετών

06 Μάι 2013

«Πράσινο φως» έδωσε η Βουλή με διακομματική συναίνεση, υιοθετώντας βουλευτική τροπολογία με την οποία ουσιαστικά δίνεται «άφεση αμαρτιών (μειώνονται κατά 9/10) στα πρόστιμα που είχαν επιβληθεί σε συνδυασμούς, επικεφαλής συνδυασμών και υποψήφιους στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές του 2010 για παραβάσεις του νόμου 3870/2010 που ψηφίσθηκε το καλοκαίρι του 2010 επί υπουργίας Ραγκούση, περί εκλογικών δαπανών.


(http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=348390)


Πρόκειται για τροπολογία επτά βουλευτών, μεταξύ των οποίων και ορισμένων που είχαν υπερψηφίσει το νόμο το 2010, από πέντε κόμματα, που ενσωματώθηκε ως άρθρο 22 στην κύρωση της από 31.12.12 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου με κατεπείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας του υπουργείου Εσωτερικών και ψηφίστηκε την Τετάρτη 10 Απριλίου 2013.

Η τροπολογία είχε κατατεθεί στις 5/4 από τους βουλευτές Σταυρούλα Ξουλίδου (ΑΝ.ΕΛΛ.), Σ. Αναστασιάδη (Ν.Δ.), Ι. Δημαρά (ΑΝ.ΕΛΛ.), Π. Ρήγα (ΠΑΣΟΚ), Δ. Αναγνωστάκη (ΔΗΜΑΡ), Μιχ. Ταμήλο (Ν.Δ.) και Σοφία Σακοράφα (ΣΥΡΙΖΑ). Σύμφωνα με πληροφορίες, η τροπολογία, που έχει αναδρομική ισχύ, καθώς έχει εφαρμογή για τις τοπικές εκλογές του 2010, αφορά δεκάδες ή και εκατοντάδες περιπτώσεις ανά την επικράτεια, καθώς δεν πρόκειται μόνο για απλές παραβάσεις περί αφισοκόλλησης ούτε περί μη έγκαιρης υποβολής των οικονομικών στοιχείων των εκλογικών συνδυασμών, αλλά και για υπέρβαση των ορίων χρηματοδότησης ή των εκλογικών δαπανών.

Όπως προκύπτει και από τα επίσημα πρακτικά της Βουλής, η τροπολογία πέρασε χωρίς ουσιαστική συζήτηση, παρά το γεγονός ότι μειώνει –σχεδόν μηδενίζει– τα πρόστιμα για παραβάσεις του νόμου 3870/2010 για τις εκλογικές δαπάνες συνδυασμών και υποψηφίων στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές από 10, 20, 30, 50 και 100 χιλιάδες ευρώ, ανάλογα με την παράβαση, σε 1.000, 2.000, 3.000, 5.000 και 10.000 ευρώ αντίστοιχα, δηλαδή στο 1/10!

Με την τροπολογία μειώνονται τα πρόστιμα που προβλέπονται για παραβάσεις διατάξεων του σχετικού νόμου, που θέτει σειρά αυστηρών απαγορεύσεων για τα έσοδα και τις δαπάνες περιφερειακών και δημοτικών συνδυασμών αλλά και υποψηφίων, την υπέρβαση των ορίων χρηματοδότησης, τις απαγορεύσεις για τους συνδυασμούς στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου (αεροπανό, γιγαντοαφίσες), τη μη εμπρόθεσμη υποβολή, ή την ελλιπή ή αντικανονική σύνταξη των βιβλίων εσόδων-εξόδων κ.ά.

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι με την τροπολογία αφαιρείται η πρόβλεψη του νόμου για ποινή φυλάκισης ενός έτους στον χρηματοδότη που υπερέβη το όριο χρηματοδότησης σε συνδυασμούς ή υποψηφίους, ενώ μειώνονται και οι χρηματικές ποινές σε βάρος του.

Στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας επισημαίνεται πως γίνεται «εξορθολογισμός του ύψους των προστίμων, ώστε να μην είναι εξοντωτικό για τον χρηματοδότη, που πιθανόν αδόλως υπερέβη ελάχιστα τα όρια, ενώ σκόπιμο είναι το αντίθετο να ισχύει για τον χρηματοδότη που δολίως καταστρατήγησε τα όρια του νόμου». Το ερώτημα είναι πώς θα αποδειχτεί αυτό και ποιος θα κρίνει αν υπάρχει δόλος ή όχι;

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι βασικό επιχείρημα των βουλευτών που κατέθεσαν τη σχετική τροπολογία είναι ότι λόγω της παρούσας οικονομικής συγκυρίας, πρέπει να μειωθούν τα πρόστιμα (σ.σ.: ποιος μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν θα συμβεί αυτό και σε άλλες περιπτώσεις;) και ότι οι υποψήφιοι δεν πρόλαβαν να ενημερωθούν(;) εγκαίρως –υπήρχε «έλλειμμα ενημέρωσης», όπως λένε– καθώς οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές έγιναν αμέσως μετά τη δημοσίευση του νόμου.

Ωστόσο, το τελευταίο επιχείρημα δεν μπορεί από μόνο του να «αθωώσει» κανέναν, καθώς κάθε συνδυασμός ή υποψήφιος συμμετέχει στις εκλογές αποδεχόμενος τη σχετική εκλογική νομοθεσία.

Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε

Δεν χρειάστηκαν παρά μόνο λίγα λεπτά για να ψηφιστεί η τροπολογία. Οι διάλογοι είναι αποκαλυπτικοί:

ΜΙΧ. ΤΑΜΗΛΟΣ (Ν.Δ.): Τέλος, έχει κατατεθεί μια τροπολογία, κύριε υπουργέ, -τη γνωρίζετε- από βουλευτές όλων των παρατάξεων που είναι μέσα στη Βουλή, για τη μείωση των προστίμων που επιβάλλονται κατά την προεκλογική περίοδο για παραβάσεις του εκλογικού νόμου περί αφισοκολλήσεων ή μη έγκαιρης υποβολής των οικονομικών στοιχείων των εκλογικών συνδυασμών. Ξέρουμε ότι τα πρόστιμα ήταν πάρα πολύ υψηλά, 50.000 και 100.000 ευρώ. Ζητάμε αυτά να μειωθούν σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο, προκειμένου να μπορούν να αποπληρωθούν από όσους έχουν κάνει αυτήν την αμέλεια και δεν έχουν υποβάλει έγκαιρα τα στοιχεία τους. Πιστεύω αυτές οι παρατηρήσεις να βοηθήσουν, έτσι ώστε να λύσουμε ουσιαστικά προβλήματα που έχει σήμερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Χ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών): Και βεβαίως, η διακομματική τροπολογία βουλευτών με αριθμό 394 γίνεται κι αυτή αποδεκτή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 394 και ειδικό 7 ως έχει;

ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.

Ν. ΜΩΡΑΪΤΗΣ (KKE): Κατά πλειοψηφία.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Συνεπώς, η τροπολογία με γενικό αριθμό 394 και ειδικό 7 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιον άρθρο.

http://www.aftodioikisi.gr/proto-thema/me-diakommatiki-tropologia-exafanisan-ta-prostima-ton-aireton

Μετωπική Παπανδρέου-Βενιζέλου

Γράφτηκε από Επίκαιρο-s 
Σφοδρή σύγκρουση μεταξύ του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Γιώργου Παπανδρέου ξέσπασε με αφορμή τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας περί «μαύρης τρύπας» στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ. Η σύγκρουση αποτυπώνεται γλαφυρά σε διαδοχικές ανακοινώσεις που εξέδωσαν οι δύο άνδρες, οι οποίες ακολούθησαν τη μεσημεριανή τους συνάντηση στη Βουλή.

Η Ιπποκράτους έδωσε σκληρή απάντηση στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο πρώην πρωθυπουργός, στην οποία εξέφραζε «την οργή του για τις απαράδεκτες άθλιες και ανήθικες διαρροές, που στηρίζονται σε ψεύδη, σχετικά με την οικονομική διαχείριση στο Κίνημα την περίοδο της προεδρίας του»...

Η ανακοίνωση Παπανδρέου

Στην ανακοίνωση τονίζεται πως ο Γ. Παπανδρέου μιλώντας στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για κλίμα διάλυσης στο κόμμα εξαιτίας των πληροφοριών αυτών κάτι που όπως είπε «δεν μπορεί να γίνει ανεκτό».

