Πάμε!

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Μακεδονικό (ας μην το αφήσουμε να γίνει το νέο Κυπριακό)

Ένα αρχείο με ότι ενδιαφέρον κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό. 

Θα επικαιροποιείται κάθε τόσο.



Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Η αφωνία και η στρεψοδικία…


Η διακυβέρνηση Καραμανλή έσπρωξε την οικονομία στη χρεοκοπία, η οποία έσκασε στα χέρια της κυβέρνησης Παπανδρέου. Εκτοτε ο πρώην πρωθυπουργός σιωπά αιδημόνως και αναθέτει την υπεράσπισή του σε τρίτους. Ομως, τα γεγονότα και τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Εναντίον του

Αποτέλεσμα εικόνας για γιωργος καρελιασ

του Γιώργου Καρελιά

Η ενασχόληση με το παρελθόν είναι τις περισσότερες φορές αντιπαραγωγική, για να μην πούμε επιζήμια. Πόσο μάλλον όταν αυτό το παρελθόν είναι σχετικά πρόσφατο και μπορεί να αναζωπυρώσει αχρείαστες αντιπαραθέσεις.

Με μια διαφορά. Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με το παρελθόν αυτό, αν όσοι έχουν διαδραματίσει καίριο ρόλο έχουν μιλήσει και έχουν δώσει εξηγήσεις για τα πεπραγμένα τους. Αντίθετα, αν ένας βασικός πρωταγωνιστής αρνείται επίμονα και συστηματικά να πει έστω και μια κουβέντα και αναθέτει σε τρίτους να τον υπερασπίζονται, απολογούμενοι γι’ αυτόν, τότε η επιλογή αυτή δεν πρέπει να αγνοείται, πρέπει να κριτικάρεται και να επικρίνεται.

Τέτοια επιλογή είναι αυτή του Κώστα Καραμανλή να έχει σφραγίσει το στόμα του για την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον ίδιο, μολονότι πολλοί τού απευθύνουν τη βαριά κατηγορία ότι, ειδικά η διαχείριση της περιόδου 2007-2009, είναι ο βασικός υπεύθυνος για την επελθούσα χρεοκοπία. Ο πρώην Πρωθυπουργός αρνείται εδώ και οκτώ χρόνια να πει οτιδήποτε. Ούτε μια ομιλία, ούτε μια συνέντευξη, ούτε ένα άρθρο. Τίποτα. Πρόκειται για πρωτοφανή τακτική, που μπορεί να ερμηνευθεί και ως περιφρόνηση προς τους πολίτες και ιδίως προς αυτούς που τον ψήφισαν. Διότι οι άλλοι, των άλλων κομμάτων, έχουν καταλήξει σε συμπέρασμα για τις ευθύνες του. Ενώ οι δικοί του, ακόμα και όσοι τον υπερασπίζονται, ακούνε τις κατηγορίες των επικριτών του και δεν ακούνε την αντίκρουση από τον ίδιο, ώστε να έχουν (άμεσα και όχι μέσω τρίτων) επιχειρήματα.

Είναι ο μοναδικός Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης ο οποίος αρνείται να μιλήσει. Ολοι οι άλλοι το έχουν κάνει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, από τότε που έχασαν ή αποχώρησαν από το αξίωμά τους. Ακόμα και ο Τσίπρας, που δεν είναι πρώην, έχει απολογηθεί για το παρελθόν του και ειδικά για το πρώτο εξάμηνο του 2015 και όσα επισώρευσε.

Ο Καραμανλής σιωπά. Και αναθέτει σε άλλους της υπεράσπισή του. Πριν από λίγους μήνες εμφανίστηκαν ως υπερασπιστές του ορισμένοι καθηγητές. Πρόσφατα ο τελευταίος υπουργός Οικονομικών της καραμανλικής διακυβέρνησης, Γιάννης Παπαθανασίου, εξέδωσε ένα βιβλιαράκι (εδώ), για να υπερασπιστεί και τα προσωπικά του πεπραγμένα και τον Πρωθυπουργό που τον διόρισε. Βεβαίως, ο κ. Παπαθανασίου δεν είναι ο πλέον αξιόπιστος άνθρωπος. Διότι ήταν αυτός που, ως υπουργός, διαβεβαίωνε ότι το έλλειμμα του 2009 ήταν 6% και ξεπέρασε το 15%. Ηταν ο υπουργός για τον οποίο η Λαγκάρντ είπε κάτι προσβλητικό (εδώ).

Τέλος πάντων. Ο Καραμανλής πήγε στην παρουσίαση του βιβλίου, αλλά απλώς παρέστη. Δεν είπε τίποτα, ούτε καν έναν απλό χαιρετισμό. Διέψευσε, για άλλη μια φορά, ακόμα και την χιουμοριστική ατάκα «παρίσταμαι και χαιρετίζω». Τι πιο εύκολο γι’ αυτόν να πει δυο λόγια; Σε απολύτως φιλικό και προστατευμένο περιβάλλον βρισκόταν, θα μπορούσε να το εκμεταλλευθεί και να δώσει επιχειρήματα στους οπαδούς του.

Ο βασικός ισχυρισμός των διαφόρων δικών του είναι ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου «φούσκωσε» το έλλειμμα, για να ενοχοποιήσει την κυβέρνηση Καραμανλή κι έτσι μπήκαμε στα Μνημόνια. Μόνο που αυτός ο ισχυρισμός έχει δεχτεί δύο καίρια πλήγματα, ένα παλιό κι ένα που αποκαλύφθηκε σήμερα:

– Το ότι το έλλειμμα του 2009 δεν ήταν 6%, όπως είχε ανακοινώσει ο Παπαθανασίου (εδώ), το είχε πιστοποιήσει ο πλέον αρμόδιος. Ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος είχε προειδοποιήσει τόσο τον τότε Πρωθυπουργό (Καραμανλή) όσο και τον επερχόμενο (Παπανδρέου). Και διοικητής δεν ήταν ο… Στουρνάρας, που είναι εχθρός των καραμανλικών. Ο Προβόπουλος ήταν, που τον είχε διορίσει η κυβέρνηση Καραμανλή! (εδώ και εδώ)

– Σήμερα αποκαλύπτεται (εδώ) ότι η εκτίναξη του ελλείμματος κοντά στο 15% είχε ήδη συντελεσθεί, δεν περίμενε την κυβέρνηση Παπανδρέου να το «φουσκώσει».

Σήμερα στους καραμανλικούς έχει απομείνει ο πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, ο οποίος σύρεται από δικαστήριο σε δικαστήριο (αθωώνεται και την επομένη ασκείται έφεση εις βάρος του…) με την κατηγορία ότι ήταν αυτός που «φούσκωσε» το έλλειμμα, για «να μπει η Ελλάδα στα Μνημόνια». Το «επιχείρημα» είναι καταγέλαστο από μόνο του, αφού ο Γεωργίου ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΛΣΤΑΤ, ΜΕΤΑ την είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο. Τέλος πάντων, ας αποφασίσουν οι δικαστές.

