Πάμε!

Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

104 στρέμματα πρασίνου σε 27 δήμους, με πόρους του πράσινου ταμείου




Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ: Απαλλοτριώσεις σε όλη την Ελλάδα για τη δημιουργία κοινόχρηστων και χώρων πράσινου
Κοινόχρηστους χώρους και οάσεις πράσινου θα αποκτήσουν δώδεκα δήμοι στην Αττική και άλλοι 15 στην υπόλοιπη χώρα, μετά από απαλλοτριώσεις με πόρους του Πράσινου Ταμείου, που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του προγραμματισμού και εφαρμογής εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
«Πρόκειται για τη συνέχιση της πρωτοβουλίας του ΥΠΕΚΑ που άρχισε τον περασμένο Ιούλιο με την απελευθέρωση των πρώτων χώρων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και επεκτείνεται τώρα σε πολλές περισσότερες περιοχές σε όλη τη χώρα. Προωθούμε την αναβάθμιση της ζωής στην πόλη, προσφέροντας ανάσα σε υποβαθμισμένες περιοχές, που είναι επιβαρυμένες από την πυκνή δόμηση ή υποφέρουν από την έλλειψη ανοιχτών και πράσινων χώρων» υπογραμμίζει η Υπουργός ΠΕΚΑ, Τίνα Μπιρμπίλη.
Το ΥΠΕΚΑ, μετά την ψήφιση του ν.3843/2010 που όριζε ότι τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν από τα πρόστιμα των αυθαιρεσιών (ημιυπαίθριοι, κ.λπ.) θα διατεθούν για να συμβάλλουν στην αποκατάσταση των ζημιών που έχουν προκληθεί στο περιβάλλον, όπως με αστικές αναπλάσεις και με την απόκτηση χώρων πράσινου, ζήτησε από όλους τους δήμους της χώρας να υποβάλλουν τις προτάσεις τους, βάσει του προγραμματισμού εφαρμογής εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων για την απαλλοτρίωση ρυμοτομούμενων ιδιοκτησιών. Ζητήθηκε, επίσης, η πρόταση να συνοδεύεται από συγκεκριμένα τεχνικά στοιχεία και προτεραιότητες για την απαλλοτρίωση των χώρων, ανάλογα με την πολεοδομική σημασία τους στην οργάνωση και λειτουργία της κάθε πόλης και ανάλογα με το στάδιο των διαδικασιών της απαλλοτρίωσης. Αυτό ήταν σημαντικό, ώστε να αξιολογηθεί η ωριμότητα και η προτεραιότητα ένταξης των προτεινομένων χώρων σε προγράμματα χρηματοδότησης του Πράσινου Ταμείου.
Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν, συνολικά μέχρι σήμερα, 22 δήμοι της Περιφέρειας Αττικής και 54 δήμοι στην υπόλοιπη χώρα, αποστέλλοντας στοιχεία για την ένταξη συγκεκριμένων χώρων και ποσών που θα χρειαστούν για την απαλλοτρίωσή τους. Το ΥΠΕΚΑ απευθύνει πρόσκληση στους νέους δήμους που συγκροτήθηκαν με τον Καλλικράτη, να υποβάλλουν βελτιωμένες και πληρέστερες προτάσεις υπό το πρίσμα της νέας τους οργάνωσης και αναγκών τους.

Λεπτομέρειες στο:






Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Το νταβατζιλίκι του ΣΥΡΙΖΑ


Η αριστερά - αν λέγεται έτσι πια - που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός του ότι απογοητεύει κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, έχει καταντήσει επικίνδυνη!
Αλλά βρίσκει και και τα κάνει!
Στην Ελλάδα που η παρανομία είναι "μαγκιά" δεν είναι και τόσο παράξενο που η "αριστερά" έχει γίνει η άλλη όψη της δεξιάς.

Οι πολιτικοί τους πρόγονοι έδωσαν το αίμα τους για να έχουμε δημοκρατία και σύνταγμα. Αυτοί δίνουν τη ζωή τους για να τα καταλύσουν!... Το να τους ζητάμε να ντραπούν και να αλλάξουν ρότα είναι πια πολύ λίγο. Πρέπει κάθε πολίτης που υποστηρίζει την έννοια της συντεταγμένης πολιτείας να στραφεί εναντίον τους.
Πλέον ο κίνδυνος για τη δημοκρατία μας δεν έρχεται μόνο από την εκκόλαψη του "αυγού του φιδιού", αλλά και από την ανομία και το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" που πρεσβεύει η σημερινή - μεταλλαγμένη - αριστερά!

(Μια άλλη οπτική στα γεγονότα:
Αυτοί οι δήθεν αριστεροί, έχουν σκεφτεί πόσα επιχειρήματα έδωσαν σε όσους προσπαθούν να πετύχουν την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, με την βλακώδη κίνησή τους να βάλουν τους μετανάστες στο κτίριο της Νομικής;;;
Τι συμβαίνει λοιπόν: Είναι απλά βλάκες ή εξυπηρετούν κάποια συμφέροντα;

Τίποτα από τα δύο δεν θα με εντυπωσίαζε...)



Υ.Γ:
Ευτυχώς υπάρχει κυβέρνηση και πρωθυπουργός που αντιδρούν σε όλα αυτά:

Επίθεση Παπανδρέου στον ΣΥΡΙΖΑ

Για προκλητική εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, ενώ στηλίτευσε την κατάλυση των πανεπιστημιακών ελευθεριών και κάθε έννοιας σεβασμού στο δημόσιο συμφέρον.





(Η γελοιογραφία είναι του Δημήτρη Χαντζόπουλου, απο ΤΑ ΝΕΑ - και είναι ακόμη μια φορά καταπληκτική!)

Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Ομιλία Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου για τα εθνικά μας θέματα στη Βουλή


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω εκφράζοντας τα θερμά συλλυπητήρια της Κυβέρνησης, αλλά και όλου του Ελληνικού λαού, στις οικογένειες των θυμάτων της σημερινής αποτρόπαιης τρομοκρατικής επίθεσης στο αεροδρόμιο της Μόσχας. Πρέπει να γνωρίζουν ότι, τη δύσκολη αυτή ώρα, ο Ελληνικός λαός βρίσκεται πλάι τους.

Κυρίες και κύριοι, η εξωτερική πολιτική, μαζί με την αμυντική μας ικανότητα, υπηρετεί το αγαθό της ασφάλειας της χώρας, της προστασίας της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Σε μια δημοκρατική χώρα όπως είναι η Ελλάδα, η εξωτερική πολιτική υπηρετεί τις αποφάσεις του Ελληνικού λαού, προασπίζει την ανεξαρτησία και την ελευθερία, προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δημοκρατικά δικαιώματα, όπως ορίζει και το Σύνταγμα της χώρας.

Αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητο καθήκον να υπηρετήσουμε τις αξίες αυτές, ας μην ξεχνάμε ότι η ιστορία της πατρίδας μας δείχνει ότι αυτό δεν συνέβαινε πάντα. Αυτές οι επιταγές δεν ήταν πάντα αυτονόητες. Διότι η ιστορία μας δείχνει ένα ελληνικό κράτος άλλοτε εξαρτημένο, άλλοτε υπόδουλο, άλλοτε διχασμένο, άλλοτε σε αναζήτηση του ισχυρού προστάτη ή κηδεμόνα.

Από την άλλη, η ιστορία του λαού μας, έχει σημαδευτεί από τους συνεχείς αγώνες του να αποτινάξει αυτές τις δουλείες, την εξάρτηση σε όλες τις μορφές της, καθώς και τις πρακτικές, αλλά και αντιλήψεις, πελατειακές, διχαστικές και αυταρχικές, που συνόδευαν αυτές τις καταστάσεις και διαμόρφωναν ακόμα και την εσωτερική πολιτική σκηνή.

Η εμπειρία του 1967-1974, με αποκορύφωμα την τραγωδία της Κύπρου, αποτέλεσε μια τραυματική εμπειρία, που άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο και απαίτησε μια στροφή στην εξωτερική μας πολιτική. Ήταν το κεφάλαιο του απογαλακτισμού της χώρας μας, αλλά και της κοινωνίας μας, από αντιλήψεις εξάρτησης, από την ψευδαίσθηση ότι, μια υπερδύναμη ή μια συμμαχία, το ΝΑΤΟ, μπορούσαν, αρκούσαν ή και ήθελαν να προστατεύσουν κυριαρχικά μας δικαιώματα ή και τους δημοκρατικούς μας θεσμούς.

Συνειδητοποίησε ο Ελληνικός λαός ότι έπρεπε να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του, εξ ου και η φράση «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», μια φράση που είναι στο DNA της παράταξής μας, η οποία απλά αποτύπωσε αυτή την ιστορική ανάγκη.

Αυτή η μεγάλη στροφή, που αποτελεί, όταν υπηρετείται σωστά, και την πλατιά δημοκρατική βάση συναίνεσης για την άσκηση της σημερινής εξωτερικής πολιτικής, χαρακτήρισε και την εξωτερική πολιτική των επόμενων δεκαετιών.

Η δημοκρατική αλλαγή έβαλε το στρατό στο ρόλο που επιτάσσει ένα δημοκρατικό Σύνταγμα και η Πολιτεία αποφάσισε να επενδύσει σε μια εθνική άμυνα, ικανή να προασπίσει κυριαρχικά δικαιώματα, χωρίς να στηρίζεται σε δάνειες δυνάμεις. Και επί τέσσερις δεκαετίες τώρα, ο Ελληνικός λαός πληρώνει αγόγγυστα, αλλά ακριβά, αυτή την εθνική επιλογή.

Καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν επιβαρύνθηκε όσο η Ελλάδα. Θέλουμε το μέρισμα ειρήνης, ώστε τα χρήματα αυτά να επενδύονται σε κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές. Και δίνουμε μάχες γι’ αυτό. Όμως, μέχρι τότε, αυτή η πτυχή αποτελεί το δεύτερο διαχρονικό στοιχείο της εξωτερικής μας πολιτικής, δηλαδή η αμυντική μας ικανότητα.

Ένα τρίτο στοιχείο κεντρικής πολιτικής κατεύθυνσης είναι η πολυμερής εξωτερική πολιτική. Το «ανήκομεν εις την Δύσιν», όπως θα ήταν και το «ανήκομεν εις την Ανατολήν», αποτελούσε μια μονοσήμαντη επιλογή. Με τον Ψυχρό πόλεμο, η άσκηση πολυμερούς εξωτερικής πολιτικής ήταν μια επιλογή δύσκολη, παρότι οι Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έκαναν τότε προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.

