Πάμε!

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Με τη δραχμή χειρότερα.

Το μεγαλύτερο λογικό σφάλμα που κάνει κάποιος που υπολογίζει τις αυξήσεις που έγιναν στα προϊόντα επί ευρώ, είναι ότι ο συλλογισμός του σταματάει (ή αρχίζει) στο 2001 με την καθιέρωση του ευρώ. Λες και πριν από αυτό είχαμε ένα σταθερότατο νόμισμα και δεν αυξανόταν τίποτα κι όχι ένα αδύναμο νόμισμα που υποτιμόταν κάθε λίγα χρόνια και πληθωρισμό που κάλπαζε!

Γι' αυτό αν κάποιος θέλει να κάνει σωστή σύγκριση για το πόσο αυξήθηκαν τα προϊόντα και οι υπηρεσίες επί ευρώ σε σχέση με την εποχή που είχαμε δραχμές, θα πρέπει να συγκρίνει μεταβολές κι όχι τιμές.

Θα πρέπει να συγκρίνουμε το ποσοστό μεταβολής της τιμής στα 16 χρόνια του ευρώ με το αντίστοιχο ποσοστό μεταβολής σε 16 τυχαία χρόνια δραχμής!

Μη μου λέτε λοιπόν εσείς οι δραχμολάγνοι ότι το Χ προϊόν έκανε 100 δραχμές και τώρα κάνει 2 ευρώ, δηλαδή η τιμή του εξαπλασιάστηκε επί ευρώ, άρα το ευρώ είναι κακό. Αφού υπολογίζετε ότι σε 16 χρόνια ευρώ η τιμή εξαπλασιάστηκε, να μου πείτε πόσες φορές είχε αυξηθεί σε 16 χρόνια δραχμής! Η απάντηση μπορεί να είναι 50 φορές και η σύγκριση δείχνει πάντα ότι με τη δραχμή οι αυξήσεις ήταν μεγαλύτερες, με τη δραχμή ήταν χειρότερα!

Με λίγη απλή αριθμητική βλέπουμε...

Τα Νέα 1981: 15 δραχμές.
Τα Νέα 2001: 300 δραχμές.
Αύξηση 1981-2001: 1900% σε 20 χρόνια!

Τα Νέα 2001: 0,8 ευρώ
Τα Νέα 2017: 1,3 ευρώ. 

Αύξηση 2001-2017: 62,5% σε 16 χρόνια!

Μέση ετήσια αύξηση 1981-2001 (a.k.a. πληθωρισμός): 95%

Μέση ετήσια αύξηση 2001-2017: 3,9%!!



(η φωτογραφία είναι του Διονύση Βλάχου)


Το ίδιο ισχύει για όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες.
Με τη δραχμή ακρίβαιναν πιο γρήγορα. Πολύ πιο γρήγορα!

Άλλο παράδειγμα, που θυμάμαι (το γνωστό που χρησιμοποιούν οι δραχμολάγνοι με την τυρόπιτα):
Τυρόπιτα 1988: 35 δραχμές (αυτό το θυμάμαι από το σχολείο, αγόραζα σχεδόν καθημερινα!)
Τυρόπιτα 2001: 250 δραχμές.
Αύξηση 614,3% σε 13 χρόνια!

Τυρόπιτα 2001: 0,8 ευρώ
Τυρόπιτα 2017: 1,2 ευρώ
Αύξηση 2001-2017: 50% σε 16 χρόνια. 

Μέση ετήσια αύξηση 1988-2001: 47,2%
Μέση ετήσια αύξηση 2001-2017: 3,1%


Επίσης το ίδιο ισχύει και για κάτι ακόμα που ξεχνάμε πόσο σημαντικό ρόλο παίζει: Το συνάλλαγμα. Με το οποίο εισάγουμε ένα σωρό πραγματάκια πρώτης ανάγκης, όπως πετρέλαιο και φάρμακα.

Ισοτιμίες Δραχμής/Δολαρίου:
Μάρτιος 1978: 1$=37,1 δραχμές
Ιανουάριος 2001: 1$=365,6 δραχμές

Μείωση της αξίας του νομίσματός μας κατά -89,9%!!!