Όμως, το βασικό πρόβλημα παραμένει και είναι των θράσος αυτών που αποκαλούνται «καραμανλικοί». Το οποίο θράσος, αντί να υποχωρεί, ενισχύεται από την αφωνία του Καραμανλή. Κι επειδή είναι υπολογίσιμη δύναμη στη ΝΔ, δυστυχώς υποχρεώνει και τη σημερινή ηγεσία της να ακροβατεί μεταξύ αυτοκριτικής και υπεράσπισης της κυβερνητικής περιόδου Καραμανλή. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματος, σε μια (αχρείαστη) επίδειξη αβροφροσύνης είπε ότι ο Καραμανλής «δεν δίστασε να πει σκληρές αλήθειες σε δύσκολες στιγμές»;

Φυσικά, ο Καραμανλής το 2009 δεν είπε καμιά «σκληρή αλήθεια». Μόλις κατάλαβε ότι η χρεοκοπία θα σκάσει στα χέρια του, έστριψε δια των εκλογών και την φόρτωσε στον επόμενο. Ετσι, ο ίδιος κατάφερε να βγει (σχεδόν) αλώβητος και ο Παπανδρέου να φορτωθεί τα πάντα. Κοινώς ο Καραμανλής βγήκε «μάγκας» και ο Παπανδρέου «κορόιδο».

Εν κατακλείδι: χρειάζεται να ασχολούμαστε με το παρελθόν, όταν βασικοί διαμορφωτές του είτε σιωπούν είτε προσπαθούν να το διαστρεβλώσουν, για να κρύψουν τις πομπές τους. Ματαίως, θα τους κυνηγά εσαεί. Οσο κι αν προσπαθούν να μας κάνουν να το ξεχάσουμε. Διότι, όπως λέει ο στίχος του ποιητή, «δεν χρειάζεται να θυμηθούμε. Το ξέρουμε»!

http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/i-afwnia-kai-to-thrasos-44341548354

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Αναζητώντας τους νέους προδότες



του Γιώργου Δημακόπουλου


1. Εκεί στα βόρεια, οι γείτονες μας που ζουν σε γεωγραφικό τμήμα της Μακεδονίας του Φιλίππου επιμένουν και πιστεύουν για δεκαετίες ότι είναι Μακεδόνες. Στην πλειοψηφία τους γεννήθηκαν ως κάτοικοι της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η περίπτωση να το αλλάξουν σε Μοισία επειδή έτσι αποφάνθηκε στο fb της η Εύα Καϊλή, ή σε Δακία επειδή άνοιξε ένα χάρτη ο Δ. Μάρδας, δεν παίζει. Μάλλον δεν θα βρούμε και άλλους σαν εμάς, που άλλαξαν​ διεθνώς το όνομα τους (από Έλληνες σε Γραικούς). Στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό δεν υπάρχει δίκαιο και άδικο, ιστορία και dna, η κυρίαρχη συνάρτηση είναι: αυτό που θέλω συν αυτό που συνήθισα, ίσον αυτό έγινα - αυτό είμαι.

Ξέρετε ποιος σπουδαίο​ς Έλληνας πολιτικός φέρεται να πρότεινε πολλά χρόνια πριν, την ομοσπονδία 5 βαλκανικών πολιτειών: Ελλάδος, Ηπείρου, Μακεδονίας, Σερβίας και Δακίας με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη; (Άλλα χρόνια, άλλες συνθήκες. Πριν βρίσετε τον «προδότη» δείτε την απάντηση στο τέλος του άρθρου.)

2. Δυστυχώς για την Ελλάδα η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Από την στιγμή που οι γείτονες αποφάσισαν να ονομάζονται έτσι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Όποιο σύνθετο όνομα και να συμφωνήσεις μαζί τους τυπικά θα είναι ήττα. Το μόνο εναλλακτικό (ανόητο και επικίνδυνο) σχέδιο ήταν αυτό που προπαγάνδιζε ο νυν «διωκόμενος αγωνιστής» Λαζόπουλος σε επεισόδιο των λαϊκιστών Δέκα μικρών Μήτσων του, την πρόταση του «ορθόδοξου αδελφού» - σφαγέα, Μιλόσεβιτς, για διαμελισμό των Σκοπίων από Σερβία και Ελλαδάρα. (Το 1992 ο Σέρβος πρότεινε στον Σαμαρά διχοτόμηση της ΠΓΔΜ, και το 1995 την αναγνώρισε ως Μακεδονία! LOL)

3. Γουστάρουμε δεν γουστάρουμε, το όνομα θα περιλαμβάνει και τον προσδιορισμό Μακεδονία, επομένως αντί να λέμε φτηνές μπούρδες για να κοροϊδεύουμε τα ψηφαλάκια μας, ας προτείνουμε κάτι ρεαλιστικό μπας και ο μαξιμαλιστής και ακατάλληλος Υπεξ Κοτζιάς καταθέσει μια σοβαρή αντιπρόταση που να μπορούν να την αποδεχτούν οι γείτονες και δεν μας βγει εμπόδιο ξανά στο μέλλον. Οπότε, διάλεξε με ποιον τρόπο θα χάσεις. Ο μόνος τρόπος να είσαι νικητής είναι η διπλωματία Τoni Savevski, να διαμορφώσεις τις συνθήκες εμπέδωσης σχέσεων καλής γειτονίας και αμοιβαίας εμπι­στοσύνης μιας φιλικής ειλικρινής σχέσης μεταξύ των δύο κρατών, μετά. Ο αλυτρωτισμός και ο υπερεθνικισμός σβήνει μόνο μεταξύ φίλων. Πριν από μισό αιώνα οι Έλληνες πίστευαν σε αλύτρωτες πατρίδες, βόρεια Ήπειρο, Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη. Ήταν ο χρόνος, η πρόοδος, η ένταξη στην ΕΕ, που κόπασαν τα πάθη. Ή θα γυρίσουμε στα Βαλκάνια ή θα συνεχίσουμε στην Ευρώπη. Το χωνευτήρι των λαών των φύλων και των εθνοτήτων δεν είναι πια τα οργισμένα Βαλκάνια του προηγούμενου αιώνα, είναι η ήσυχη κοσμοπολίτικη ΕΕ. Αυτόν τον δρόμο αναζητούν και στην ΠΓΔΜ. Πρόβλημα θα έχουμε μόνο αν αφήσουμε το γειτονικό κράτος να κολλήσει στα Βαλκάνια των εθνικισμών και των μεγάλων πατρίδων.

4. Κάποιοι το αποκαλούν «κρατίδιο», όπως κάποιοι άλλοι έλεγαν κάποτε κρατίδιο την Ελλάδα και την Κύπρο. Προφανώς ξεχνούν ότι η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει ως κράτος την ΠΓΔΜ. Διαβάστε την επίσημη θέση της Ελλάδας εδώ. Και ας θυμόμαστε ότι στο «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», το «πρώην» αφορά το «γιουγκοσλαβική», όχι το «Μακεδονία»! Και με δικιά μας παραδοχή.