Όμως, αυτό αποτελεί σήμερα ένα δεδομένο – πιστεύω, μια βάση ευρύτερης συναίνεσης για την εξωτερική μας πολιτική.

Τέταρτο στοιχείο, παρά τις όποιες αντιπαραθέσεις και διαφορές είχαμε στο παρελθόν, είναι η ευρωπαϊκή μας συμμετοχή και ταυτότητα, που ενισχύει την ικανότητά μας για πρωτοβουλία, πολλαπλασιαστικά, παντού.

Σήμερα, μια Ευρώπη που έχει ξεπεράσει τη διαίρεση του Ψυχρού πολέμου, είναι μια Ευρώπη διαφορετική και, το στοίχημά της είναι να γίνει παράδειγμα, όχι απλώς για την ειρήνη, αλλά παράδειγμα και όχημα για ένα πρότυπο εξανθρωπισμού της παγκοσμιοποίησης.

Και βέβαια, η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να αποδείξει, επίσης, ότι μπορεί να γίνει παράδειγμα αποτελεσματικής και δίκαιης αντιμετώπισης της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης από το 1929. Κάτι που, βεβαίως, μένει ακόμα να αποδειχθεί.

Γι’ αυτό και η δική μας επίκληση, και συνταγματικά ακόμα, του Διεθνούς Δικαίου, μιας ευνομούμενης παγκόσμιας διακυβέρνησης, δεν είναι τυχαία. Ταυτίζεται με αρχές που εκπροσωπεί η ίδια η Ένωση, με την καλύτερή της εκδοχή.

Η Ελλάδα έχει δείξει ότι μπορεί να αξιοποιήσει αυτή την ευρωπαϊκή θέση, ιδιαίτερα διότι προωθεί την Ευρώπη των αξιών. Η παρουσία μας στα Βαλκάνια, οι σχέσεις μας με την Τουρκία, η οικονομική διπλωματία, η «πράσινη διπλωματία», η προώθηση της πράσινης, ποιοτικής ανάπτυξης, η οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και η ταύτισή μας με αρχές, όπως της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, δεν είναι αντιφατικά, αλλά ενισχύονται από την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα και συμμετοχή.

Τέλος, πέμπτο στοιχείο μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής, που μπορεί να ενώσει τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας, κοινή και διαχρονική βάση της εξωτερικής μας πολιτικής, θεωρώ ότι αποτελεί για όλους μας, ο ελληνικός πολιτισμός και ο Ελληνισμός της διασποράς. Είναι συνείδηση πια σήμερα, ότι η έννοια «Ελλάδα» ταυτίζεται με μερικές από τις πιο εμπνευσμένες στιγμές της ανθρωπότητας. Από τη Δημοκρατία μέχρι το θέατρο, από την επιστήμη μέχρι τη λογοτεχνία. Παραδόσεις πανανθρώπινες, σε μια παγκόσμια κοινωνία που ψάχνεται – πράγματι, ψάχνεται – για κοινές αξίες και επικοινωνία.

Και αυτό θεωρώ σημερινό μας στοίχημα. Το στοίχημα ενός νέου πατριωτισμού. Η Ελλάδα των αξιών, των πρωτοβουλιών, της συνέπειας, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της Δημοκρατίας και της ειρήνης. Αξίες που μας εκπροσωπούν. Που δίνουν ισχυρή και θετική ταυτότητα στη χώρα μας και αναδεικνύουν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, δίνοντας αυτοπεποίθηση στον Ελληνικό λαό και που η τήρησή τους, διεθνώς, μας προστατεύει.

Πάγια πεποίθησή μου, είναι πως η εξωτερική πολιτική πρέπει να ενώνει τους Έλληνες. Και σήμερα, υπάρχουν και οι αντικειμενικές προϋποθέσεις γι ‘αυτό.

Η κρίση, σήμερα, μας υποχρεώνει να σκεφτούμε πολύ διαφορετικά. Δεν είναι ώρα να κατασκευάσουμε επίπλαστες αντιπαλότητες, να χαράξουμε τεχνητές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των Ελλήνων και να πλάσουμε εγχώριους εχθρούς, καταφεύγοντας σε μυθικά σενάρια συνωμοσιολογίας.

Αυτό που χρειάζεται είναι, όλοι μας, μια γροθιά, με ένα νέο, γνήσιο πατριωτισμό, να χτίσουμε τη νέα Ελλάδα. Την Ελλάδα της αξιοπιστίας, της πρωτοβουλίας, της καινοτομίας, της διαφάνειας και της ισχύος του Δικαίου παντού.

Με ένα νέο πατριωτισμό, χτίζουμε τη νέα Ελλάδα. Και ο λαός, ενωμένος και επιδεικνύοντας πρωτοφανή ωριμότητα, αλλά και αποφασιστικότητα, δίνει τη μάχη του καθημερινά, αποδεικνύοντας ότι μπορούμε, ναι, μπορούμε να πετύχουμε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν χρειάζεται να θυμίσω με λεπτομέρειες ποιο ήταν το σημείο αφετηρίας αυτής της Κυβέρνησης, πριν μόλις 15 μήνες. Βρεθήκαμε στο χειρότερο σημείο της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Θυμόμαστε όλοι καλά, ποια ήταν η κατάσταση σε όλα τα κρίσιμα θέματα που αφορούν μια χώρα, κάθε χώρα αν θέλετε, στην οικονομία, στο κοινωνικό κράτος, στο περιβάλλον, στην ανταγωνιστικότητα, στα δημόσια οικονομικά, στη διεθνή μας θέση και στα κρίσιμα εθνικά θέματα.

Ελλείμματα παντού. Δημοσιονομικά, ανταγωνιστικότητας, διαφάνειας, θεσμών απέναντι στη διαφθορά, ευνομίας, κοινωνικής δικαιοσύνης, πρωτοβουλιών και θέσεων.

Μα πάνω απ’ όλα, ένα σοβαρό έλλειμμα αξιοπιστίας, ένα εξωτερικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας μας απέναντι στους εταίρους μας. Διότι η αλήθεια είναι ότι, το πρώτο πρόβλημα με το οποίο βρεθήκαμε αντιμέτωποι μετά τις εκλογές, ήταν το πρόβλημα της ίδιας της εικόνας της χώρας, μιας εικόνας πλήρους απουσίας στην καλύτερη περίπτωση αλλά, κυρίως και πολύ χειρότερα, πλήρους αναξιοπιστίας.

Και χωρίς αξιοπιστία, δεν έχεις ρόλο, δεν έχεις δύναμη, δεν έχεις φωνή. Δεν σε ακούει, δεν σε υπολογίζει κανείς. Και αυτό, βεβαίως, ήταν μέρος του μεγάλου προβλήματος που είχαμε και στις διεθνείς αγορές, σε ό,τι αφορά το δανεισμό μας. Πλήρης απουσία πρωτοβουλιών, απραξία, χαμένες ευκαιρίες και, στο τέλος, ο λογαριασμός της αναξιοπιστίας.

Αυτό ήταν το σημείο αφετηρίας της προσπάθειάς μας, δίνοντας έναν τιτάνιο αγώνα να πείσουμε ξανά ότι είμαστε φερέγγυοι, ότι είμαστε υπεύθυνοι, ότι ο λόγος μας έχει αξία και είναι συνεπής.

Με πίστη στις ικανότητές μας, με περηφάνια για τη χώρα μας και την αξία της, ξέροντας ότι η πραγματική Ελλάδα δεν είναι αυτή, πετύχαμε να σπάσουμε την απομόνωση.

Στην οικονομία, πετύχαμε να μη μείνουμε μόνοι με το πρόβλημά μας, πνιγμένοι στα χρέη των προηγούμενων ετών, εγκαταλελειμμένοι στις άγριες ορέξεις των παντοδύναμων – δυστυχώς – αγορών και κερδοσκόπων, αλλά και μπροστά στην προώθηση ιστορικών αλλαγών, ιδιαίτερα στο οικονομικό οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πετύχαμε να ξαναφέρουμε την Ελλάδα στο προσκήνιο, να έχουμε φωνή για να υπερασπιζόμαστε πολύ καλύτερα τα δίκαιά μας, αναλαμβάνοντας – βέβαια, με κόπους και θυσίες – να βάλουμε τάξη στα του οίκου μας και να κάνουμε τις μεγάλες, αυτονόητες αλλαγές. Με αίσθημα ευθύνης και αναλαμβάνοντας και προσωπικά το κόστος δύσκολων αποφάσεων.

Και τα όσα κάνουμε εδώ για να πετύχουμε και το δραστικό περιορισμό των ελλειμμάτων που κληρονομήσαμε, που λίγο έλλειψε να μας πνίξουν, αλλά και τη ριζική αλλαγή της χώρας μας, είναι αυτά που, καταρχήν, μας δίνουν αξιοπιστία, για να διεκδικούμε το μέγιστο και εκτός συνόρων. Και μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό.

Αλλά και τα όσα πετυχαίνουμε στη χώρα μας, θα ήταν ακατόρθωτα αν δεν δίναμε και δεν συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για τη διεθνή θέση της Ελλάδας, με μια δυναμική πολιτική πρωτοβουλιών και με αυτοπεποίθηση. Με συγκεκριμένες προτάσεις και πρωτοβουλίες – και αυτό κάνουμε – σε όλα τα διεθνή θέματα, σε όλα τα διεθνή φόρα, διμερή ή πολυμερή.

Με πρωτοβουλίες μιας πολυδιάστατης εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής, εξωτερικής πολιτικής, καταρχήν, στην ίδια μας την οικογένεια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ρωσία, την Κίνα, τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, τον αραβικό κόσμο, το Ισραήλ – και ναι, και με την Τουρκία.

Επιχειρούμε να είμαστε παντού, με θέσεις και πρωτοβουλίες, με αυτοπεποίθηση για το τι μπορούμε να κάνουμε. Χωρίς υστερίες, με σοβαρότητα, κύριος και αξιοπιστία.

Δουλεύουμε για μια Ελλάδα, που δεν θα είναι ουραγός, αλλά θα βρίσκεται στην πρωτοπορία.