«Στη συνάντηση, ο Γιώργος Παπανδρέου εξέφρασε την οργή του για τις απαράδεκτες, άθλιες και ανήθικες διαρροές, που στηρίζονται σε ψεύδη, σχετικά με την οικονομική διαχείριση στο Κίνημα την περίοδο της προεδρίας του.

»Υπογράμμισε ότι, το κλίμα που έχει δημιουργηθεί, διαλύει το ΠΑΣΟΚ και αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Τα σχετικά δημοσιεύματα στοχεύουν, στην ηθική απαξίωση του Γιώργου Παπανδρέου, με ανήθικες πρακτικές» αναφέρει η ανακοίνωση.

«Πρακτικές που μετατρέπουν σε δήθεν "μαύρη τρύπα" τις γνωστές δανειακές υποχρεώσεις του ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα και ανέρχονται σε περίπου 110 εκατομμύρια ευρώ - τη στιγμή που και άλλα κόμματα έχουν ανάλογα ή και μεγαλύτερα οικονομικά δεδομένα να επιδείξουν - ή σχεδόν δεκαπλασιάζουν αυθαίρετα το κόστος ενός ταξιδιού του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Ενώ, σκοπίμως αποσιωπούν το γεγονός ότι, τα οικονομικά στοιχεία του ΠΑΣΟΚ, όπως και των άλλων κομμάτων, έχουν ελεγχθεί από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, στην οποία συμμετέχουν και ορκωτοί λογιστές» προσθέτει.

«Όσοι συνεργούν στην παραγωγή και αναπαραγωγή των ανήθικων χαλκευμένων διαρροών και των ψευδών, θα λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη» συμπληρώνει η πλευρά του κ. Παπανδρέου στην ανακοίνωση η οποία καταλήγει:

«Ο Γιώργος Παπανδρέου σήκωσε το βάρος της ανασυγκρότησης και αναδιοργάνωσης του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να καταστεί δυνατό, να αναλάβει εκ νέου την ηγεσία της χώρας και να πρωταγωνιστήσει διεθνώς, πάντα στην υπηρεσία της πατρίδας και της δημοκρατικής παράταξης. Αγωνίστηκε με αρχές και αξίες, όπως αυτή της διαφάνειας, για την όποια πάλεψε από την πρώτη στιγμή να εμπεδώσει και στα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ. Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, σήκωσαν στην πλάτη τους το τεράστιο βάρος μιας ηράκλειας προσπάθειας που κράτησε τη χώρα ζωντανή. Προσπάθεια που, πλέον, έχουν υιοθετήσει πολλοί από αυτούς που πριν την κατήγγειλαν. Η σύγκρουση του Γιώργου Παπανδρέου με όσους αμφισβητούν αυτές τις αλήθειες θα είναι και διαρκής και σκληρή. Γιατί αφορά τους Έλληνες, τη χώρα, τη Δημοκρατική Παράταξη, το ΠΑΣΟΚ».

Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ

Στα παραπάνω απάντησε με ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, τονίζοντας ότι «η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν ασχολείται με διαρροές, υπαινιγμούς και χυδαίες συκοφαντίες», ότι είναι υποχρέωση του σημερινού ΠΑΣΟΚ «να διασφαλίσει απόλυτη διαφάνεια στην οικονομική διαχείριση και πλήρη σεβασμό στις εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες», καθώς και ότι ο κ. Βενιζέλος παρότρυνε τον κ. Παπανδρέου, εφόσον θεωρεί ότι θίγεται από διάφορα δημοσιεύματα, να προσφύγει στη δικαιοσύνη».

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ έχει ως εξής:

«Μετά την σημερινή συνάντηση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευαγγέλου Βενιζέλου με τον Γιώργο Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ με ενημερωτικό σημείωμα, περιέγραψε το περιεχόμενο της συνάντησης.

»Δεν είχε σκοπό να εστιάσει την δημόσια συζήτηση στο θέμα αυτό, που αδικεί το ΠΑΣΟΚ γιατί παρόμοια προβλήματα έχουν και άλλα κόμματα, χωρίς να δείχνουν την ίδια ευαισθησία αλλά και γιατί είναι ανοικτά και τρέχουν πολλά ζητήματα κρίσιμα για την πορεία της οικονομίας και τη ζωή των πολιτών.