5. Ας μην συνεχίσουμε το λάθος Μητσοτάκη και Σαμαρά το 1992 όταν από κοινού απέρριψαν την σύνθετη ονομασία. Μητσοτάκης και Γκλιγκόροφ είχαν προφορικά συμφωνήσει ότι θα συζητήσουν την πρόταση Βανς και Όουεν, αλλά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μπορούσαν να την περάσουν από τα κοινοβούλιά τους, έτσι πρώτη την απέρριψε η ελληνική κυβέρνηση και χρεώθηκε το ναυάγιο. Η Ελλάδα μπορούσε να περιμένει την απόρριψη από τους Σκοπιανούς και μετά να ανακοινώσει την δική της απόφαση. Η FYROM απέρριψε την πρόταση 2 ημέρες μετά την Ελλάδα. Οι ευθύνες του Μητσοτάκη είναι τεράστιες γιατί από την μια ο δικός του υπουργός Εξωτερικών Σαμαράς συζητούσε με Μιλόσεβιτς για κοινά σύνορα και προωθούσε για μήνες την αδιάλλακτη στάση σχέδιο «λαβίδα Σαμαρά» -και αυτός δεν τον σχόλασε αλλά τον εμπιστευόταν- και γιατί ο ίδιος ο Μητσοτάκης δεν τόλμησε να καταθέσει την συμβιβαστική πρόταση στους βουλευτές του, και έχασε πολύτιμο χρόνο σε καθυστερήσεις και αντιφατικές θέσεις, ενώ είχε στείλει και τον έμπιστό του Γρυλλάκη σε μια περίεργη αποστολή δωροδοκίας στα Σκόπια όπως αποκάλυψε αργότερα ο Γκλιγκόροφ. Και μην ξεχνάμε την υπερπατριωτική και αδιάλλακτη στάση από νωρίς του τότε ΠΤΔ Καραμανλή ο οποίος έκλαιγε oncamera «Ελπίζω ότι οι σύμμαχοι και συνεταίροι μας θα καταλάβουν επιτέλους ότι δεν υπάρχει παρά μόνο μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι ελληνική. Αυτά τούς τα είπα και τους τα έχω γράψει». Ο τότε δήμαρχος της ΝΔ στην Θεσσαλονίκη Κοσμόπουλος διοργάνωνε συλλαλητήρια μαζί με το παπαδαριό. Και 12 βουλευτές της ΝΔ κατέθεταν πρόταση για μεταφορά της πρωτεύουσας στην Θεσσαλονίκη. Αν έτσι κάνει η κυβέρνηση, γιατί να περιμένεις κάτι διαφορετικό από την αντιπολίτευση της εποχής; Όταν στα μέσα του '93 οι διαπραγματευτικές ομάδες συμφώνησαν στο «Νόβα Μακεντόνια» ο Μητσοτάκης (που τότε είχε αναλάβει και υπουργός εξωτερικών) πήρε τηλέφωνο τον κ. Κωφό και του είπε: «Μάζεψέ τα και γύρνα πίσω» γιατί είκοσι βουλευτές ΝΔ τον απειλούσαν με άρση της εμπιστοσύνης για τον ΟΤΕ και την σύνθετη ονομασία. Τελικά οι εκλογές έγιναν τον Οκτώβρη και άφησε το χρόνο να περάσει χωρίς να κάνει κάτι. Στην πολιτική οι πράξεις μετράνε, όχι τα λόγια. Στα λόγια δήλωνε συγκαταβατικός σε λύση, αλλά στην πράξη αυτός απέρριψε την πρόταση.

6. Σε πιθανή ψηφοφορία στην βουλή όλα τα κόμματα έχουν πρόβλημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μόνο τυπικά έχει σχέση με τον Συνασπισμό του 3%, που κατά περιόδους αποδεχόταν την σύνθετη ονομασία, όλοι οι διορισμένοι από τον Τσίπρα βουλευτές θα υπερψηφίσουν και οι εναπομείναντες ψηφοφόροι του θα βρουν μια ακόμα αιτία να την κάνουν για αλλού. Οι Καμμένοι ψάχνουν για κορόιδα και πάλι, αλλά επειδή βουλή δεν ξαναβλέπουν θα υπερψηφίσουν μπας και βρουν καβάτζα μια θέση στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ΝΔ το πάρτι είναι μεγάλο: ο μακεδονομάχος Σαμαράς και οι δικοί του, οι προερχόμενοι από το ΛΑΟΣ, οι πιστοί του veto Καραμανλή, οπότε πάλι ως συνήθως ο Μητσοτάκης θα μείνει τρεις και ο κούκος. Στο Πασόκ, ήδη οι βουλευτές βορείου Ελλάδας με μπροστάρη τον Βενιζέλο άρχισαν τα τσάμικα «να πέσει η κυβέρνηση» κλπ, να πάει η μπάλα στην εξέδρα. Το Ποτάμι ως συνήθως είναι ξεκάθαρο και σε αυτό το θέμα, (Σύνθετη ονομασία για κάθε χρήση, erga omnes (έναντι πάντων), που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» αλλά με σαφέστατο γεωγραφικό προσδιορισμό που θα την ξεχωρίζει από την ελληνική Μακεδονία), αλλά μετά την συμπόρευση του με το ΠΑΣΟΚ κανένας ψηφοφόρος δεν θα βρεθεί να το πιστώσει. ΚΚΕ, λεβέντηδες, και χρυσαυγίτες, επιμένουν κουκουρούκου ως συνήθως.

7. Ακόμα και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ηττηθήκαμε. Με ψήφους 15-1 το 2011 είχε κάνει δεκτή την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας, κρίνοντας ότι η Αθήνα παραβίασε το άρθρο 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, προβάλλοντας αντίρρηση στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, τον Απρίλιο του 2008, στην πρόσκληση ένταξης των Σκοπίων στη Συμμαχία. Για τις αιτιάσεις της ελληνικής πλευράς ότι η ΠΓΔΜ, αφού γίνει δεκτή σε κάποιον διεθνή οργανισμό θα αρχίσει να χρησιμοποιεί το «Δημοκρατία της Μακεδονίας», το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έκρινε ότι με βάση το Άρθρο 11, παράγραφος 2, αλλά επίσης με βάση το Ψήφισμα 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το αίτημα της ελληνικής πλευράς δεν δικαιολογεί την προβολή αντίρρησης στην είσοδο στο ΝΑΤΟ ως ΠΓΔΜ. O μοναδικός λόγος που το δικαστήριο θεώρησε ότι η Ελλάδα ίσως ενήργησε κατά τρόπο συμβατό με την Ενδιάμεση Συμφωνία ήταν η καταγγελία της για τη χρήση του συμβόλου.

8. Γιατί τώρα; Γιατί ο Τσίπρας δέχεται πιέσεις και από ΗΠΑ και από ΝΑΤΟ και από ΕΕ. Και επειδή στο εξωτερικό πάντα σκύβει το κεφάλι και κάνει την δουλειά, και ας παριστάνει τον βαρύμαγκα στο εσωτερικό, θα προχωρήσει όσο δεν κινδυνεύει η καρέκλα του. Οι selfies με τον πλανηταρχη έχουν κόστος. Βέβαια ως αρριβίστας δεν θα διστάσει να ακυρώσει την διαδικασία αν τυχόν αντιληφθεί ότι η καρέκλα του τρίζει επικίνδυνα να πέσει. Έτσι αν το θέμα δεν λυθεί τώρα, το ίδιο πρόβλημα αλλά σε δυσμενέστερες συνθήκες θα αντιμετωπίσουν οι επόμενοι. Ό,τι δεν λύνεται στον χρόνο που πρέπει, μεταφέρεται δυσεπίλυτο στις επόμενες γενιές.