Κυρίες και κύριοι, το πελατειακό κράτος, η έλλειψη παραγωγής και αναπτυξιακής στρατηγικής, η αδιαφάνεια, η ανομία, η λογική της ευκολίας του ατομικού βολέματος, της αδιαφορίας και του παρασιτισμού, αυτή η Ελλάδα, η Ελλάδα με αυτά τα χαρακτηριστικά, τελείωσε πια. Και όσο και αν η μετάβαση είναι δύσκολη και πονάει, η αλλαγή είναι σωτήρια και έχει ξεκινήσει. Με μεγάλες αλλαγές που έχουμε κάνει, χτίζουμε βήμα – βήμα μια νέα Ελλάδα.

Αυτή η Ελλάδα θα είναι ακόμα πιο ισχυρή, για να υπερασπιστεί τις θέσεις της, τα συμφέροντά της, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και την προοπτική κάθε Έλληνα και Ελληνίδας. Αυτή είναι η στρατηγική μας για τη διεθνή θέση της χώρας, για το πώς αντιλαμβανόμαστε το ρόλο μας στο σημερινό κόσμο και για το πώς κατοχυρώνουμε την εφαρμογή αρχών και αξιών του Διεθνούς Δικαίου, ιδιαίτερα στην περιοχή μας.

Και θα σας μιλήσω με ειλικρίνεια για τις σχέσεις μας με την Τουρκία, όπως κάνω πάντα, καθαρά και ανοιχτά. Τρεις είναι και ήταν πάντοτε οι επιλογές μας. Πρώτον, να καταβάλουμε προσπάθειες ουσιαστικές και σοβαρές, για μια ειρηνική επίλυση, πάντα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Αυτή η επιλογή, όλοι το καταλαβαίνουμε, απαιτεί εκατέρωθεν πνεύμα συνεργασίας και διάθεση εξεύρεσης λύσεων, πάντα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και των συνθηκών, αλλιώς, κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Δεύτερον, μπορούμε να συνεχίσουμε να κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, να επιλέξουμε την αδράνεια και να ζούμε υπό καθεστώς παρατεταμένης έντασης και αντιπαράθεσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, να μείνουμε δηλαδή στην εύκολη και «ηρωική» καταγγελία, αλλά το πρόβλημα να παραμένει ζωντανό και άλυτο. Και τρίτον, να λύσουμε τα προβλήματά μας δια της βίας.

Η σημερινή Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι προηγούμενες, παρέμειναν σταθερά προσηλωμένες στην πρώτη επιλογή. Όσοι διαφωνούν με την επιλογή αυτή, ας έχουν το θάρρος να πουν στον Ελληνικό λαό ποια από τις δύο άλλες επιλογές υποστηρίζουν. Όχι ανέξοδη κριτική. Ας μας πουν, λοιπόν, αν η πολιτική μας είναι εσφαλμένη και ποια πολιτική εισηγούνται, τι προτείνουν.

Όταν ξεκίνησε το 1999 η διαδικασία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, μέσα μάλιστα από αποφάσεις και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εμείς διαμορφώσαμε, ελάχιστοι πίστευαν σε αυτήν, οι περισσότεροι την κατέκριναν. Τελικά, οι περισσότεροι την αγκάλιασαν. Δείτε ποια ήταν τα αποτελέσματα αυτής της πορείας. Καταρρίφθηκαν ιδεοληψίες, στερεότυπα και αγκυλώσεις, που ύψωναν φράγμα στην επικοινωνία μεταξύ των δύο λαών, μεταξύ των δύο κρατών.

Μπορούμε και συνομιλούμε πια για θέματα-ταμπού και αναζητούμε από κοινού λύσεις. Κρίση, όπως στις δεκαετίες του ’70 ή του ’80, ακόμα και του ’90, δεν είχαμε. Πραγματοποιούνται επαφές και ανταλλαγές επισκέψεων μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η οικονομική συνεργασία και το εμπόριο εκτοξεύθηκαν. Οι δύο λαοί ανακαλύπτουν, μέσα από τις πολιτιστικές ανταλλαγές και επαφές στο επίπεδο της Κοινωνίας των Πολιτών, στοιχεία που τους ενώνουν, αλλά και στερεότυπα που τους χωρίζουν.

Αυξήθηκαν οι εμπορικές αεροπορικές πτήσεις και δημιουργείται σημαντικό τουριστικό ρεύμα μεταξύ των δύο χωρών. Η Τουρκία σημειώνει βήματα προόδου, όσον αφορά το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την ελληνική μειονότητα. Μικρά βέβαια ακόμα, αλλά πάντως προς τα εμπρός. Θα μου πείτε, λύθηκαν τα προβλήματα; Σταμάτησε η Τουρκία να παραβιάζει τον εναέριο χώρο μας ή τα χωρικά μας ύδατα; Σταμάτησε να προκαλεί; Δυστυχώς, όχι. Και αυτό είπαμε με ξεκάθαρο τρόπο στο Ερζερούμ: οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Η επίλυση των προβλημάτων θα προέλθει μόνο μέσα από την ειλικρίνεια.

Κάποιοι βέβαια βιάστηκαν, ορμώμενοι από οπισθοδρομικά και φοβικά σύνδρομα, ή από δικές τους προκαταλήψεις για την πολιτική μας, να ασκήσουν προκαταβολικά δριμεία κριτική για την επίσκεψή μου στην Τουρκία.

Η Κυβέρνησή μου είναι απαλλαγμένη από τέτοια φοβικά σύνδρομα. Δεν έχω απολύτως κανέναν ενδοιασμό ή φοβία να μιλήσω σε οποιοδήποτε ακροατήριο, σε οποιεσδήποτε συνθήκες, γιατί όταν λες την αλήθεια και έχεις ισχυρές θέσεις και τις πιστεύεις, όπως έχει η Ελλάδα, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς.

Στο Ερζερούμ, η υποδοχή ειδικά των κατοίκων της περιοχής ήταν πολύ θερμή. Αυτό είναι απόδειξη της ειλικρινούς διάθεσης συνεργασίας των λαών μας, αλλά και της προόδου στις μεταξύ μας σχέσεις. Και δεν είναι καθόλου αμελητέο.

Είπα ότι εμείς επιθυμούμε και επιδιώκουμε την ειρήνη, αλλά και ότι, απειλές πολέμου ή παραβιάσεις της εθνικής μας κυριαρχίας, δεν έχουν θέση στη σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα και τη διεθνή έννομη τάξη και, βεβαίως, δεν συμβάλλουν καθόλου στις διμερείς μας σχέσεις. Αποτελούν βασική πηγή έντασης και κινδύνου. Και είναι μια πρακτική ανώφελη, που δεν εξασφαλίζει στην Τουρκία κανένα απολύτως πολιτικό ή νομικό πλεονέκτημα.

Το καθεστώς στο Αιγαίο δεν αλλάζει και, οι πιλότοι μας, όλες οι Ένοπλες Δυνάμεις, θα είναι πάντα εκεί, μέχρι αυτό να το κατανοήσει η Τουρκία. Γνωρίζουν ότι η Ελλάδα τους τιμά, όπως τίμησε τον Κώστα Ηλιάκη, που έπεσε κάνοντας το καθήκον. Τον ίδιο αυτονόητο αγώνα θα συνεχίσουν από το δικό τους μετερίζι και οι διπλωμάτες. Στην καρδιά της έντασης στις μεταξύ μας σχέσεις, παραμένει επίμονα το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας.

Είναι ζήτημα νομικό, σύνθετο, πολύπλοκο, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε με αποφασιστικότητα. Και αυτό κάνουμε.

Επειδή λέγονται πολλά, συχνά με επιπολαιότητα, υπεραπλουστεύσεις και διαστρεβλώσεις, ελπίζω σήμερα να μπορέσουμε να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση και να αποφύγουμε τα εύκολα συνθήματα.

Πολιτική μας, όπως και της προηγούμενης κυβέρνησης, είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με όλους τους γείτονές μας. Έχουμε συνολική στρατηγική και την επιδιώκουμε ενεργά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν καθοριστική σημασία και για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων και το αντίστροφο. Η Τουρκία επιθυμεί να γίνει πλήρες μέλος. Και τη στηρίζουμε. Εφόσον, όμως, εκπληρώσει όλα τα κριτήρια.

Είναι και προς το δικό μας συμφέρον, και προς το δικό της συμφέρον. Είναι προς το συμφέρον της ευρύτερης περιοχής μας και της ίδιας της Ευρώπης. Το μέλλον της, είναι στην Ευρώπη. Αλλά η διαδρομή δεν είναι εύκολη.

Από τον Οκτώβριο του 2009, ξαναπιάσαμε το νήμα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, αυτό που είχαμε αφήσει το 2004. Και μέσα σε λίγους μήνες, δώσαμε νέα πνοή στην ελληνοτουρκική προσέγγιση, δημιουργώντας το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας και υπογράφοντας 22 συμφωνίες. Ταυτόχρονα, εντατικοποιήσαμε τις διερευνητικές επαφές.

Θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, το δρόμο της ειλικρινούς προσπάθειας, της βελτίωσης των σχέσεων, αλλά και της αταλάντευτης προάσπισης των εθνικών μας συμφερόντων.

Στο Κυπριακό, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά συνεχίζουν να προωθούν την ιδέα δύο ουσιαστικά ανεξάρτητων οντοτήτων, στο πλαίσιο μιας χαλαρής Συνομοσπονδίας. Η ιδέα αυτή δεν είναι βιώσιμη, ιδίως στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι διχαστική και δυσλειτουργική για την ίδια την Ένωση.

Εμείς στηρίζουμε τις προσπάθειες του Προέδρου Χριστόφια για την επανένωση της νήσου, στη βάση των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών, που θα συνάδει με το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, είναι αυτοί που πρέπει να αποφασίσουν ελεύθερα για το κοινό τους μέλλον, χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις.

Η άλλη πλευρά προσπαθεί να οδηγήσει τη διαδικασία σε αδιέξοδο, με απώτερο στόχο να προωθηθεί μια βασική επιδίωξη της Τουρκίας, δηλαδή, την έξωθεν επιβολή λύσης. Θα επαναλάβω λοιπόν το αυτονόητο, όπως το είπα πριν λίγες ημέρες στο Ερζερούμ: η Διεθνής Κοινότητα δεν πρόκειται ποτέ να νομιμοποιήσει την εισβολή, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση την κατοχή.