»Επειδή όμως, σε ανακοίνωση του γραφείου του Γ. Παπανδρέου, αναφέρεται ότι στη συνάντηση ο Γ. Παπανδρέου «εξέφρασε την οργή του για απαράδεκτες, άθλιες κι ανήθικες διαρροές που στηρίζονται σε ψεύδη σχετικά με την οικονομική διαχείριση στο κίνημα την περίοδο της προεδρίας του» και ότι μίλησε για διαλυτική κατάσταση και μεταφορά ψευδών και συκοφαντιών μέσα στο ΠΑΣΟΚ, πρέπει να σημειωθούν τα εξής, προς αποφυγή εσφαλμένων εντυπώσεων:

»Τη συνάντηση ζήτησε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που έθεσε στην διάθεση του κ. Παπανδρέου αναλυτικό φάκελο των υπηρεσιών του ΠΑΣΟΚ με την εικόνα της οικονομικής κατάστασης του κόμματος και ιδίως με την εξέλιξη του δανεισμού, των εσόδων και των δαπανών, την περίοδο 2003 - 2011.

»Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε στον κ. Παπανδρέου ότι η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν ασχολείται με διαρροές, υπαινιγμούς και χυδαίες συκοφαντίες. Ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι είναι υποχρέωση του σημερινού ΠΑΣΟΚ απέναντι στην κοινωνία και την παράταξη να διασφαλίσει απόλυτη διαφάνεια στην οικονομική διαχείριση και πλήρη σεβασμό στις εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες.

»Ο έλεγχος στοχεύει στην χάραξη μιας καθαρής διαχωριστικής γραμμής, καθώς τώρα μόνο το μοντέλο μιας λιτής, αυτοχρηματοδοτούμενης διαχείρισης, μπορεί να εφαρμοστεί και να γίνει αποδεκτό από τη κοινωνία. Ο κ. Βενιζέλος παρότρυνε τον κ. Παπανδρέου, εφόσον θεωρεί ότι θίγεται από διάφορα δημοσιεύματα, να προσφύγει στη δικαιοσύνη.

»Τον ενημέρωσε επίσης ότι ζήτησε, πριν την υποβολή της έκθεσης των ελεγκτικών εταιρειών, να ζητηθεί από κάθε πρόσωπο που έλαβε χρήματα από το ταμείο του ΠΑΣΟΚ να δώσει τυχόν αναγκαίες εξηγήσεις και να προσκομίσει τυχόν ελλείποντα παραστατικά. Έκθεση των εταιρειών δεν έχει υποβληθεί και δημοσιογραφικές αναφορές σε δήθεν στοιχεία είναι αυθαίρετες.

»Τον ενημέρωσε επίσης ότι, όπως έχει δημόσια ανακοινωθεί, τα ζητήματα οικονομικής διαχείρισης θα συζητούνται αναλυτικά στα συλλογικά καταστατικά όργανα του ΠΑΣΟΚ.

»Η ενότητα και η προοπτική του ΠΑΣΟΚ μπορούν να βασιστούν μόνο στη διαφάνεια, την αλήθεια, την συλλογικότητα και τις καταστατικές δημοκρατικές διαδικασίες.

Τα όργανα που ανέδειξε το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ είναι αρμόδια και υπεύθυνα για την πορεία της παράταξης και ίδιος ο κ. Παπανδρέου που ως πρώην Πρόεδρος, αλλά και ως βουλευτής, μετέχει στην ΚΠΕ, θα έχει τη δυνατότητα να μετάσχει στη σχετική συζήτηση» [tanea]


Εpikairo: Ο υπεύθυνος του Βασικού μετόχου και του νόμου περί ευθύνης υπουργών κατηγορεί τον υπεύθυνο του e-gov [opengov] και του Δι@ύγεια για αδιαφάνεια. Ακόμη και ο Χριστός θα επέστρεφε τη σφαλιάρα.

http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/5865-metopiki-papandreou-venizelou?buffer_share=93048&utm_source=buffer&utm_medium=twitter&utm_campaign=Buffer%253A%252BJoBlack%252Bon%252Btwitter

Η δικαίωση «της Θεωρίας των δύο άκρων»