9. Έχουν περάσει 25χρόνια από το πακέτο Πινέιρο το 1992. Η δήλωση ότι σε 10χρόνια δεν θα ασχολείται κανείς έχει στοιχειώσει. Για 25 χρόνια έχουμε καταφέρει να μην υπάρχει διεθνής αναγνώριση της γειτονικής χώρας ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» αλλά ως FYROM (από 95 χώρες έχει γίνει διμερής αναγνώριση). Αυτό τελειώνει σύντομα. Κανένας δεν καταλαβαίνει πια την εμμονή μας, δεν καταφέραμε να πείσουμε κανέναν για το δίκαιό μας, αν και κανένας δεν θα ήθελε να έχει μπλέξει όπως εμείς. Αλλά κανένας δεν θα καταλάβει την επιμονή και εμμονή μας. Ούτε και των Σκοπιανών. Γιατί τα έθνη είμαστε κράμα από φιλοσοφικά μπασταρδάκια, αμάλγαμα δανεικών επιδράσεων, σαν αυτά που γράφει ο Δημήτρης Φύσσας στο ποίημα του "Στοιχειώδης ιστορία Α δημοτικού" στην σελίδα 118 εδώ.

10. Γόρδιος δεσμός. Το παιχνίδι μεταξύ μας είναι γνωστό. Το ζητούμενο για τους περισσότερους είναι να μην το αναγνωρίσουμε εμείς. Βρε δεν πάει να τους αναγνωρίσει ως Μακεδονία όλος ο γαλαξίας, το θέμα είναι να μην υπογράψουμε εμείς. Να μην έχουμε εμείς την ρετσινιά του προδότη. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι. Ψάχνουμε για τους προδότες που θα συμφωνήσουν με το γειτονικό κράτος για μια σύνθετη ονομασία, αλλά εμείς ζωσμένοι τα φυσεκλίκια των 10 μικρών Μήτσων θα παριστάνουμε τους απροσκύνητους παλικαράδες και θα κατηγορούμε και πάλι τους άλλους ως προσκυνημένους προδότες εφιάλτες. Έτσι γίνεται εδώ και χρόνια μεταξύ μας. Οι ευθύνες είναι πάντα των άλλων. Εμείς δεν αναλαμβάνουμε πότε την ευθύνη. Εμείς δεν ευθυνόμαστε ποτέ. Αυτός είναι ο πραγματικός Γόρδιος δεσμός. Και θα τον κόψουμε, μόνο όταν αποδεχτούμε ότι οι πραγματικοί προδότες είναι εκείνοι που δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη όταν χρειάζεται, αλλά κρύβονται στην ασφάλεια να κατηγορούν τους άλλους. Ας σηκώσουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Το παραμύθι του μαρμαρωμένου βασιλιά είναι μόνο παραμύθι.

ΥΓ Θα βρείτε την απάντηση στο ερώτημα της 1ης παραγράφου εδώ στην σελίδα 18 στην υποσημείωση 3. (Η πηγή είναι στην σελίδα 71 στο βιβλίο The eastern question του M. S. Anderson).

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Γιώργος Παπακωνσταντίνου - Επί προσωπικού


(ανάρτηση του Γ. Παπακωνσταντίνου στην  προσωπική του σελίδα στο Facebook)

Επί προσωπικού

Δεν είχα σκοπό να σχολιάσω το βιβλίο του Γ. Παπαθανασίου «8 μήνες» που μόλις εκδόθηκε. Ο καθένας έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα του και την υστεροφημία του. Αναγκάζομαι όμως να το κάνω γιατί στο βιβλίο υπάρχουν πολλές αναφορές σε εμένα, αλλά και γιατί περιέχει πλήθος «επιχειρημάτων» που προσβάλουν βάναυσα την ιστορική αλήθεια και τη νοημοσύνη όλων μας. Ασχολούμαι όμως και γιατί όπως φάνηκε από την αναπαραγωγή του σε ορισμένες γνωστές εφημερίδες (ΕΣΤΙΑ, Δημοκρατία), το βιβλίο εντάσσεται σε μία ευρύτερη προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία, να ξεπλυθούν οι ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή και προσωπικά του κ. Παπαθανασίου και να περάσουν εκεί που δεν ανήκουν – να γίνει το μαύρο άσπρο.

Θέλει και λίγο κουράγιο η πολιτική και η ανάληψη ευθύνης και είναι προφανές ότι ο κ. Παπαθανασίου δεν το έχει. Ο κ. Παπαθανασίου είναι ο υπουργός που έβλεπε τα ελλείμματα να περνούν – και παρουσίαζε τα σχέδια αντιμετώπισής τους πάνω σε χαρτοπετσέτες... Ανέλαβε τον Ιανουάριο του 2009 να εφαρμόσει έναν προϋπολογισμό με στόχο ελλείμματος 2% του ΑΕΠ για το 2009. Αντ’ αυτού, έστελνε στους Ευρωπαίους εταίρους μας ψευδή στοιχεία για την πορεία του ελλείμματος. Όταν καταμετρήθηκαν με ακρίβεια όλα τα δημοσιονομικά στοιχεία της μοιραίας για την Ελλάδα εκείνης χρονιάς, αποκαλύφθηκε ότι το έλλειμμα ήταν στην πραγματικότητα άνω του 15%. Σε απόλυτους αριθμούς, από προβλεπόμενο έλλειμμα περίπου 5 δις ευρώ, βρεθήκαμε με πραγματικό έλλειμμα άνω των 36 δις. Αυτή η διαφορά των 31 δις ευρώ είναι αδιανόητη.

Και αυτός ο συγκεκριμένος υπουργός των 8 μηνών εκείνης της χρονιάς, αντί για την ελάχιστη ανάληψη ευθύνης, καταλήγει στο βιβλίο του ότι «τα πήγε καλά». Έχει δε το θράσος να ισχυρίζεται ότι για την υπαγωγή στο μνημόνιο ευθύνεται όχι η κυβέρνηση που δημιούργησε το δημοσιονομικό χάος, αλλά αυτή που στη συνέχεια ανέλαβε να το διαχειριστεί. Αιδώς.

Πάμε όμως από τα γενικά στα συγκεκριμένα. Γιατί τίποτα πλέον δεν πρέπει να αφήνουμε να πέφτει κάτω. Θα σχολιάσω παρακάτω συγκεκριμένα αποσπάσματα από το βιβλίο – και απολογούμαι εκ των προτέρων για το γεγονός ότι αυτή η ανάρτηση εκ των πραγμάτων θα είναι μακροσκελής (και πάλι είμαι επιλεκτικός).

Γ. Παπαθανασίου: «Ο κ. Παπακωνσταντίνου με κατηγορούσε ακόμα και για το γεγονός ότι διασφάλισα τον έγκαιρο δανεισμό της χώρας».

Λάθος. Η κατηγορία είναι άλλη. Είναι ότι με ανακοινωμένο πρόγραμμα δανεισμού για το 2009 ύψους 44 δις ευρώ, η Ελληνική Δημοκρατία είχε μέχρι τον Σεπτέμβριο του έτους ήδη δανειστεί 66 δις ευρώ, 50% παραπάνω απ’ όσα είχαν αρχικά προβλεφθεί! Με άλλα λόγια, γιατί είχε ήδη συντελεστεί ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός. Όχι και να μιλάμε από πάνω...