Η Τουρκία πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Η ώρα για λύση είναι τώρα. Και ο Πρόεδρος Χριστόφιας, είναι ο ηγέτης που μπορεί να την κάνει πραγματικότητα. Χρειάζεται, όμως, και αξιόπιστο συνομιλητή.

Στα Βαλκάνια, η στρατηγική μας επιδίωξη είναι η δημιουργία ενός χώρου ασφάλειας, ειρήνης, σταθερότητας και ανάπτυξης στα σύνορά μας, με όχημα την ευρωπαϊκή πορεία.

Στο χώρο των Βαλκανίων, η Ελλάδα είναι φυσικός πρωταγωνιστής. Όμως, τα τελευταία χρόνια, άφησε πίσω της ένα τεράστιο κενό. Αυτό το κενό καλύπτουμε με δυναμικές πρωτοβουλίες, όπως είναι η «Ατζέντα 2014», δηλαδή η πρόθεσή μας να διοργανώσουμε, στην Προεδρία μας, μια δεύτερη Θεσσαλονίκη, που θα ξαναβάλει τα Βαλκάνια στο δρόμο της ένταξης, με ορόσημο το 2014.

Οι σχέσεις μας με την Αλβανία, η σταθερότητα της χώρας αυτής και η κατάσταση της ελληνικής μειονότητας, είναι στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα. Τα γεγονότα που είδαμε πριν λίγες ημέρες και οδήγησαν στον τραγικό θάνατο τριών ανθρώπων, αποτελούν ισχυρό πλήγμα για τη Δημοκρατία. Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά από μια μακρά περίοδο εσωτερικής πολιτικής πόλωσης, που έχει προκαλέσει θεσμικά αδιέξοδα.

Η Αλβανία δεν πρέπει, τη στιγμή αυτή, να διολισθήσει σε φαινόμενα βίας, απ’ όπου κι αν προέρχονται. Αποτελεί ιστορική ευθύνη όλων των πλευρών, η επίδειξη αυτοσυγκράτησης. Παρακολουθούμε με μεγάλη προσοχή τις εξελίξεις και επαναλαμβάνουμε τη στήριξή μας στη διεξαγωγή ενός εποικοδομητικού διαλόγου, σε πνεύμα συμβιβασμού, μέσα στο πλαίσιο που παρέχουν το Σύνταγμα και οι νόμοι.

Περνώντας τώρα στο άλλο μείζον για την εξωτερική μας πολιτική ζήτημα, της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξος για την προοπτική άμεσης διευθέτησής του, παρά τη διακηρυγμένη επιθυμία μας. Ο κ. Γκρούεφσκι και η Κυβέρνησή του, διστάζουν να ανταποκριθούν στη συμβιβαστική πρότασή μας για ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και χρήση έναντι όλων. Πρόταση, που στηρίζουμε οι περισσότεροι σε αυτή την αίθουσα.

Στην αδιαλλαξία, απαντάμε με τη σταθερότητα των θέσεών μας και με τις πρωτοβουλίες μας. Δεν θα σταματήσω τις προσπάθειες για την εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Θα συνεχίσω να την επιδιώκω και θα συνεχίσω να στηρίζω τις προσπάθειες του κ. Νίμιτς. Εφαρμόζουμε εθνική στρατηγική, με ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή.

Κυρίες και κύριοι, την ώρα της μεγάλης κρίσης, την ώρα που η χώρα βρέθηκε εκ των πραγμάτων σε θέση αδυναμίας, δεν επιτρέψαμε ούτε στιγμή να αναμειχθούν οι διάφορες πτυχές της κρίσης, την οποία διερχόμαστε, με τα κρίσιμα εθνικά μας δικαιώματα.

Γι΄ αυτό, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αντιταχθήκαμε και αντιτάχθηκα και προσωπικά και, τελικά, αποτρέψαμε το να στερείται το δικαίωμα ψήφου από τις χώρες που βρίσκονται σε θέση αδυναμίας, όπως βρέθηκε η Ελλάδα.

Πεποίθησή μου είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ότι, στην ώρα της μεγαλύτερης κρίσης της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας, πρέπει όλοι να φανούμε αντάξιοι των συνθηκών και των προκλήσεων. Πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, πολίτες, εργοδότες, κοινωνικοί φορείς, συνδικαλιστικές οργανώσεις, θεσμοί της Πολιτείας.

Να συμβάλουμε ο καθένας μας από τη θέση του, ανάλογα με τις δυνάμεις του, σε αυτή τη μεγάλη εθνική προσπάθεια. Πάνω απ’ όλα, τα πολιτικά κόμματα, αλλά και η πολιτική ηγεσία της χώρας. Αυτό περιμένουν οι πολίτες από εμάς.

Η χώρα μας έχει αρκετά προβλήματα, ας μην κατασκευάζουμε και άλλα, ανύπαρκτα. Δεν χρειάζεται, μετά από την αποτυχημένη «μνημονιολογία», να επιχειρούμε να κατασκευάσουμε και νέους τεχνητούς εχθρούς, να βρίσκουμε άλλα οχήματα κινδυνολογίας, να καλλιεργούμε αδικαιολόγητους φόβους, να ανακαλύπτουμε ανύπαρκτα φαντάσματα ή να κυνηγάμε χίμαιρες.

Καλώ κάθε πτέρυγα του Κοινοβουλίου, να μην υποτιμά την ωριμότητα και το ένστικτο του Ελληνικού λαού. Έχουν καταλάβει πολύ καλά οι πολίτες τι συμβαίνει. Έχουν καταλάβει τι έφταιξε, αλλά και τι διακυβεύεται. Έχουν καταλάβει ότι, μέσα στα δύσκολα, υπάρχει μια Κυβέρνηση, που κάνει το καθήκον της, που κάνει ό, τι μπορεί για να υπερασπιστεί εντός και εκτός συνόρων τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών.

Δεν χρειάζονται λοιπόν τεχνητές διαιρέσεις, πολύ περισσότερο, διαιρέσεις σε πολύ ή λιγότερο πατριώτες. Δεν χρειάζεται να κατασκευάζουμε διαφωνίες, εκεί όπου δεν υπάρχουν. Είναι η ώρα της ενότητας του λαού, η ώρα του πραγματικού, του γνήσιου πατριωτισμού.

Γιατί πατριωτισμός σήμερα, δεν είναι απλά η αποθέωση της Ελλάδας. Ο νέος πατριωτισμός είναι να αλλάξουμε την Ελλάδα. Να αγωνιστούμε όλοι μαζί, ώστε να γίνουν τα Πανεπιστήμιά μας πρωτοπόρα στην Ευρώπη. Να αγωνιστούμε όλοι μαζί για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, για να είναι ικανές να επιβιώσουν στους άγριους ανέμους της παγκοσμιοποίησης. Να συμβάλουμε όλοι μαζί στην εξάλειψη της φτώχειας. Να καταφέρουμε όλοι μαζί να απαλλάξουμε την Αθήνα από το να θεωρείται πρώτη πρωτεύουσα των σκουπιδιών.

Να καταφέρουμε να χτυπήσουμε όλοι μαζί τη διαφθορά και τις πελατειακές αντιλήψεις. Να παλέψουμε όλοι μαζί για μια κοινωνία, αλλά και μια γειτονιά, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.

Νέος πατριωτισμός σημαίνει, να κάνουμε την Ελλάδα δύναμη ποιότητας, δύναμη αξίας, δύναμη ηθικής, σε μια παγκόσμια κοινωνία. Μια νέα ταυτότητα, που μας ταιριάζει ιστορικά και μας εγγυάται διαχρονικά μια δίκαιη κοινωνία, μια κοινωνία ανάπτυξης και Δημοκρατίας.

Αυτά που μόλις σας διάβασα, δεν τα είπα σήμερα. Είναι λόγια μου, από ομιλία που εκφώνησα τον Οκτώβριο του 2007. Σήμερα, θα προσέθετα μόνο τούτο: πατριωτισμός σημαίνει να μην επιτρέψεις να φτάσει η χώρα σου, στη θέση στην οποία βρέθηκε σήμερα. Να μπορέσουμε να κλείσουμε τον κύκλο και, σύντομα, να στηριζόμαστε στις δικές μας και όχι σε δάνειες δυνάμεις. Οι αλλαγές που κάνουμε στη χώρα μας, γίνονται ακριβώς για να κάνουμε την Ελλάδα ικανή να σταθεί ισχυρά στα δικά της πόδια.

Καλώ, αυτή τη δύσκολη στιγμή, όλους και όλες να δώσουμε μαζί τη μάχη για την Ελλάδα. Για την Ελλάδα που μας αξίζει και που θα έχει στον κόσμο τη θέση που της αξίζει. Και θα τα καταφέρουμε.


http://www.primeminister.gov.gr/2011/01/24/4157


Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Τα πορίσματα

Στο πόρισμά του, το ΠΑΣΟΚ αποδίδει πολιτικές ευθύνες κατά τομέα έρευνας και ζητεί περαιτέρω διερεύνηση για τυχόν άλλες ευθύνες:

Ειδικότερα, για τον ΟΤΕ αποδίδει ευθύνες στους Αναστάσιο Μαντέλη, Χρίστο Βερελή, Γιάννο Παπαντωνίου και Νίκο Χριστοδουλάκη που μετείχαν στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και Μιχάλη Λιάπη και Γιώργο Αλογοσκούφη από την περίοδο διακυβέρνησης από τη ΝΔ.

Για τον ΟΣΕ στους Χρίστο Βερελή και Μιχάλη Λιάπη, ενώ για τη προμήθεια του C4I στους Γιάννο Παπαντωνίου από την περίοδο του ΠΑΣΟΚ, καθώς και τους Γιώργο Βουλγαράκη, Βύρωνα Πολύδωρα, Προκόπη Παυλόπουλο και Χρήστο Μαρκογιαννάκη από την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ.

Για τις προμήθειες στα εξοπλιστικά στον Άκη Τσοχατζόπουλο, για τις προμήθειες στο υπουργείο Πολιτισμού στον Μιχάλη Λιάπη και για το σκέλος της «συγκάλυψης» στους πρώην υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργο Αλογοσκούφη και Γιάννη Παπαθανασίου, εξαιτίας της απομάκρυνσης του πρώην εισαγγελέα Γιώργου Ζορμπά και της υποβάθμισης της Αρχής για το «ξέπλυμα» χρήματος σε απλή επιτροπή του υπουργείου Οικονομικών.