Του Σακελλάρη Σκουμπουρδή

Αυτή τη βδομάδα γράφτηκαν ασυνήθιστα πολλά για τη χούντα, με αφορμή την 21η Απριλίου. Και αυτό ήταν πρωτοφανές. Ουδέποτε είχε συμβεί κάτι τέτοιο εδώ και τριάντα χρόνια, οπότε, λόγω ισχυρής πρόσδεσης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, είχαμε τόσο ξεχασμένη την μαύρη εφταετία. Αν και πρωτοφανές, όμως, δεν ήταν τυχαίο. Η τελευταία φάση της κοινωνίας και η αποτύπωσή της στην κοινοβουλευτική μας σύνθεση αφήνει την αίσθηση ότι κάποιο τέρας ξυπνάει μέσα στη σπηλιά και αρχίζει να κινείται απειλητικά προς τα έξω. Άλλως ειπείν, δεν είναι τυχαίο, γιατί όταν υπάρχει ζήτηση, δημιουργείται και προσφορά που απορροφάται.

Πριν τις τελευταίες εκλογές, αναφερθήκαμε για πρώτη φορά στο «Ποικιλόχρουν Ακροδεξιό Φαινόμενο (Π.Α.Φ.)» και «Ποικιλόχρουν Ακροδεξιό Φαινόμενο ΙΙ». Εξηγήσαμε ότι το Π.Α.Φ., που έρχεται από τη μήτρα της χούντας, είναι παιδί του ΠΑΝΤΟΤΕ ΔΕΞΙΟΥ (και όταν χρησιμοποιεί, υιοθετεί ή και δεν αποκρούει τη βία, ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥ) λαϊκισμού.

Το Θεώρημα του Π.Α.Φ. συνελήφθη, χτίστηκε και αποδείχθηκε στη βάση επιχειρημάτων από την ιστορική ανάλυση. Τέτοιες ιδεοκατασκευές, διατυπώνονται και αποδεικνύονται στα χαρτιά, δημιουργούν όμως υπεραξία, μόνο όταν η κοινωνία τις κατανοεί και τις κατακτά βιωματικά και εμπειρικά. Αυτό συμβαίνει αργά και σταθερά με την κατανόηση του Π.Α.Φ.

Ο όρος ξένισε, αλλά σιγά-σιγά έγινε κατανοητός, παρά το γεγονός ότι αμφισβητούσε παλιές στέρεες βεβαιότητες περί του τι είναι δεξιό, τι αριστερό και φυσικά τι ακροδεξιό. Αρχικά αγνοήθηκε από την «Αριστερά», την οποία ευθέως στόχευε ο όρος. Αφού η παραδοσιακή Ακροδεξιά, ούτως ή άλλως, δεν ενοχλήθηκε και τόσο από την ορολογία, όσο κυρίως από την επιχειρηματολογία.

Σταδιακά ο κ. Τσίπρας κατάλαβε ότι υφίσταται μια πολιτική παρενόχληση από αυτή η συζήτηση. Έτσι, βγήκε καλοκαιριάτικα εκνευρισμένος και άρχισε να ξορκίζει τη «Θεωρία των δύο άκρων», που ήταν δικός του όρος. Στα επιχειρήματα, όμως, που τεκμηριώνουν την έννοια του Π.Α.Φ. ουδέποτε ως τώρα έχει απαντήσει. Γιατί δυσκολεύεται να αιτιολογήσει τα ασυμμάζευτα. Η «Αριστερά» δεν πίστευε αρχικά ότι μπορεί να την αγγίξει μια τέτοια ανάλυση, αφού ως τότε ουδέποτε τολμούσε κανείς να αμφισβητήσει το στάτους κβο της παλιάς πολιτικής γεωγραφίας.

Η ηθική της Αριστεράς ήταν πάντα άμεμπτη και ατσαλάκωτη στο παρελθόν. Γιατί πάντα κρατούσε την έξωθεν καλή μαρτυρία. Όλοι οι αντίπαλοί της την μισούσαν και την πολεμούσαν, αλλά και τη σεβόντουσαν. Και την καθαγίαζαν εξοβελισμένη στην παρανομία και κυνηγημένη από το τραμπούκικο ακροδεξιό παρακράτος της «Καρφίτσας», που δολοφόνησε τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Αυτό ήταν ο θύτης της και εκείνη ήταν το θύμα του, κερδίζοντας ηθικά το πολιτικό παιγνίδι.