Γ. Παπαθανασίου: «Όχι μόνο ολοκληρώσαμε επιτυχώς το πρόγραμμα δανεισμού, αλλά υπερκαλύψαμε τις ανάγκες μας. Δανειστήκαμε επιπλέον 8 δις. Ήταν ένα απόθεμα, ένα «μαξιλάρι»...Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ...έσπευσε να τα μοιράσει σε παροχές...».

Το μηνιαίο έλλειμμα του προϋπολογισμού το 2009 τους πρώτους 9 μήνες ήταν λίγο πάνω από 1% (του δε Σεπτεμβρίου 1,5%!) . Με άλλα λόγια, κάθε μήνα έλειπαν από τα ταμεία περίπου 2,5 δις. Και αυτό πριν βγουν στην επιφάνεια τα κρυφά ελλείμματα – στην πραγματικότητα κάθε μήνα του 2009 το έλλειμμα αυξανόταν περί τα 3 δις! Άρα το περίφημο μαξιλάρι δε έφτανε καν για να καλυφθεί το έλλειμμα μέχρι το τέλος του έτους, δηλαδή να πληρωθούν μισθοί, συντάξεις κλπ. Ποιές παροχές του ΠΑΣΟΚ;!

Γ. Παπαθανασίου: «Στις 18/3 ανακοινώθηκε η εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης για το 2009. Βασικός στόχος μας ήταν η δραστική μείωση των δαπανών του δημοσίου. Στους μισθωτούς του δημοσίου με μικτές αποδοχές (εξαιρουμένης της οικογενειακής παροχής) 1500 Ευρώ το μήνα δόθηκε εφάπαξ έκτακτο οικονομικό βοήθημα 500 ευρώ.» κλπ...

Παρακαλώ ξαναδιαβάστε το παραπάνω απόσπασμα για να γίνει κατανοητό πως ακριβώς η κυβέρνηση Καραμανλή αντιλαμβανόταν τη «δραστική μείωση των δαπανών τους δημοσίου»... Ως έκτακτο εφάπαξ στους δημόσιους υπαλλήλους.

Γ. Παπαθανασίου: «Στις 24/3 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε προς το Συμβούλιο Ecofin πρόταση για απόφαση σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Ελλάδα. Η Επιτροπή ζητούσε...η δημοσιονομική προσαρμογή να αρχίσει από το 2009, προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα κάτω από το 3% το 2010...»

Μάλιστα. Αυτά ήδη από τον Μάρτιο του 2009, τη στιγμή που το έλλειμμα στην Ελλάδα είχε ήδη ξεφύγει και μεγάλωνε με ρυθμό 1% το μήνα...Η κυβέρνηση Καραμανλή όμως και ο αρμόδιος υπουργός δεν έκαναν τίποτα – τους μήνες που ακολούθησαν το έλλειμμα μεγάλωνε με τον ίδιο ρυθμό. Κατά τα άλλα, σύμφωνα με την Κυριακάτικη Δημοκρατία που επικαλείται το βιβλίο του κ. Παπαθανασίου, μπήκαμε στη διαδικασία επιτήρησης (που σκόπιμα συγχέουν με το μνημόνιο) επειδή υποτίθεται είπα τον Οκτώβριο ότι «η επιτήρηση μας συμφέρει». Μα πόσος σανός τελικά;

Γ. Παπαθανασίου: «Είμαι βέβαιος ότι εάν η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εφάρμοζε τα μισά από τα συγκεκριμένα μέτρα και υλοποιούσε τα μισά από όσα ανακοίνωσε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ δεν θα είχαμε καταλήξει στα Μνημόνια».

Εδώ είναι για να γελάει και να κλαίει κανείς ταυτόχρονα. Τα περίφημα «μέτρα» της ΝΔ που θα συγκρατούσαν το έλλειμμα ήταν όλα μαζί σχεδιασμένα να αποφέρουν 1% του ΑΕΠ (όσο αυξανόταν το έλλειμμα κάθε μήνα, για να μην ξεχνιόμαστε). Και σχεδόν το μισό από αυτήν τη μονάδα του ΑΕΠ ήταν ένα μέτρο: η ρύθμιση των ημιυπαίθριων χώρων, από την οποία προσδοκούσαν 1,1 δις. Μόνο που ήταν τόσο καλά σχεδιασμένο που μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 είχαν εισπράξει το ιλιγγιώδες ποσό των 7 εκ. Ευρώ!!

Όσο για τις εξαγγελίες «υπευθυνότητας» Καραμανλή στη ΔΕΘ...τα περίφημα «μέτρα άμεσης εφαρμογής» προέβλεπαν κυρίως πάγωμα προσλήψεων, μισθών και συντάξεων για το 2010. Τίποτα απολύτως για το 2009!! Όλα μαζί, ζήτημα αν άθροιζαν σε μία μονάδα του ΑΕΠ μείωση του ελλείμματος – και αυτό για το 2010, επαναλαμβάνω. Άρα, αν το ΠΑΣΟΚ «υλοποιούσε τα μισά από όσα ανακοίνωσε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ», θα μείωνε το έλλειμμα περίπου μισή μονάδα του ΑΕΠ – το 2010! Και αυτό όταν ο προϋπολογισμός για το 2010 που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά τις εκλογές στόχευε στη μείωση του ελλείμματος κατά σχεδόν 4 μονάδες του ΑΕΠ! Και όταν ούτε καν με αυτή τη μεγάλη προσπάθεια δεν στάθηκε δυνατό να αποφύγουμε το μνημόνιο...που θα αποφεύγαμε υποτίθεται κατά τον κ. Παπαθανασίου αν κάναμε τα μισά από όσα υποσχέθηκε ο Καραμανλής. Επαναλαμβάνω: μα πόσο σανό πια;!

Γ. Παπαθανασίου: «...είχαν ήδη έτοιμο το σχέδιο της δήθεν ανακάλυψης μία καλά κρυμμένης από την κυβέρνηση της ΝΔ ‘δημοσιονομικής βόμβας’ έτοιμης να σκάσει. Το σχέδιο προέβλεπε μία γρήγορη δήθεν απογραφή με προαποφασισμένο αποτέλεσμα. Θα διόγκωναν το έλλειμμα, θα δήλωναν έκπληκτοι και βεβαίως εξοργισμένοι από τα ευρήματα της δήθεν απογραφής».

Ιδού λοιπόν το νέο αφήγημα: ήταν όλα προσχεδιασμένα! Εδώ περνάμε πλέον σε ψεκασμένα χωράφια αντάξια των ΑΝΕΛ. Μόνο που ο κ. Παπαθανασίου γνωρίζει πολύ καλά την αλήθεια. Γνωρίζει, γιατί παρά το γεγονός ότι το Υπουργείο Οικονομικών όλο το καλοκαίρι του 2009 δεν δημοσίευε τα μηνιαία δελτία εκτέλεσης προϋπολογισμού, εκείνος τα ελάμβανε από το Γενικό Λογιστήριο και απλώς τα έβαζε στο συρτάρι του γραφείου του, δίνοντας εντολή να μην δημοσιεύονται! Τι έλεγαν αυτά τα δελτία; Ότι τον Αύγουστο, 8ο μήνα του έτους, το έλλειμμα είχε ήδη φτάσει τα 21 δις Ευρώ, όταν η πρόβλεψη του προϋπολογισμού για το έλλειμμα στο σύνολό του έτους ήταν 9 δις ευρώ! Με απλά λόγια, μας δουλεύει ψιλό γαζί. Η δημοσιονομική βόμβα υπήρχε, ήταν εν γνώσει του, και βεβαίως δεν την εφηύρε το ΠΑΣΟΚ.