Η ΝΔ στο πόρισμά της προτείνει η εξέταση να αφορά στον Κώστα Σημίτη, αλλά και στους πρώην υπουργούς και υφυπουργούς των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ Άκη Τσοχατζόπουλο, Γιάννο Παπαντωνίου, Νίκο Χριστοδουλάκη, Ευάγγελο Μαλέσιο, Αναστάσιο Μαντέλη, Χρίστο Βερελή, καθώς και τον νυν υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου (για τη συμμετοχή του στο ΔΣ του ΟΤΕ επί κυβερνήσεων Σημίτη)."

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1231075421




Το πρόβλημα δεν είναι ότι στη Νέα Δημοκρατία είναι ψεύτες, υποκριτές (και πολλές φορές ανθέλληνες), αλλά ότι υπάρχουν αρκετοί ανεγκέφαλοι που τους πιστεύουν κι ακόμα περισσότεροι που τους ψηφίζουν...

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Ο κίνδυνος απαξίωσης της δημοκρατίας

Δεν έχει η χώρα μας μεγάλη παράδοση στον διάλογο ούτε και στην ανοχή (πόσω μάλλον στον σεβασμό) για τη διαφορετική άποψη. Η νεοελληνική Ιστορία περιλαμβάνει μεγάλες περιόδους εθνικών διχασμών και εμφυλίων συγκρούσεων. Χώρα της υπερβολής, της μοναδικής αλήθειας και του απόλυτου.

Νομίσαμε, ή θέλαμε να πιστέψουμε, ότι με την επαναφορά της δημοκρατίας το 1974 και στη συνέχεια με την ενσωμάτωση της χώρας στον κορμό των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών, η Ελλάδα είχε πλέον αφήσει πίσω της για πάντα τα χρόνια της πολιτικής αστάθειας, των ανάπηρων δημοκρατικών θεσμών, της περιορισμένης και επιλεκτικής προάσπισης των δικαιωμάτων του πολίτη, της οικονομικής υπανάπτυξης και της διεθνούς περιθωριοποίησης. Και έγιναν όντως σημαντικά βήματα προόδου τα χρόνια που πέρασαν.

Σήμερα όμως δοκιμαζόμαστε από μια πολύ βαθιά κρίση που όμοιά της δεν είχαμε ζήσει για πολλές δεκαετίες. Συνδέεται άμεσα με τη διεθνή οικονομική κρίση, αλλά έχει πολύ έντονα τα δικά της εθνικά χαρακτηριστικά. Μια χώρα με ξεχαρβαλωμένη κρατική μηχανή και πολιτικούς που στη μεγάλη τους πλειοψηφία διαθέτουν ένα μόνον ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα, δηλαδή στη διαχείριση ενός πελατειακού συστήματος που δεν έχουν πλέον λεφτά για να λειτουργήσουν. Μια χώρα με μεγάλες ανισότητες που για χρόνια καταναλώνει πολύ περισσότερα από όσα παράγει ζώντας έτσι σε βάρος των επόμενων γενεών. Μια κοινωνία μπλοκαρισμένη που δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σε ένα περιβάλλον που αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς, όμηρος συμφερόντων και οργανωμένων μειοψηφιών, σε ένα πλαίσιο διάχυτου λαϊκισμού και διογκούμενης ανομίας.

Με αυτά τα δεδομένα ξεκίνησε η βίαιη και οδυνηρή προσαρμογή με ρυθμούς και όρους που επιβάλλουν οι δανειστές μας και η διεθνής συγκυρία. Πολλά από αυτά που γίνονται σήμερα με εξωτερικό καταναγκασμό θα έπρεπε να τα είχαμε κάνει μόνοι μας χρόνια πριν. Τώρα, μερικοί από αυτούς που έχουν την πολιτική ευθύνη επικαλούνται ανωτέρα βία. Σίγουρα, έγιναν και γίνονται πολλά λάθη στην πορεία. Αδυναμίες, παραλείψεις, κάποιες αναπόφευκτες αν θυμηθούμε ότι, με λίγες εξαιρέσεις, ο πολιτικός κόσμος της χώρας και η κοινωνία γενικότερα δεν ήταν διόλου προετοιμασμένοι για το σοκ και την επώδυνη θεραπεία. Δοκιμάζονται - και θα δοκιμαστούν ακόμη περισσότερο τους επόμενους μήνες - οι αντοχές της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής και του πολιτικού μας συστήματος.

Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να διαφυλάξουμε τα απολύτως απαραίτητα σε αυτή τη δύσκολη δοκιμασία, στα οποία περιλαμβάνονται, θέλω να ελπίζω, η δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Οφείλουμε να καταδικάσουμε απερίφραστα φωνές και συμπεριφορές που στρέφονται εναντίον των δημοκρατικών μας κεκτημένων (έστω αυτών των αδύναμων, των καχεκτικών αν προτιμάτε), φωνές και πρακτικές στις οποίες υφέρπει μια εξαιρετικά επικίνδυνη τάση ανομίας ή ολοκληρωτισμού - οι δύο αυτές τάσεις συχνά συγκλίνουν. Και τα σημάδια πολλαπλασιάζονται τον τελευταίο καιρό.

Η εφαρμογή του νόμου στην Ελλάδα ήταν πάντοτε μια έννοια σχετική, δεν βοηθούσαν άλλωστε και οι πρακτικές που εφαρμόζουν συχνά το κράτος και οι εκπρόσωποί του. Ενα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς συνεχίζει να διατηρεί μια ιδιότυπη σχέση με το Σύνταγμα και τους νόμους τής κατ΄ αυτούς αστικής δημοκρατίας. Προφανώς, δεν έχουν διδαχθεί τίποτε από την Ιστορία. Στα πανεπιστήμια της χώρας, οι μελλοντικές ηγεσίες του τόπου προπονούνται εδώ και χρόνια σε έκνομες και παραβατικές συμπεριφορές που μερικοί φαίνεται να τις μπερδεύουν με την επανάσταση. Το δικαίωμα όλων να κλείνουν τους δρόμους, να κατεβάζουν τους διακόπτες και γενικώς να εκβιάζουν τους υπόλοιπους επεκτείνεται τώρα και σε πολλούς άλλους χώρους και κοινωνικές ομάδες. Αν συνεχίσουμε έτσι, η αυτοδικία και το δίκαιο του ισχυρότερου θα αποτελούν σύντομα τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Δεν θέλει πολύ για να μετατραπεί μια συντεταγμένη κοινωνία σε όχλο που χειραγωγούν οι δημαγωγοί. Ολοένα και περισσότεροι μπαίνουν στο κυνήγι των μαγισσών, ανακαλύπτουν γύρω τους προδότες και μειοδότες, φαντασιώνουν συνωμοσίες, ενώ βεβαίως διατηρούν για τον εαυτό τους το μονοπώλιο της εθνικής αλήθειας. Κάποιοι αρχίζουν να κάνουν και το επόμενο βήμα παρακινώντας τούς όποιους ευεπίφορους στη χρήση βίας.

Και καλά οι αφελείς και οι φασίζοντες εκ πεποιθήσεως. Δεν θα περιμέναμε τίποτε καλύτερο από αυτούς. Αλλά όταν άνθρωποι με γνώση και πείρα υπερβαίνουν τα δημοκρατικά εσκαμμένα, τότε θα πρέπει ειλικρινά να ανησυχούμε. Ο εθνικός συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης συγκροτεί κίνημα ανυπακοής στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και μιλάει για προδότες, ο διακεκριμένος νομικός Βασίλειος Μαρκεζίνης μοιράζει απλόχερα κατηγορίες για προδοσίες και αργυρώνητους πράκτορες, ενώ απειλεί με ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης (δεν θυμάμαι να διδάσκονται τέτοια πράγματα στην Οξφόρδη). Δεν είναι δυστυχώς οι μόνοι. Η απαξίωση του πολιτικού κόσμου βρίσκεται συχνά ένα μόλις βήμα πριν από την απαξίωση της δημοκρατίας. Αν δεν είμαστε ικανοποιημένοι με τους πολιτικούς που έχουμε, ας τους αλλάξουμε. Με δημοκρατικές διαδικασίες όμως και όχι επικαλούμενοι την έλευση σωτήρων και πεφωτισμένων.

Καιρός λοιπόν να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας και να διαβάσουμε ξανά τη σχετικά πρόσφατη Ιστορία του τόπου. Προτού είναι πολύ αργά.

Ο κ. Λουκάς Τσούκαλης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ.


http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=6&artId=326611&dt=16/01/2011#ixzz1BCFXzqbE

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

Η απερίγραπτη υποκρισία μας!!!


Το 90% των δημοσίων υπαλλήλων είναι... «τεμπέληδες»! (δεν το είπε ο Πάγκαλος!)

Ο ίδιος δε δίστασε να αναφέρει ότι το 90% των υπαλλήλων του Δήμου αλλά και των δημόσιων υπηρεσιών είναι... τεμπέληδες και αυτό που τους ενδιαφέρει είναι μόνον να πληρώνονται, ενώ οι περισσότεροι δεν είναι καν συνεπείς στο ωράριο εργασίας τους.
Ο κ. Ταμήλος ανάφερε ακόμη ότι η πλειοψηφία των υπαλλήλων του δημοσίου έχει χαμηλή παραγωγικότητα και αυτό γιατί κρύβονται πίσω από την μονιμότητα.24/3/2010

http://www.trikalinanea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=8145:-90-----lr-&catid=1:2008-09-07-19-44-53&Itemid=2

Δημόσιος υπάλληλος τεμπέλης! Ονειρο ζωής και στόχος! (δεν το είπε ο Πάγκαλος!)