Η Αριστερά έπαιζε σαφώς θετικό ρόλο και στους αγώνες για περισσότερες ελευθερίες και για δημοκρατικό, πολιτικό, κοινωνικό εκσυγχρονισμό. Ήταν κινητήρας προόδου. Είχε λοιπόν φυλαγμένο το δίκιο και τους συμβολισμούς στην κιβωτό της, μαζί και τη δυναμική της ανόδου της, για να άρει την εις βάρος της άδικη βία. Επίσης, πέρα από τη φυσική βία δεχόταν από το ακροδεξιό παρακράτος και ρητορική βία: την καταστροφολογία, την κινδυνολογία. Τη φιλολογία περί της καμένης γης, την οποία αφήνουν παντού από όπου «των εχθρών τα φουσάτα περάσαν, σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά».

Έτσι, όπως παντού και πάντα, έρχεται κάποια στιγμή που, όταν αλλάζει η πραγματικότητα, αυτό αποκρυσταλλώνεται και στις ιδέες. Χρόνια τώρα η Αριστερά έχει αλλάξει, παρακολουθώντας τις ενθάδε συστροφές του βίου και της πολιτείας των τσιφτετελλήνων, λόγω του κυρίαρχου παρατεταμένου λαϊκισμού. Μοιραία έχει αλλάξει και η εικόνα της, άσχετα αν ακόμα η ίδια δεν το ξέρει. Τα ’χουμε ξαναπεί. Όταν δεν καταγγέλλεις αλλά χαϊδεύεις όλα εκείνα τα ζώα που λέν’ «να καεί, να καεί» και « η χούντα δεν τελείωσε το ’73» και άλλες αντιπολιτικές βεβαιότητες που κεφαλαιοποιούνται τελικά στο σπίτι των ναζί, τότε έχεις ξεφύγει.

Όταν δεν καταδικάζεις τη δολοφονική επίθεση κατά του Κωστή Χατζηδάκη, λέγοντας «δεν θα λογοκρίνουμε την οργή του λαού», πάλι έχεις ξεφύγει. Είσαι γεννήτορας της αντιπολιτικής αντιδημοκρατικής εκτροπής. Και όταν η Αριστερά αποενοχοποιεί και γίνεται μέρος του Τρελοκομείου της Αυτοδικίας και της αντιπολιτικής του χουλιγκανισμού, χάνει την ηθική της υπεροχή, γίνεται ακυρωμένη «Αριστερά». Και γίνεται πανομοιότυπο φαινόμενο με την «Καρφίτσα». Σήμερα η «Αριστερά» είναι θύτης των τραμπουκισμών. Τότε οι Γκοτζαμάνηδες σκότωσαν τον Λαμπράκη για το «καλό του Έθνους». Τώρα η «Αριστερά» τραμπουκίζει για το «καλό της Κοινωνίας». Τι δεν καταλαβαίνεις; Εξίσου δεν είναι Αριστερά, γιατί είναι Μαΐστορας τώρα και της αντιπολιτικής ακραίας καταστροφολογικής ρητορικής. Κάτι που είναι άλλων ειδικότητα, κυρά «Αριστερά» μου…

Ας δούμε τώρα πώς δικαιώνεται και τεχνικά το Θεώρημα του Π.Α.Φ., με τη βοήθεια της προχτεσινής δημοσκόπησης (από τη Metron Analyssis, στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» («Όταν η απόγνωση φέρνει σύγχυση». Τα ευρήματά της ευλόγως θεωρήθηκαν συγκλονιστικά, γι’ αυτό και σήκωσαν μεγάλο σαματά και κονιορτό. Δικαίως διαμαρτύρεται ο Στράτος Φαναράς («Απάντηση για τη δημοσκόπηση της Ελευθεροτυπίας», υπερασπιζόμενος τη δημοσκόπηση που πραγματοποίησε για λογαριασμό της «Ε». Γιατί άλλη μια φορά, κάποιος με το δάχτυλο μας δείχνει το φεγγάρι και εμείς όπως πάντα κοιτάμε το δάχτυλο και παθαίνουμε εξανάσταση. Εν πάση περιπτώσει, δεν είμαστε εμείς σε θέση να αξιολογήσουμε τις ενστάσεις ως προς το τεχνικό μέρος, ας το κάνει αυτό η ESOMAR.