Γ. Παπαθανασίου: «Έκρινε αυτός, ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών ότι η Ελλάδα «απέτυχε» να συμμορφωθεί με τις συστάσεις της ΕΕ. Ήταν αυτός που μη παρουσιάζοντας δημοσιονομικά μέτρα και διαρθρωτικές αλλαγές, ουσιαστικά άνοιξε το δρόμο για την ένταξη της χώρας σε καθεστώς επιτήρησης».

Έχουμε εδώ την περίφημη φράση που υποτίθεται είπα στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Δ. Τζαννίνη ότι «ίσως μας συμφέρει» η ένταξη της Ελλάδας στην επιτήρηση (εννοώντας - υποτίθεται πάλι - την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και όχι τη χώρα) και αυτός το μετέφερε στον κ. Παπαθανασίου,. Προσπερνώ το γεγονός ότι ένας Πρόεδρος ΣΟΕ ενημερώνει τον προηγούμενο υπουργό (που δεν έχει πλέον καμία απολύτως δουλειά) για τις συζητήσεις με τον προϊστάμενό του και μάλιστα για μία φράση που ποτέ δεν ειπώθηκε. Και βέβαια αδιαφορώ απολύτως για το γεγονός ότι η εφημερίδα Δημοκρατία έκανε την υποτιθέμενη «βόμβα» πρωτοσέλιδο (συγχέοντας φυσικά επίτηδες την υπαγωγή στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος με την υπαγωγή στο μνημόνιο) – δεν είναι εξάλλου η πρώτη φορά.

Πάμε στην ουσία. Η ΕΕ έχει (σύμφωνα με τον ίδιο τον κ. Παπαθανασίου) από τον Μάρτιο κάνει πρόταση για απόφαση σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Ελλάδα, ζητώντας η δημοσιονομική προσαρμογή να αρχίσει από το 2009. Είμαστε στον Οκτώβριο, το έλλειμμα είναι ήδη 7 μονάδες πάνω από το όριο του 3%. Έχει κάνει δημοσιονομική προσαρμογή η Ελλάδα; Χμ... εσείς τι λέτε; Εξάλλου το παραδέχεται και ο ίδιος! Λέει στο βιβλίο: «Όπως φαίνεται και στο σημείωμα τα μέτρα που τρεις φορές στη διάρκεια του 2009 πήρε η κυβέρνηση της ΝΔ για τον περιορισμό του ελλείμματος δεν ήταν επαρκή». Άρα;

Πόσο μυαλό θέλει για να καταλάβει κανείς ότι η υπαγωγή είναι πλέον αυτόματη, και πως οποιαδήποτε προσπάθεια να την αποφύγει η νέα κυβέρνηση θα έδειχνε απλώς ότι είμαστε εκτός τόπου και χρόνου και θα διέλυε κάθε προσπάθεια να χτιστεί μία νέα αξιοπιστία για τη χώρα, μετά τα ψέματα των προηγούμενων; Όταν μάλιστα πολλές άλλες χώρες με χαμηλότερα ελλείμματα είχαν ήδη υπαχθεί; Στη σημείο εκείνο η υπαγωγή στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος έδινε στη χώρα μας ένα πλαίσιο και ένα χρονικό ορίζοντα για να μειώσει το έλλειμμα που της άφησε φεύγοντας η ΝΔ.

Όλα τα υπόλοιπα («μου είπε ότι του είπε» κλπ.) είναι για να βγάλει ο κ. Παπαθανασίου από επάνω του τις τεράστιες ευθύνες του για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και για το γεγονός ότι έδινε στην Eurostat και στον ελληνικό λαό ψεύτικα στοιχεία.

Γ. Παπαθανασίου: «Αν είχαμε τη λαϊκή εντολή και εφαρμόζαμε την πολιτική μας, το έλλειμμα στο τέλος του 2009 θα ήταν μετά βεβαιότητας μονοψήφιο».

Είμαι σίγουρος πως ούτε και ο ίδιος το πιστεύει αυτό. Γιατί υποθέτω πως μπορεί να κάνει τουλάχιστον απλά μαθηματικά: το έλλειμμα τέλος Σεπτεμβρίου, καταγεγραμμένο επίσημα από το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών, ήταν ήδη 10% του ΑΕΠ. Κάθε μήνα δε, αυξανόταν με ρυθμό άνω της μίας μονάδας του ΑΕΠ. Με αυτήν τη δυναμική, ήταν αδύνατο να καταλήξει στο τέλος του έτους σε επίπεδο χαμηλότερο του 13-14% του ΑΕΠ. Παράλληλα, μισθοί, συντάξεις και δώρα έπρεπε να πληρωθούν στο τελευταίο τρίμηνο· και όσο η ύφεση βάθαινε τόσο τα έσοδα αδυνάτιζαν.

Για να μειωθεί το έλλειμμα κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου και να πέσει κάτω από το 10%, θα έπρεπε από την πρώτη ημέρα μετά τις εκλογές να γίνουν περικοπές περίπου 7,5 δις ευρώ. Με τη συνολική μισθοδοσία και συντάξεις του δημόσιου τομέα στα 30 δις ευρώ, αυτό θα σήμαινε να μην πληρωθούν καθόλου μισθοί και συντάξεις το τελευταίο τρίμηνο. Όχι να αναβληθούν οι πληρωμές – να μη γίνουν καθόλου! Τα περί μονοψήφιου ελλείμματος είναι εκτός πραγματικότητας - στάχτη στα μάτια.

Γ. Παπαθανασίου: «Στις αρχές Οκτωβρίου του 2009, λίγο πριν τις εκλογές, η κυβέρνηση της ΝΔ απέστειλε στην Eurostat τις εκτιμήσεις της για το έλλειμμα. Σύμφωνα με αυτές, το έλλειμμα θα έκλεινε στο 6% του ΑΕΠ. Θυμίζω ότι εγώ ο ίδιος είχα δηλώσει, λίγο πριν τις εκλογές, ότι το έλλειμμα μπορεί τελικά να έφτανε και στο 8%.»

Καταπληκτικό! Η κυβέρνηση στέλνει επίσημα στη Eurostat εκτίμηση για έλλειμμα 6% και την ίδια στιγμή ο Υπουργός Οικονομικών λέει «ε, μπορεί να πάει και 8%». Και αυτό όταν έχει στο συρτάρι του το δελτίο εκτέλεσης προϋπολογισμού από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους που του λέει πως μέχρι τον Σεπτέμβριο το έλλειμμα έχει ήδη φτάσει το 10%!!