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι υπάρχει σήμερα ΚΡΑΤΟΣ στο διεθνές στερέωμα, στην οποία λόγω... του εργασιακού συστήματος που ακολουθεί η πλειοψηφία των πολιτών της έχει μοναδικό στόχο να μπεί στον δημόσιο τομέα, και το σύνολο των ειδήσεων απασχολούν το ΑΣΕΠ, τα stage και τα... ΕΦΑΠΑΞ των τεμπέληδων!Όχι μόνο λανθασμένο τρόπο σκέψης δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος το προσδόκιμο από αυτούς, αλλα αντιθέτως απόλυτα λογικό αίτημα, αφού τα προνόμια που παρέχει στους εργαζομένους του ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε όριο λογικής

Εδώ πέρα 10 εκατομμύρια ηλίθιοι έχουν μπει στο τρυπάκι και φαγώνονται αναμεταξύ τους για το ποιος θα μπεί στο δημόσιο να παρασιτεί εις βάρος των υπολοίπων. Αν δεν μπουν, ειναι τόσο υπνωτισμένοι που θα κάτσουν να πεθάνουν θεωρώντας ότι είναι άχρηστοι οι ίδιοι! Δεν τους ενοχλεί το γεγονός ότι ΟΛΟΙ οι Δημόσιοι Ξύστες ΔΕΝ δουλεύουν και χρυσοπληρώνονται για να κάθονται. Τους ενοχλεί το ΠΟΙΟΣ θα μπει να τα ξύνει, και αν θα μπεί λέει αξιοκρατικά! Δηλαδή σώνει και καλά, ΠΡΕΠΕΙ λέει "ο έχων τα προσόντα" (αξιοκρατία και καλά) να ΜΗΝ δουλεύει, αλλα να κάθεται σε ένα γραφείο να τον πληρώνουν οι άλλοι!

http://www.pame.gr/politiki/apopseis/dimosioi-ypalliloi-tempelides.html

ΚΑΤΩ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ .. ΑΝΤΕ ΔΟΥΛΕΨΤΕ ΡΕΜΑΛΙΑ !! (δεν το είπε ο Πάγκαλος!)

(group στο facebook)

http://is-is.facebook.com/group.php?gid=62724707766&v=wall&viewas=0

Ποιά οικονομική κρίση ρε γελοίοι; (δεν το είπε ο Πάγκαλος!)

Με σύντομους υπολογισμούς, πάνω από το 60% των δημοσίων υπαλλήλων ΔΕΝ θα έπρεπε να είναι στη θέση τους. Δεν υπάρχει καμία συνταγματικότητα στο να με κλέβουν. Ό,τι δικαίωμα έχουν αυτοί να ταϊζουν τις κοιλάρες τους, άλλο τόσο δικαίωμα έχω κι εγώ να τους κάψω μερικές θερμίδες για το καλό του περιβάλλοντος. Πολλά σκουπίδια μαζεύτηκαν. Πιστέψτε με, ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ δυσλειτουργία δεν θα προκύψει στο δημόσιο αν φύγει το 60% των υπαλλήλων του. Αν γίνει αυτό με τον τρόπο που πρέπει να γίνει (θα φύγουν οι ανίκανοι τεμπελχανάδες και όχι αυτοί που έτυχε να μπουν βάσει προσόντων) ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΒΑΘΙΑ ΑΝΑΣΑ. Δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνουν οι τεμπελχανάδες, να μεταναστεύσουν και να βρουν στα άλλα κράτη που θα πάνε τους ανάλογους Καρατζαφέρηδες να τους κυνηγάνε. ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ. Να τους ταΐσει η UNICEF.

http://www.filosofia.gr/item.php?id=444


Πριν από λίγες μέρες ο Θόδωρος Πάγκαλος μίλησε "κοπρίτες δημοσίους υπαλλήλους", αναφερόμενος μόνο σε αυτούς που μπήκαν στο δημόσιο με πολιτικό μέσο και αδιαφορούν για την εργασία τους και την παραγωγικότητά τους, γνωρίζοντας ότι επειδή έχουν το μέσο δεν τους κουνάει κανείς από τη θέση τους.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή από αυτά που διάβαζε ή άκουγε κανείς, θα μπορούσε να θεωρήσει ότι ΟΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τα πιο μισητά πρόσωπα (μαζί με τους πολιτικούς) στην ελληνική κοινωνία!

(Χαρακτηριστικά παραδείγματα αναφέρω στην αρχή του κειμένου, με κείμενα που δε μου πήρε πολλή ώρα να βρω σήμερα στο ίντερνετ.)

Οι χαρακτηρισμοί με τους οποίους έχουν στολιστεί αδιακρίτως όσοι βρέθηκαν να δουλεύουν σε μια δημόσια υπηρεσία, ατελείωτοι:

"τεμπέληδες, λαμόγια, ρεμάλια, απατεώνες, μιζαδόροι, παράσιτα,..." και τόσα άλλα επίθετα που η δημιουργικότητα και η φαντασία πολλών είχαν εφεύρειι!!!

Κι όλα αυτά χωρίς διακρίσεις ή διαχωρισμούς! Όλοι στο ίδιο καζάνι! Καλοί, κακοί, χρήσιμοι, άχρηστοι, όλοι ήταν η αιτία του κακού!

Όλα αυτά όμως άλλαξαν μέσα σε μια στιγμή.

Όταν ο Πάγκαλος είπε κάτι απλό και αυτονόητο: Σήμερα υπάρχουν πολλοί στο δημόσιο, που διορίστηκαν από πολιτικούς, αδιαφορούν για τη δουλεία τους και το μόνο που τους νοιάζει είναι να μπαίνει ο μισθός κάθε 1 και 15 του μήνα. Αυτούς χαρακτήρισε κοπρίτες!

Έχει άδικο;

Όχι!

Είπε κάτι που δεν έχει πει κανείς ξανά;

Όχι!

Ποίο ήταν το σφάλμα του;

Μα φυσικά ότι (τόλμησε και) είπε την αλήθεια!

Πού ακούστηκε;;;

Στην Ελλάδα πολιτικός να λέει την αλήθεια;;;

ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ειλικρινείς πολιτικούς ο Έλληνας! Είναι εθισμένος στο ψέμα!

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας... και για το μαύρο μας το χάλι ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ!!!

Ούτε καν "μαζί τα φάγαμε"! Μόνοι μας τα φάγαμε, αφού μόνοι μας βγάζαμε και συνεχίζουμε να βγάζουμε τα μάτια μας...

Πότε θα αλλάξουμε;;;

...


Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Τι μας κάνεις Γιώργο μας...


Είμαστε λίγο παλιάνθρωποι κι έτσι είχαμε ήδη ετοιμάσει τα σχετικά κείμενα που θα έκαναν κόσκινο τη «διάτρητη πολιτική του Γιώργου» στα ελληνοτουρκικά. Περιμέναμε την ευκαιρία. Το σκηνικό ήταν έτοιμο. Ξαφνικά, βγαίνει ο δικός μας και μιλά μπροστά στην ελίτ της τουρκικής διπλωματίας για όλα! Τους τα «ρίχνει» για τις παραβιάσεις, για το Κυπριακό, ακόμη και για το παιδομάζωμα των γενίτσαρων. Τι μας έκανες, τώρα, Γιώργο μας; Ποιος έχει όρεξη να αλλάζει και πάλι κείμενα...

Ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε στους Τούρκους διπλωμάτες όλα όσα θα θέλαμε να πει. Όχι για λόγους εγωισμού. Αλλά ως μία αφετηρία μιας τίμιας διαπραγμάτευσης με τους Τούρκους για να αλλάξουμε, επιτέλους, το κλίμα της αμοιβαίας καχυποψίας και να το μεταβάλλουμε σε μία δημιουργική δύναμη.

Ο κ. Παπανδρέου είπε τα αυτονόητα. Τα είπε, όμως. Δεν μάσησε τα λόγια του. Αν δεν το έκανε θα τον κατηγορούσαμε για «δουλικότητα». Τώρα που το έκανε αμφισβητούμε τα κίνητρά του. Είναι αλήθεια ότι ως λαός δεν «τρωγόμαστε» με τίποτα...

Την εποχή αυτή κυβερνούν στην Τουρκία οι ισλαμιστές του Ερντογάν και όχι το Κεμαλικό στρατιωτικό παρακράτος. Αν υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας να κερδίσουμε και οι δύο λαοί από μία πολιτική προσέγγισης, αυτό θα πρέπει να βρεθεί σήμερα. Ο Ερντογάν είναι ο άνθρωπος που έχει καταφέρει να μεταμορφώσει πλήρως την Τουρκία μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Είναι ένας μεγάλος ηγέτης για την Τουρκία. Ο Ερντογάν, λοιπόν, ξέρει ότι η πολιτική των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες είναι ο μοναδικός τρόπος για να γίνει η Τουρκία ένας σύγχρονος και μεγάλος παίκτης στην παγκόσμια οικονομική και πολιτική σκακιέρα.

Προσέγγιση, όμως, δεν σημαίνει ότι εμείς που σήμερα βρισκόμαστε σε προφανή αδυναμία, λόγω των μεγάλων οικονομικών μας προβλημάτων, θα πρέπει να παραδώσουμε τα πάντα! Μία τέτοια λύση δεν θα ήταν βιώσιμη, ακόμη κι αν υπήρχε ελληνική κυβέρνηση για να την υπογράψει. Αυτό ακριβώς είπε με κάθε δυνατό τρόπο ο κ. Παπανδρέου. Ότι επιθυμούμε μία τίμια συζήτηση.

Οι Έλληνες μπορούμε να στηρίξουμε την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Κι είναι ευτύχημα το γεγονός ότι δεν επιτρέψαμε σε φίλους και συμμάχους να κρύβονται πίσω από εμάς όταν εκείνοι έπρεπε να αντιμετωπίσουν το ερώτημα αν θέλουν ή όχι την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι έχουμε μέχρι σήμερα αποδείξει ότι είμαστε συνεπείς στο λόγο μας. Αλλά και η Τουρκία θα πρέπει να αποδείξει με την σειρά της ότι μπορεί να ξεπεράσει τις δικές της «αγκυλώσεις» και ότι δεν υπάρχει πράγματι λόγος να είμαστε καχύποπτοι απέναντί τους.

Οφείλουμε να είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί ή τουλάχιστον να προσπαθούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Το να κατακρίνουμε οτιδήποτε κάνει η κυβέρνηση, επειδή μας αρέσει να φωνάζουμε, δεν είναι εποικοδομητικό. Ο κ. Παπανδρέου τα πήγε περίφημα στο ταξίδι του στο Ερζερούμ και οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι εδώ τελείωσαν όλα. Κάθε άλλο! Κι εμείς θα είμαστε εδώ, για να εκφράζουμε κάθε φορά την δική μας άποψη...