Ιανουάριος 2001: 1$=1,07€
Μάρτιος 2017: 1$= 0,93€

Αύξηση της αξίας του νομίσματός μας κατά 15,1%!

Ακόμη κι αν προσθέσει κανείς στους υπολογισμούς το τελευταίο επιχείρημα των υποστηρικτών της δραχμής, ότι επί δραχμής αυξάνονταν και οι μισθοί, θα δει ότι και πάλι η σύγκριση είναι υπέρ του ευρώ. 

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ποιος δεν πιστεύει στα θαύματα;


Συγκλονίζει η υπόθεση 60χρονου άνδρα που ξαναμίλησε μετά από σχεδόν 10 χρόνια




Ο 60χρονος από τις Σέρρες είχε να μιλήσει απο το 2009

Πανελλήνια συγκίνηση έχει προκαλέσει η είδηση ότι ένας εξηντάχρονος άνδρας από τις Σέρρες άρχισε ξαφνικά να μιλάει έπειτα από πολλά χρόνια αφωνίας, σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν σήμερα το φως της δημοσιότητας.

Ο 60χρονος Κωνσταντίνος Κ., τα πλήρη στοιχεία του οποίου δεν δόθηκαν στην δημοσιότητα, είχε χάσει αιφνιδιαστικά την ικανότητα της ομιλίας το 2009 και έκτοτε επικοινωνούσε με το φιλικό και οικογενειακό του περιβάλλον μέσω της νοηματικής και ενός ειδικά διαμορφωμένου Playstation.

Ειδικοί γιατροί και λογοθεραπευτές που είχαν εξετάσει τον άνδρα είχαν δώσει ελάχιστες πιθανότητες να ανακτήσει τη φωνή του, ενώ τόνιζαν ότι με το πέρασμα του χρόνου το ενδεχόμενο να μιλήσει απομακρυνόταν.

Μια συγκινητική όμως έκπληξη περίμενε σήμερα τους συγγενείς και φίλους του 60χρονου όταν αιφνιδιαστικά, κατά τη διάρκεια ενός ρεπορτάζ στην τηλεόραση για ένα εκκλησιαστικό σκάνδαλο, άρχισε ξαφνικά και πάλι να μιλάει.

«Έγινε ένα θαύμα» είπε δακρυσμένη στους δημοσιογράφους η σύζυγος του. «Ήμουν στην κουζίνα και ετοίμαζα τρία κιλά παϊδάκια για το μεσημεριανό του και ξαφνικά τον άκουσα να μιλάει στο σαλόνι. Έλεγε κάτι για σκοτάδια και φως που δεν πολυκαταλάβαινα, αλλά φαντάστηκα ότι μπορεί να ήταν σε σύγχυση λόγω της πολύχρονης αφωνίας.»

Όπως είπε η ίδια, ευχαριστεί το Θεό για την ανέλπιστη αυτή εξέλιξη. «Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Είχα κάνει τάμα στην Παναγιά την Βατοπεδιώτισσα, μεγάλη η χάρη της, και οι προσευχές μου εισακούστηκαν» κατέληξε κλαίγοντας.

http://tovatraxi.com/social/syglonizei-i-ypothesi-60xronou-pou-ksanamilise/#.WNLaJPmGNiJ

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

To παραμύθι περί συναίνεσης και τα πράσινα παπαγαλάκια




Του Γιώργου Πετρουλάκη

Τα «πράσινα παπαγαλάκια», η συναίνεση και ποιος κατάλαβε την κρίση
Ήταν Τετάρτη 20 Μαΐου 2009, τρεις περίπου εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές. Στον μόλις ενός έτους Τομέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ τα πάντα ήταν έτοιμα – μεταξύ των οποίων τουλάχιστον καμιά δεκαριά τηλεοπτικά σποτάκια. Θυμάμαι την κοινή γραμμή Προέδρου George A. Papandreou , Γραμματέα Giannis Ragkousis, Εκπροσώπου George Papaconstantinou και επικεφαλής Τομέα Επικοινωνίας Παύλος Γερουλάνος : «Πάμε για καμπάνια με θετικό περιεχόμενο, μιλάμε με θέσεις όχι γκρίζα σποτ». Παρά ταύτα, είχαμε και 4-5 σκληρά αντιπολιτευτικά σποτάκια καβάτζα – ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει μία εκλογική μάχη. Βρισκόμασταν σε αναμονή για το πότε θα ξεκινούσε η τηλεοπτική καμπάνια της κυβέρνησης, για να απαντήσουμε άμεσα. Είχαν καθυστερήσει, αλλά αυτό μας εξυπηρετούσε γιατί κρατούσαμε και εμείς πολύ τηλεοπτικό χρόνο για τις τελευταίες μέρες.