Το μόνο θέμα που μπορούσε να τεθεί από τους πολεμιστές κατά Φαναρά, αλλά δεν ετέθη, είναι το εξής. Συχνά, ένα μη πολιτικό επικοινωνιακό γεγονός, διά της διείσδυσης στην κοινωνία μέσω μιας νόθας δημοσκόπησης, καθίσταται ιδρυτικό πολιτικό γεγονός που δημιουργεί δική του ακολουθία. Αυτή έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργήσει ένα ψευδοπεριβάλλον, που προκαλεί την αυτοτροφοδότηση ενός κακού. Άρα τότε κακώς έχει επιτραπεί στη νόθα δημοσκόπηση να δημιουργήσει αυτή τη δόλια ακολουθία, που ενίσχυσε αυτό το κακό. Αλλά και πάλι, βέβαια, κανονικά αυτό δεν πειράζει. Γιατί τότε (πρέπει να) ενεργοποιείται η Ανοιχτή Κοινωνία των Ενεργών Πολιτών και το «κακό» το ισιώνει μέσα από την έκθεσή του σε δημιουργικό διάλογο εντός της. Πειράζει, μόνο στην καθ’ ημάς Ανατολή, μια που δεν έχουμε Ανοιχτή Κοινωνία, οπότε…

Πάντως, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα, δεν υπάρχει καν μη πολιτικό επικοινωνιακό γεγονός. Υπάρχει μόνο διαπιστωμένο πολιτικό γεγονός, που η αλήθεια του είναι καταπέλτης εναντίον εκείνων που κλαψοπαπαρολογούν κατά της δημοσκόπησης. Το αποτύπωμά της είναι κοινός τόπος. Πράγμα που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει. Σε όλες τις συντροφιές συζητιέται εδώ και καιρό, αυτό που ανέδειξε η δημοσκόπηση. Όλοι μας έχουμε κάποιο στόκο γνωστό που λέει «καλύτερα επί χούντας»… Να το ξορκίσουμε λοιπόν το τέρας και να πούμε ότι δεν υπάρχει και να συνεχίσουμε να μην το υπολογίζουμε ως εχθρό της δημοκρατίας, της κοινωνίας και της πατρίδας; Να μην πούμε την αλήθεια; Ότι δηλαδή αυτό το 30 % μπορεί να είναι εντελώς γελοίο, αλλά παραμένει υπαρκτό και μας βαράει καμπανάκια;;;

Ζήτημα, λοιπόν, δεν τίθεται για τη δημοσκόπηση. Ζήτημα σοβαρό υπάρχει μόνο στα εξειδικευμένα στοιχεία της, τα οποία είναι χαστούκι σε όσους αντιμάχονται τη συζήτηση περί του Ποικιλόχρου Ακροδεξιού Φαινομένου. Ας πούμε, τι σημαίνει κατά τη γνώμη σας ότι ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ είναι από αυτούς που πιστεύουν ότι καλύτερα περνάγαμε επί χούντας;;; Και επίσης αυτό τι σημαίνει κατά τη γνώμη της ηγεσίας του;

Τι σημαίνει επίσης ότι επ’ αυτού οι ψηφοφόροι συμφωνούν: της Χ.Α. κατά 68%, των ΑΝΕΞΕΛ κατά 45%, της Ν.Δ. 46% (χε, χε, φοβερό και ανθηρό το αντιμνημονιακό έργο του κυρ Σαμαρά…), του ΣΥΡΙΖΑ 24% (…), του ΚΚΕ 17%, του ΠΑΣΟΚ μόνο 13% (μπράβο!) και της ΔΗΜΑΡ μόνο 12% (μπράβο!);