Θανάσης Μαυρίδης

http://www.capital.gr/Articles.asp?id=1113377

Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Οι ΗΠΑ έβλεπαν τον Λαλιώτη πίσω από τη 17Ν


Μέχρι και μερικούς μήνες πριν από τη σύλληψη του βασικού πυρήνα της οργάνωσης 17 Νοέμβρη, Αμερικανοί αξιωματούχοι ισχυρίζονταν σε απόρρητες εκθέσεις και εμπιστευτικά τηλεγραφήματά τους ότι οι Ελληνες τρομοκράτες καθοδηγούνταν από ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Ειδική και συχνή αναφορά γινόταν στον Κώστα Λαλιώτη και τον Ιωσήφ Βαλυράκη, ενώ για μεγάλο διάστημα ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρούνταν ο καθοδηγητής της 17 Νοέμβρη - σχετικός υπαινιγμός υπάρχει σε άκρως απόρρητο τηλεγράφημα του υφυπουργού Εξωτερικών Λόρενς Ιγκλμπέργκερ που εστάλη στον Αμερικανό πρέσβη Μοντίγκλ Στερνς την τελευταία εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1983.

Υποψίες είχαν και για τον μετέπειτα διοικητή της ΚΥΠ Κώστα Τσίμα, με τον οποίο όμως -όπως δείχνουν τα έγγραφά τους- συζητούσαν για τη δραστηριότητα των τρομοκρατικών οργανώσεων στην Ελλάδα. Στις συζητήσεις αυτές ο Τσίμας ήταν πάντα κατηγορηματικός ότι το ΠΑΚ και το ΠΑΣΟΚ δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την 17Ν ή άλλες παρόμοιες οργανώσεις.


Λάθος πληροφορίες
Εκθέσεις και τηλεγραφήματα έχουν υπογράψει όλοι σχεδόν οι Αμερικανοί πρέσβεις από το 1975 μέχρι το 2002, ένας δε εξ αυτών, ο Τόμας Νάιλς, παρέδωσε το 1995 στην ελληνική κυβέρνηση -πρωθυπουργός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου- επιστολή στην οποία ανέφερε το όνομα εκείνου που υποτίθεται ότι υπέγραφε τις προκηρύξεις της 17Ν. Παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο τηλεγράφημα παραμένει απόρρητο και δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί, εντούτοις πληροφορηθήκαμε ότι ο ισχυρισμός του κ. Νάιλς ήταν λανθασμένος.

Γενικά, όσα υποστήριξαν ή ισχυρίστηκαν οι Αμερικανοί διπλωμάτες μετά τη δολοφονία του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλτς και μέχρι τον Ιούνιο του 2002 «αποδείχθηκαν κατά 95% ότι δεν βασίστηκαν σε ορθή πληροφόρηση» δήλωσε στο «Εθνος της Κυριακής» βετεράνος διπλωμάτης ο οποίος υπηρέτησε στην Ελλάδα.

Ο ίδιος Αμερικανός διπλωμάτης αναφέρθηκε σε μία περίπτωση που κατέστη ψύχωση για την αμερικανική πλευρά και αφορά Ελληνα υπήκοο (τον Ι.Σ.) ο οποίος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, συμμετείχε στη δολοφονία του Γουέλτς. «Γι' αυτόν η πληροφόρηση ήταν ορθή» υποστήριξε εμφαντικά. Στη συνομιλία του με το «ΕτΚ» ομολόγησε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες σκέφθηκαν να τον απαγάγουν, αλλά το σχέδιο που εκπόνησε ο Γκας Λάσκαρης Αβρακώτος «δεν έλαβε ποτέ το ΟΚ από τον Λευκό Οίκο», αν και παρόμοιες σκέψεις έγιναν και στη διάρκεια της δίκης των μελών της 17Ν.

Πρώην πράκτορας της CIA που υπηρέτησε στην Ελλάδα ομολόγησε στο «ΕτΚ» ότι συμμετείχε στις διαδικασίες τοποθέτησης κοριών σε χώρους όπου διέμεναν και εργάζονταν ο Κώστας Λαλιώτης και άλλα επώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, παρακολουθούσαν στενά τον πρώην υπουργό ΠΕΧΩΔΕ και οργάνωσαν ειδική επιχείρηση για να τον προκαλέσουν και να τον εξαναγκάσουν «να κάνει το μοιραίο λάθος». Στην επιχείρηση συμμετείχε η ελληνική αστυνομία, ενώ σε κάποια φάση της έλαβε μέρος και ένα ελληνικό μέσο ενημέρωσης.


Η μέθοδος
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Αμερικανοί χρησιμοποιούσαν συχνά μερικά ελληνικά μέσα ενημέρωσης για να δημοσιοποιήσουν τις πληροφορίες τους, μερικές εκ των οποίων λάμβαναν από τη Νέα Δημοκρατία. Στη συνέχεια κατέγραφαν στα τηλεγραφήματά τους το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων που είχαν βασιστεί στις δικές τους πληροφορίες, και το υιοθετούσαν επίσημα.

Σε ένα από αυτά που έχει εξασφαλίσει το «ΕτΚ» και φέρει ημερομηνία 20 Μαΐου 1985 (Α), ο πρέσβης Μοντίγκλ Στερνς συνδέει τους κ. Λαλιώτη και Βαλυράκη με τον Χρήστο Τσουτσουβή, που δολοφονήθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς στου Γκύζη. Ο Αμερικανός πρέσβης φέρει τον τότε γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κώστα Τσίμα να διαψεύδει ότι ο Τσουτσουβής σκοτώθηκε από τον συνεργό του, όπως είχαν υποστηρίξει δημοσιογράφοι με την καθοδήγηση των Αμερικανών.

Στην περίληψη του εγγράφου ο κ. Στερνς γράφει: «Ο ύποπτος για τρομοκρατία Χρήστος Τσουτσουβής, που σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών με την ελληνική αστυνομία στις 15 Μαΐου, ήταν το θέμα στο οποίο επικεντρώθηκε μεγάλο μέρος της σεναριολογίας στον ελληνικό Τύπο. Ο αντιπολιτευόμενος Τύπος διαβεβαίωνε ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι συγκάλυπτε τα αποτελέσματα της έρευνας εξαιτίας αυτών των δεσμών. Το ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε αυτές τις κατηγορίες. Ενόσω αναμένονται ακόμη τα αποτελέσματα της έρευνας, το ημι-επίσημο πρακτορείο ΑΠΕ ανέφερε ότι Ελληνες αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο Τσουτσουβής ήταν εκτελεστής για λογαριασμό τρομοκρατικής οργάνωσης που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα αλλά ελεγχόταν από το εξωτερικό».


(Α). Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα προς τον υπουργό Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον. Θέμα: «Σενάρια για τον ύποπτο για τρομοκρατία Χρήστο Τσουτσουβή». Ημερομηνία:20 Μαΐου 1985, Ωρα: 16.23

TO ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΔΙΑΡΡΟΩΝ
Πώς συνέδεαν Τσουτσουβή με ΠΑΣΟΚ
Στη συνέχεια ο κ. Στερνς καταγράφει τον τρόπο ενημέρωσης των ελληνικών ΜΜΕ: «Ο ελληνικός Τύπος προέβαλε ιδιαίτερα την έρευνα για το παρελθόν (background) του Χρ. Τσουτσουβή. Ωστόσο ελλείψει μιας επίσημης αναφοράς σε σχέση με τις έρευνες και τα αποτελέσματα, βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στις δικές του πηγές, και το αποτέλεσμα είναι ένας αριθμός μη επιβεβαιωμένων -ακόμη- ρεπορτάζ. Σύμφωνα με διάφορες αναφορές, η Αστυνομία εντόπισε γιάφκα που χρησιμοποιούσε ο Τσουτσουβής και βρίσκεται στην οδό Αντιόπης στην Ανω Κυψέλη.

Εκεί βρήκαν το αυθεντικό αντίγραφο του φυλλαδίου που αφέθηκε στο σημείο όπου δολοφονήθηκε πρόσφατα ο εισαγγελέας Γιώργος Θεοφανόπουλος. Την ευθύνη γι' αυτή τη δολοφονία είχε αναλάβει μια οργάνωση ονόματι ''Αντι-κρατική Πάλη'', η οποία φέρεται να θεωρείται από την Αστυνομία ως παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Η Αστυνομία επίσης φέρεται να βρήκε εκρηκτικά και πλαστές πινακίδες οδήγησης στο διαμέρισμα. Σύμφωνα με τις αναφορές, η γιάφκα είχε νοικιαστεί από έναν διακοσμητή εσωτερικών χώρων με το όνομα Νίκος Κουβάτσος που δραπέτευσε - τον υποπτεύονται ως τον συνεργό του Τσουτσουβή».

Ο Αμερικανός πρέσβης καταγράφει τους ισχυρισμούς για τη σχέση του Τσουτσουβή με το ΠΑΣΟΚ (με βάση πληροφορίες που είχαν αφήσει να διαρρεύσουν Αμερικανοί αξιωματούχοι):


Οι εκλογές του '81
«Μετά την αναγνώριση του Τσουτσουβή από τον πατέρα του (και όχι από μια αγνώστου ταυτότητος γυναίκα), πολλοί ρεπόρτερ έσπευσαν στο γενέθλιο χωριό του, τον Αγιο Βασίλειο, κοντά στην Κόρινθο για να πάρουν συνεντεύξεις από συγγενείς και φίλους. Εκτός από την αναφορά των κινήσεών του αφότου έφυγε από το χωριό του στο 1971, τα ΜΜΕ είπαν ότι ο Τσουτσουβής επέστρεψε στον Αγιο Βασίλειο το 1981 για να ψηφίσει στις εθνικές εκλογές.

Υποστήριξαν ότι ο Τσουτσουβής συμμετείχε ενεργώς στην προεκλογική εκστρατεία για το ΠΑΣΟΚ και ότι εκείνη την εποχή ήταν ενεργό μέλος της τοπικής οργάνωσης. Επιπλέον ο αντιπολιτευόμενος Τύπος διαβεβαίωσε ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (ΠΑΚ, ο πρόδρομος του ΠΑΣΟΚ) στις αρχές της δεκαετίας του ΄70. Αναλύοντας σενάρια υποστήριξαν ότι είχε σχέσεις με κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, συμπεριλαμβανομένου του υφυπουργού Νέας Γενιάς Κώστα Λαλιώτη και του πρώην υφυπουργού Επικοινωνιών Ιωσήφ Βαλυράκη - ο τελευταίος ήταν επικεφαλής του παραρτήματος του ΠΑΚ στη Σουηδία. Οι ίδιες εφημερίδες κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι συγκάλυπτε τα αποτελέσματα της έρευνας επειδή ο Τσουτσουβής είχε δεσμούς με το ΠΑΣΟΚ.