Γ. Παπαθανασίου: «...εφόσον απέμεναν άλλοι τρεις μήνες για να κλείσει η χρονιά, η αναφορά για το ύψος του ελλείμματος στο τέλος του χρόνου αποτελεί εκτίμηση. Όχι στατιστικό στοιχείο»

Εδώ προσπαθεί ο κ. Παπαθανασίου να ξορκίσει τις ευθύνες του για το γεγονός ότι έστειλε ψευδή στοιχεία, ευθύνες που δεν είναι μόνο πολιτικές... «Μία εκτίμηση κάναμε»! Καταρχάς, δεν είναι «μία εκτίμηση» όταν ξέρεις 100% πως θα καταλήξεις πολύ παραπάνω – παραπλάνηση είναι. Αλλά - για μισό λεπτό: αν το έλλειμμα του 2009 είναι εκτίμηση, το έλλειμμα του 2008 τι ακριβώς είναι; Δεν είναι «στατιστικό στοιχείο»; Τι έλλειμμα έστειλε η κυβέρνηση της ΝΔ στη Eurostat τον Οκτώβριο του 2009 για το παρελθόν έτος, το 2008, για το οποίο όλα (έσοδα, δαπάνες) υποτίθεται είχαν καταμετρηθεί πλήρως; Έστειλε έλλειμμα 5,5% του ΑΕΠ. Πόσο μέτρησε τελικά η Eurostat το έλλειμμα του 2008; 9,5% του ΑΕΠ, δηλαδή 4 μονάδες παραπάνω! Αν αυτό δεν είναι παραπλάνηση από την ελληνική κυβέρνηση, τι είναι;

Θυμίζω τη σχετική φράση-καταπέλτη στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο «είναι της γνώμης ότι η προβληματική́ κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική́ λαθροχειρία (fraud στα αγγλικά) κατά́ τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος».

Γ. Παπαθανασίου: «Λίγες μόλις ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο νέος Υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι το έλλειμμα θα έφτανε στο τέλος του χρόνου το 12,7%...Πως εξηγώ το γεγονός ότι, τρείς μήνες πριν κλείσει ο χρόνος, προέβλεψε με τόσο μεγάλη ακρίβεια το έλλειμμα; Το πράγμα φωνάζει: Το ύψος του ελλείμματος ήταν προαποφασισμένο».

Ναι, σίγουρα ήταν, και προφανώς ήταν και ο τότε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Προβόπουλος στο κόλπο! Γιατί πως αλλιώς θα έκανε την παρακάτω δήλωση, τρεις μόλις ημέρες μετά τις εκλογές;
«Δυστυχώς το πρώτο εννεάμηνο προκύπτει ότι το έλλειμμα είναι της τάξης του 10%. Εάν συνυπολογίσει κανείς τη δυναμική όπως έχει διαμορφωθεί για το τι μέλλει γενέσθαι τους επόμενους μήνες, θα μπορούσε κανείς να πιθανολογήσει με σχετική βεβαιότητα ότι το έλλειμμα –δυστυχώς, το ξαναλέω– θα αγγίξει, αν δεν ξεπεράσει, τα επίπεδα του 12%».

Λίγη σοβαρότητα...Ο κ. Παπαθανασίου επιστρατεύει αστεία επιχειρήματα που διαψεύδονται τόσο από τον Διοικητή της ΤτΕ όσο και από τους υπαλλήλους του Υπουργείου Οικονομικών που για πρώτη φορά υπολόγισαν το έλλειμμα χωρίς πίεση να αποκρύψουν την αλήθεια. Μακάρι βέβαια να ήταν «μόλις» 12,7% - όπως ξέρουμε πλέον τελικά όταν έγινε ο πλήρης υπολογισμός ξεπέρασε το 15%...

Γ. Παπαθανασίου: «Η διαφορά ανάμεσα στο 8% που είχα δηλώσει ότι μπορεί να έφτανε το έλλειμμα και στο 12,7% που το φούσκωσε το ΠΑΣΟΚ είναι 10 δις Ευρώ».

Παραθέτω μόλις δύο από τα «επιχειρήματα» με τα οποία επιχειρεί να στοιχειοθετήσει αυτήν την απίθανη μετάθεση ευθυνών. Το πρώτο είναι η κατηγορία πως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ «τις τελευταίες ημέρες του έτους πλήρωσε 1,2 δις για χρέη των νοσοκομείων». Μόνο που ξεχνά έναν βασικό δημοσιονομικό κανόνα: εάν το κράτος χρωστάει ένα ποσό – και ανεξάρτητα από το πότε θα πληρωθεί – αυτό υποχρεωτικά εγγράφεται στο έλλειμμα! Και ένα δεύτερο: πως το ΠΑΣΟΚ «κατήργησε τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους, την επιβολή φόρου στα λαχεία, το Ξυστό και τα σκάφη αναψυχής, χάνοντας έσοδα 2,2 δις». Μόνο που τίποτα από αυτά δεν είχε προχωρήσει μέχρι τον Οκτώβριο...για παράδειγμα, από τους ημιυπαίθριους είχαν προγραμματίσει να πάρουν 1,1 δις, και μέχρι τον Οκτώβριο είχαν εισπράξει 7 εκατομμύρια...

Κάπως έτσι «βγάζει» άθροισμα 10δις υποτιθέμενου «φουσκώματος» του ελλείμματος από το ΠΑΣΟΚ. Τσιμουδιά βέβαια για το γεγονός ότι τα ταμεία δεν είχαν χρήματα για να πληρώσουν συντάξεις και έπρεπε να γίνουν νέες επιχορηγήσεις (υπάρχουν οι σχετικές αγωνιώδεις επιστολές προς τη νέα κυβέρνηση των διορισμένων από τη ΝΔ διοικητών των ταμείων αν χρειαστεί...), που φυσικά δεν προβλέπονταν στον προϋπολογισμό. Τίποτα για τις υπερβάσεις δαπανών σε κάθε κωδικό. Και βέβαια απολύτως τίποτα για την απίθανη εκτίμηση εσόδων που είχε κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση. Για να έχουμε μία εικόνα: στο 9μηνο τα έσοδα ήταν 1 δις χαμηλότερα από το αντίστοιχο 9μηνο του 2008, και αυτοί είχαν προϋπολογίσει πως στο σύνολο του έτους θα έπαιρναν 11 δις παραπάνω από το 2008!

Εδώ λοιπόν έχουμε δύο επιλογές: είτε ο κ. Παπαθανασίου είναι παντελώς άσχετος, είτε προσπαθεί με πλήρη γνώση να παραπλανήσει. Η επιλογή δική σας.

Γ. Παπαθανασίου: «...κατέθεσαν ένα προϋπολογισμό για το 2010, ο οποίο ήταν εκτός τόπου και χρόνου.»

Θέλει πραγματικά θράσος να κατηγορείς το ΠΑΣΟΚ για έναν προϋπολογισμό «εκτός τόπου και χρόνου», όταν ψήφισες έναν προϋπολογισμό με έλλειμμα 2% και σου βγήκε πάνω από 15%! Θυμίζω πως ο προϋπολογισμός του 2010 προέβλεπε μείωση του ελλείμματος 3,7% και για πρώτη φορά μείωση αντί για αύξηση των πρωτογενών δαπανών. Με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν τον Ιανουάριο του 2010 η μείωση πήγε στις 4 μονάδες του ΑΕΠ. Είναι δε ο πρώτος προϋπολογισμός που (μετά και τα μέτρα που ενσωματώθηκαν στο μνημόνιο) πράγματι πέτυχε τον στόχο του. Και ο οποίος πριν το μνημόνιο (δηλαδή στο πρώτο 5μηνο του 2010) είχε μείωση ελλείμματος 40% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (στοιχεία Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους).