Άστοχη εντελώς η διαμαρτυρία του Πασόκου Δημήτρη Καρύδη, μια που η δημοσκόπηση αυτή δικαιώνει την αντιρατσιστική αντιφασιστική ρητορική που έχει εσχάτως αναπτύξει το κόμμα του. Πράγματι, το ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση έχει καθαρίσει από τους ακροδεξιούς πυρήνες που του είχε κληροδοτήσει ο Παπανδρεϊσμός και τώρα προσχώρησαν στο Π.Α.Φ. Ο ακροδεξιός κατιμάς του Πασοκτζισμού, όπως έχουμε ξαναπεί, διατρέχοντας τη Μεταπολίτευση, παλιότερα έλαβε κατά καιρούς πολλές μορφές. Από προσκυνημένος Χουντισμός που το γύρισε το 1974 στο λαύρο αντιδεξιό λαϊκισμό, μετά στον Αυριανισμό, το Μακεδονισμό, το Χριστοδουλισμό. Και εσχάτως στον Αντιπολιτικό Αντιμνημονισμό, ο οποίος έχει πάει τρέχοντας και διαμοιράστηκε στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή και λιγότερο στους Ψεκασμέλληνες.
Και καλά, οι επιδόσεις ΧΑ και ΑΝΕΞΕΛ ήταν αναμενόμενες. Αλλά οι άλλοι; Εν πάση περιπτώσει, η Αξιωματική Αντιπολίτευση πώς αντέχει ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους της να θεωρεί καλύτερη τη χούντα από την (έστω και φθαρμένη) δημοκρατία; Βέβαια θα το αντέξει αναγκαστικά, αφού και αυτή η ίδια το προκάλεσε, όπως εξηγήσαμε προηγουμένως.

Η δόλια λαϊκιστική υιοθέτηση της λεβεντοβουβαλέ αντιπολιτικής αντιδημοκρατικής ρητορικής, που απαξίωσε το κοινοβούλιο, μοιραία ξυπνάει τα τέρατα και ζωντανεύει τους σκελετούς στις αποθήκες. Εξίσου, η δόλια και βλακώδης, αντιπολιτική Εθνική Αντιμνημονιακή Λαϊκισμένη Ενότητα (Ε.Α.Λ.Ε.), την οποία αρχικά οι πολλοί ετίμησαν. Και στο τέλος την καρπώνεται ο καθαρότερος και αυθεντικότερός της εκπρόσωπος: οι ΝΑΖΙ (όξω απ’ την παράγκα, κουφάλες τοκογλύφοι)…

Αυτό έλεγε λοιπόν πέρσι το Θεώρημα του Π.Α.Φ., τονίζοντας ότι δεν είναι βέβαια ίδιοι ηθικά και αισθητικά οι «αριστεροί» με τους ναζί. Αλλά από δολιότητα και βλακεία, οι πρώτοι λίπαναν και τροφοδότησαν το φαινόμενο των δεύτερων, βοηθώντας το να καλπάσει και να μας ταΐσει τη σκόνη του. Αφού αποδεικνύεται και πόσο ασταθής και εύθραυστη ήταν η λαϊκισμένη κατηγορηματική μας δημοκρατικότητα.

Έτσι θυμηθήκαμε και πώς ο λαός έγινε πολτός, υπερκαταναλώνοντας, ρευόμενος και περδόμενος. Και όταν του πολτού του πάρεις την Καγιέν και το επίδομα, τότε θυμώνει, ριζοσπαστικοποιείται και γίνεται οχλοπολτός. Και τότε έρχεται η «Αριστερά» και τον κανακεύει. Και προσπαθώντας να τον προσεταιριστεί, τελικά τον στέλνει στην αγκαλιά του ικανότερου λαϊκιστή, του αδίστακτου ναζί.

Δεν υπάρχει λοιπόν καμία «θεωρία των δύο άκρων». Υπάρχει μόνο το Θεώρημα του Π.Α.Φ., που σιγά σιγά δικαιώνεται και διεισδύει στην κοινωνία, η οποία κατανοεί τη σοβαρότητά του, ακόμα περισσότερο τώρα και με τη δημοσκόπηση της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας». Έτσι, αρχίζει να χτίζεται ένα τείχος ιδεολογικής άμυνας απέναντι στο λαϊκισμό και την αντιπολιτική, που είναι γεννήτορες αντιδημοκρατικών εκτροπών.

Μη χαιρόμαστε. Είπαμε, αρχίζει. Ο δρόμος, ώσπου να πούμε ότι η αυτή δημοκρατική άμυνα είναι έτοιμη, είναι μακρύς.

http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7-%C2%AB%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CF%8D%CE%BF-%CE%AC%CE%BA%CF%81%CF%89%CE%BD%C2%BB