Το τηλέφωνο χτύπησε λίγο πριν τις 7. «Πριν τα δελτία ειδήσεων στις 8 βγάζουν το πρώτο σποτ», μου λέει ο Γερουλάνος. «Θα προσγειώνομαι Θεσσαλονίκη εκείνη την ώρα, δες τι παίζει και μιλάμε για την αντίδρασή μας». Συμφωνήσαμε να μιλήσουμε μόλις έχουμε εικόνα και είναι δυνατή η επαφή.

Λίγα λεπτά πριν τις 8 προβλήθηκε για πρώτη φορά το παρακάτω σποτ, το πρώτο που είδα από τα «πράσινα παπαγαλάκια». Θυμάμαι, έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό: είναι δυνατόν να κοροϊδεύουν όσους λένε ότι υπάρχει κρίση; Γιατί αυτό έκαναν. Από την άλλη, τα «πράσινα παπαγαλάκια», ευθεία μομφή και βγάλσιμο γλώσσας προς την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, έχουν ξεσηκώσει θύελλα στο ΠΑΣΟΚ. Το τηλέφωνο χτυπάει δαιμονισμένα: «Φουλ επίθεση θέλει, δεν πρέπει να περάσει αναπάντητη η πρόκληση», το μήνυμα που έρχεται από πολλούς φίλους. Όσο περνάει όμως η ώρα άρχιζε να εδραιώνεται η αντίληψη που έλεγε πως όσο κι αν δημιουργούσαν επικοινωνιακό ντόρο, τα πράσινα παπαγαλάκια θα γυρνούσαν μπούμερανγκ για τους εμπνευστές τους.

Κατά τις 9 το βράδυ μιλάω ξανά με Γερουλάνο. Έχει γίνει κι αυτός δέκτης πιέσεων να περάσουμε στην αντεπίθεση με σκληρή τηλεοπτική αντιπολίτευση. «Ποια είναι η αίσθησή σου;», με ρωτάει. «Πιέσεις δεχτήκαμε για αντεπίθεση, αλλά δεν είναι ανυπόφορες. Και υπάρχουν κι αυτοί που λένε ότι θα μετανιώσουν γρήγορα στην κυβέρνηση τα σποτάκια», του απαντάω. «Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι χρειάζεται να απαντήσουμε. Το αντίθετο, ας τους αφήσουμε να εκτεθούν. Ουσιαστικά λένε στον κόσμο ότι δεν υπάρχει κρίση. Εμείς την ατζέντα μας, πρέπει να πάμε θετικά». Βγάλαμε θυμάμαι όλη την εκλογική αναμέτρηση των ευρωεκλογών χωρίς αντιπολιτευτικό σποτ.

Αργά το βράδυ την ίδια μέρα κάθομαι με το Δημήτρη Στεφάνου στο γραφείο μας και πιάνουμε την κουβέντα. «Είναι δυνατόν τον ρωτάω, να ζητάνε συναίνεση ελάχιστες εβδομάδες πριν για την αντιμετώπιση της κρίσης και τώρα να κάνουν καμπάνια λέγοντας ότι δεν υπάρχει κρίση και να κοροϊδεύουν όσους μιλάνε για κρίση; Πώς εκθέτουν έτσι τον αρχηγό τους;», τον ρωτάω. «Δεν πιστεύουν φίλε ούτε ότι υπάρχει κρίση, ούτε στη συναίνεση. Το πρώτο γιατί είναι μέρος της κρίσης και δεν το παραδέχονται. Και το δεύτερο γιατί θυμήθηκαν και ύστερα εγκατέλειψαν τη συναίνεση όταν τους είπαν οι επικοινωνιολόγοι να τα κάνουν. Άγονται και φέρονται. Δυστυχώς».