Γ. Παπαθανασίου: «Επανειλημμένα έχω προκαλέσει τον κ. Παπακωνσταντίνου να αναφέρει έστω και ένα μέτρο που πήρε, κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009, για τον περιορισμό του ελλείμματος. Ουδέποτε μου απάντησε».

1) Διακόψαμε το μέτρο της απόσυρσης εξοικονομώντας 400 εκ. ευρώ, 2) αυξήθηκαν τα τέλη κυκλοφορίας, μέτρο που απέφερε 200 εκ. ευρώ, 3) επιβλήθηκε η έκτακτη εισφορά στις πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις που απέφερε στο 2009 δημοσιονομικά πάνω από 700 εκ. ευρώ, 4) συγκρατήθηκαν οι λειτουργικές δαπάνες όσο αυτό ήταν εφικτό. Δόθηκε μεν το επίδομα αλληλεγγύης, περίπου 500 εκ. ευρώ το 2009, αλλά συνολικά οι κινήσεις μας στους τρεις τελευταίους μήνες – κατά τους οποίους ο προϋπολογισμός είναι στο μεγαλύτερο μέρος ήδη διαμορφωμένος - είχαν θετική επίπτωση της τάξεως του 1 δις ευρώ στο τελικό αποτέλεσμα του 2009.
Τα έχω πει και γράψει πολλές φορές, απλώς ο κ. Παπαθανασίου επιλέγει να μην ακούει.

Γ. Παπαθανασίου: «Η ευθύνη για την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ ανήκει κατά 100% στο ΠΑΣΟΚ».

Και κάπου εδώ, ο κ. Παπαθανασίου το τερματίζει...

Λέει και πολλά άλλα ο κ. Παπαθανασίου. Επικαλείται διάφορες δηλώσεις ξένων αξιωματούχων, διαστρεβλώνοντας ή ερμηνεύοντας όπως θέλει χωρίς κανένα ενδοιασμό (πχ την δήλωση του Gordon Brown σχετικά με την καθυστέρηση της ΕΕ να συνδράμει την Ελλάδα και να πάρει αποφάσεις την ερμηνεύει ως καθυστέρηση του Παπανδρέου!). Προσπαθεί απεγνωσμένα να μας πει ότι τα στοιχεία που κατέθεσε μπορεί να ήταν ανακριβή αλλά όχι πλαστά, και φτάνει στο σημείο να ισχυριστεί πως ο λόγος για τον οποίο δεν δημοσίευε τα στατιστικά στοιχεία ήταν «για να προστατεύσουμε τη χώρα από κερδοσκόπους»! Ωραία προστασία το να ανάψεις το φυτίλι μίας βόμβας για να σκάσει στους επόμενους...

Ειλικρινά, δεν ξέρω αν έχει νόημα η καταγραφή των πραγματικών στοιχείων απέναντι στα όσα γράφονται σε αυτό το βιβλίο. Υποθέτω ότι απευθύνεται στο στενό κομματικό κοινό, και σε όσους προσπαθούν να μας πείσουν μετά από τόσο χρόνια πως όλα καλά τα έκανε και τα άφησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Πως αυτές οι τεράστιες θυσίες που υπέστη ο ελληνικός λαός ήταν απλώς αποτέλεσμα «λάθος χειρισμών» και όχι επειδή η Ελλάδα εκτροχιάστηκε πλήρως και είπε και ψέματα στους εταίρους της. Και σε αυτό το έργο ο κ. Παπαθανασίου – παρά τις προσπάθειες να πετάξει την μπάλα έξω - δυστυχώς ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές.

Ελπίζω ειλικρινά να μη χρειαστεί να επανέλθω...


https://www.facebook.com/PapaconstantinouG/posts/10156181591025864

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Distinguished Leadership Award 2017




A longtime public servant and the Prime Minister of Greece from 2009 to 2011, George Papandreou understands leading in turbulent times. As Minister of Foreign Affairs, in 1999 Papandreou spearheaded the Greek-Turkish rapprochement and was a staunch supporter of Turkey's candidacy in the EU. His election as prime minister after the devastation of the global financial crisis of 2007-2008 came with a mandate to increase transparency and reduce corruption in Greece's government while humanizing globalization and its economic effects on Greek citizens. Challenged by time and global financial markets, he made the difficult decision to implement austerity programs and cuts to appease the Eurozone. For his work in 2010 of "making the best of Greece's worst year," Foreign Policy Magazine named him a Top 100 Global Thinker. His experiences on the front lines of the Eurozone crisis provide an important lens for understanding Europe today and the continuing struggle, globally, to build inclusive, humane economies. Currently, as President of the Socialist International, a worldwide organization of progressive political parties, Papandreou continues to work on globalizing democratic institutions to meet the global economic challenges and challenges of the imagination that impede a fairer, more just world.


Ένας επί μακρόν υπηρετών σε δημόσια αξιώματα και πρωθυπουργός της Ελλάδας από το 2009 ως το 2011, ο Γιώργος Παπανδρέου κατανοεί τι σημαίνει να ηγείσαι σε ταραχώδεις εποχές. Σαν Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, το 1999 ο Παπανδρέου ηγήθηκε της Ελληνοτουρκικής επαναπροσέγγισης και υπήρξε σταθερός υποστηρικτής της Τουρκικής υποψηφιότητας στην Ε.Ε. Η εκλογή του ως πρωθυπουργού μετά το καταστροφικό ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης την περίοδο 2007-2008, ήρθε με την εντολή να αυξήσει τη διαφάνεια και να περιορίσει τη διαφθορά στη διακυβέρνηση της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξανθρωπίσει την παγκοσμιοποίηση και τα οικονομικά της αποτελέσματα στους Έλληνες πολίτες. Υπό την πίεση τόσο του χρόνου όσο και των παγκόσμιων αγορών, έλαβε τη δύσκολη απόφαση να εφαρμόσει προγράμματα λιτότητας και να κάνει περικοπές ώστε να κατευνάσει την Ευρωζώνη. Για το επίτευγμά του το 2010 "να πάρει το καλύτερο δυνατόν από τη χειρότερη χρονιά της Ελλάδας" το περιοδικό Foreign Policy τον συμπεριέλαβε στη λίστα με τους 100 παγκόσμιους στοχαστές. Η εμπειρία του στην πρώτη γραμμή της κρίσης της Ευρωζώνης παρέχει μια σημαντική οπτική όσο αφορά την κατανόηση της σημερινής Ευρώπης και της συνεχούς προσπάθειας σε παγκόσμιο επίπεδο για τη δημιουργία ανθρωποκεντρικών και χωρίς αποκλεισμούς οικονομιών. Σήμερα, ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ενός οργανισμού προοδευτικών πολιτικών κομμάτων, ο Παπανδρέου συνεχίζει να εργάζεται προς την παγκοσμιοποίηση των δημοκρατικών θεσμών ώστε αυτοί να ανταποκριθούν στις παγκόσμιες οικονομικές προκλήσεις, καθώς και τις προκλήσεις της φαντασίας που εμποδίζουν τη δημιουργία ενός δικαιότερου κόσμου.


http://ila-net.org/Conferences/2017/plenaries.html#Papandreou

http://www.tokinima.gr/papandreou_ila_20171013/


update:
http://www.tokinima.gr/papandreou_ila_20171014/