Αυτές οι κατηγορίες ανάγκασαν το ΠΑΣΟΚ να εκδώσει ανακοίνωση με την οποία αρνείτο ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος είτε του ΠΑΚ είτε του ΠΑΣΟΚ. Παρομοίως ο Λαλιώτης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι είχε συναντήσει ποτέ τον Τσουτσουβή. Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος ανέφερε ότι δεν ήταν ο Τσουτσουβής μέλος της εκλογικής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στον Αγιο Βασίλειο το 1981, αλλά ο ξάδερφός του με τον οποίο έχουν το ίδιο ονοματεπώνυμο». για τη δραση του τσουτσουβη Eκτελεστής της «Αντικρατικής Πάλης»


Το τηλεγράφημα του Στερνς αναφέρει και τα εξής: «Παρότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει μέχρι στιγμής αποκαλύψει τις λεπτομέρειες της έρευνας, το ημι-επίσημο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφερε στις 20 Μαΐου ότι τα παρακάτω συμπεράσματα έχουν εξαχθεί από την Ελληνική Αστυνομία και την ΚΥΠ, οι οποίες -όπως είπε- συνεργάζονταν αρμονικά με την Interpol και την ιταλική, την αυστριακή, τη γαλλική και τη γερμανική αστυνομία.

Ο Τσουτσουβής ήταν ''εκτελεστής'' για την ''Αντικρατική Πάλη'' που ήταν μία από τις διάφορες οργανώσεις που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα, αλλά ελέγχονταν από το εξωτερικό. Ο Τσουτσουβής είχε λάβει ειδική εκπαίδευση στο εξωτερικό ως ''μαχητής πόλεων''. Επιπλέον τα δακτυλικά αποτυπώματα του Τσουτσουβή βρέθηκαν ''σε διάφορες άλλες εγκληματικές δραστηριότητες'' και τον ενέπλεξαν στη δολοφονία του Θεοφανόπουλου.

Σε μια συνάντηση με αξιωματούχο της Πρεσβείας στις 17 Μαΐου ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κώστας Τσίμας εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο νεκρός που οπλοφορούσε και ο συνεργός του ήταν μέλη της 17 Νοέμβρη ή τουλάχιστον κάποιας τρομοκρατικής οργάνωσης. Σύμφωνα με τον Τσίμα, ο Τσουτσουβής είχε τρεις σφαίρες πάνω του, όλες είχαν προέλθει από τον αστυνομικό. Είπε ότι τα ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία σκοτώθηκε από τον συνεργό του που διέφυγε είναι αναληθή».

Σχολιάζοντας όλες τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή του εκείνη τη στιγμή ο Αμερικανός πρέσβης έγραψε προς τον προϊστάμενό του στην Ουάσιγκτον το εξής σχόλιο:

«Η κλεμμένη και τοποθετημένη από πριν μοτοσικλέτα με τις χαλκευμένες πινακίδες κυκλοφορίας είναι αγαπημένο modus operandi της 17 Νοέμβρη. Οπως και η άμεση απάντηση με πυρά στην προσέγγιση των αστυνομικών που ζητούσαν ταυτότητες. Διαθέσιμες πληροφορίες ωστόσο συνδέουν τον Τσουτσουβή περισσότερο με την ''Αντικρατική Πάλη'' παρά με τη 17 Νοέμβρη και δεν υπάρχουν ακόμη αδιάσειστες αποδείξεις που να συνδέουν τις δύο οργανώσεις. Η αστυνομία συνεχίζει τις έρευνες με εμφανή επιμέλεια και εμείς θα συνεχίσουμε να αναφέρουμε πληροφορίες μόλις αυτές γίνουν διαθέσιμες».


Από Στερνς και Ιγκλμπέργκερ
Υπονοούμενα για τον Ανδρέα
Απαντώντας στον τότε υφυπουργό Εξωτερικών Λόρενς Ιγκλμπέργκερ, που του είχε αποστείλει επιστολή, η οποία παραμένει απόρρητη, ο πρέσβης Μοντίγκλ Στερνς γράφει στις 11 Δεκεμβρίου 1983 ότι τον ανησυχεί η σχέση με την κυβέρνηση Παπανδρέου στον τομέα ασφάλειας (Γ):

«Το πιο πολύπλοκο και ευαίσθητο ζήτημα που ανακύπτει από το μήνυμά σας αφορά τις σχέσεις με την ελληνική κυβέρνηση στον τομέα της ασφαλείας και πληροφοριών», αναφέρει ο Αμερικανός πρέσβης, ο οποίος δεν προσπαθεί να στρέψει τα φώτα της CIA μακριά από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Γράφει: «Αν αυτό συμβαίνει ή όχι (σ.σ.: αναφέρεται στην υποτιθέμενη σχέση με το ΠΑΣΟΚ), πρέπει σίγουρα να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να πείσουμε την ελληνική κυβέρνηση ότι η Ελλάδα έχει πρόβλημα ασφαλείας μεγαλύτερο από το δικό μας. Επιπλέον, ενώ στο παρελθόν ήμασταν ο πρωταρχικός στόχος ομάδων, όπως η «17 Νοέμβρη», υπάρχει κάθε πιθανότητα ότι η ίδια η κυβέρνηση θα στοχοποιηθεί στο μέλλον. Η μόνη πραγματική ασφάλεια για την κυβέρνηση, καθώς και εμάς, είναι η διάλυση της «17 Νοέμβρη» και η πάταξη των τρομοκρατών όποιοι και αν είναι. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι πρόθυμη να συνεχίσει την έρευνα όπου και αν οδηγεί αυτή» (εννοεί ακόμα και αν οδηγεί στο ΠΑΣΟΚ)!

Στο ίδιο τηλεγράφημα ο Στερνς συμφωνεί με τον Ιγκλμπέργκερ ότι «τα πραγματικά αποτελέσματα πρέπει να ξεκινήσουν από τον πρωθυπουργό (Παπανδρέου). Συνεπώς πιστεύω ότι το μοναδικό και πιο σημαντικό θέμα που πρέπει να συζητήσει ο υπουργός Σουλτς με τον Παπανδρέου στις 7 Δεκεμβρίου 1983 είναι ο αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα και τι πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση για να τον αντιμετωπίσει. Αυτό το θέμα είναι μόλις ένα μικρό βήμα από το πρόβλημα της τρομοκρατίας στην Ελλάδα και για τον τρόπο που θα το εξαλείψει η ελληνική κυβέρνηση».


(Γ). Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία προς τον υπουργό Εξωτερικών με κοινοποίηση και στον υφυπουργό Εξωτερικών Λόρενς Ιγκλμπέργκερ. Θέμα: «Τάσεις της πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης για την τρομοκρατία: Η εκτίμηση και οι εισηγήσεις μου». 11 Δεκεμβρίου 1983, Ωρα: 14.07


Ο Ντάνος Κρυστάλλης και η Πρεσβεία
«Αγαπημένος» των συγγραφέων των τηλεγραφημάτων ήταν για ένα μεγάλο διάστημα ο Ντάνος Κρυστάλλης. Στις 26 Ιουνίου 1986 ο τότε Αμερικανός πρέσβης Ρόμπερτ Κίλι έγραψε στον τότε υπουργό Εξωτερικών τα εξής:

1. Ο δημόσιος κατήγορος στην Αθήνα πρότεινε στις 25 Ιουνίου όπως ο Ντάνος Κρυστάλλης, ο πληροφοριοδότης της Αστυνομίας που συνελήφθη ως ύποπτος τρομοκράτης, κατηγορηθεί για μία εγκληματική ενέργεια (κατοχή εκρηκτικών) και τρία πταίσματα. Απορρίφθηκαν οι πιο σοβαρές κατηγορίες για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του ηγέτη της μείζονος αντιπολίτευσης Μητσοτάκη και εμπλοκή σε τρομοκρατικές ενέργειες για τις οποίες είχε πιέσει ο εισαγγελέας τον περασμένο Σεπτέμβριο. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση. Ο Κρυστάλλης είναι εκτός φυλακής με εγγύηση.

2. Παρότι κάποιες από τις εφημερίδες της 26ης Ιουνίου ασχολήθηκαν εκτενώς με το γεγονός ότι μειώθηκαν οι ποινές κατά του Κρυστάλλη, οι περισσότερες εφημερίδες δημοσίευσαν μικρά σε έκταση ρεπορτάζ. Οταν ο Κρυστάλλης συνελήφθη για πρώτη φορά πέρυσι, και στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι δούλευε επί πληρωμή ως πληροφοριοδότης για την ΚΥΠ και τέσσερις άλλες υπηρεσίες πληροφοριών, η αντιπολίτευση έκανε «σημαία» την εν λόγω υπόθεση ως απόδειξη της ανικανότητας της κυβέρνησης να εξουδετερώσει την τρομοκρατία.

3. (Σχόλιο): Η άποψη που επικρατεί στην Αθήνα για τον Κρυστάλλη είναι ότι πρόκειται για ένα άτομο που πιθανώς εκμεταλλεύτηκε, αλλά ταυτόχρονα έγινε και αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις διάφορες υπηρεσίες πληροφοριών για τις οποίες εργαζόταν. Η απόρριψη των πιο σοβαρών κατηγοριών εναντίον του δεν προκαλεί έκπληξη, αφού η επιβολή τους -αν υποθέσουμε ότι υπήρχαν επαρκείς αποδείξεις- θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη αμηχανία στην κυβέρνηση».

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ






Ο πόλεμος που γινόταν από την Αμερική και τη Ν.Δ, στο ΠΑΣΟΚ και την Ελλάδα, είχε βρει το τέλειο θύμα, τον αγωνιστή της δημοκρατίας και της παράταξης Κώστα Λαλιώτη!
Δυστυχώς όμως ακόμη και σήμερα, η λάσπη που έριξαν οι εθνικοί μειοδότες έχει αφήσει τα σημάδια της.
Για τον αγνό πατριώτη όμως, ο αγώνας του Λαλιώτη υπέρ της πατρίδας, με τεράστιο προσωπικό κόστος, ενάντια στη δεξιά και τους προδότες της, έχει αναγνωριστεί και ο Κώστας Λαλιώτης έχει τοποθετηθεί στο βάθρο των αγωνιστών της δημοκρατικής παράταξης, δίπλα στον Αντρέα Παπανδρέου, τον Απόστολο Κακλαμάνη, τον Αναστάσιο Πεπονή και τόσους άλλους...!